Johan en Jeannnettes nederlandse blog

Zondag van de vrijheid, 26 februari!

2012-02-14T09:49:00.002-08:00

Beste familie en vrienden,

Joelend en juichend gleden de kinderen achter elkaar van het blauwe plastic zeil af, dat op de heuvel bij Luzeiro uitgespreid was. Het was natgemaakt met water en heel veel zeep! Zonder twijfel, was dit een dag die veel van deze jongens nooit meer zullen vergeten. Een ongewoon eenvoudige middag van puur plezier samen met de medewerkers van Luzeiro. Veel van deze kinderen komen uit de harde realiteit van gebroken gezinnen en allen hebben dronkenschap, gewelddadige ruzies en allerlei soorten misbruik van nabij meegemaakt. Ze konden lekker even onbezorgd spelen en weer kind zijn, heerlijk!

Ongewenste kinderen bestaan niet
Na de zomervakantie van december en januari, zijn de scholen weer begonnen, en daarmee begint ook het werk met de verschillende groepen in Luzeiro weer. Huiswerkbegeleiding, sport en spel, maar ook vooral Bijbelonderwijs, zodat ze mogen leren, dat ze allemaal gewenst zijn door God, dat Hij van hen houdt en een plan voor hun leven heeft. Dat de kinderen een levende relatie met God, hun Hemelse Vader, mogen hebben.

Wijsheid voor het leiden
Ook in Huize de Rots, de Zaaier en in Reborn Hope beginnen de groepen weer, terwijl in Huize Herstel en Recanto de ex- straatjongens en meisjes, die daar wonen, allemaal weer terug zijn van familiebezoek of Kings Kids kampen. Het team van Huize Redding gaat de straat weer op om hun contacten met de straatkinderen te onderhouden en ze een nieuw leven aan te bieden, en ook het werk in de jeugdgevangenis is weer opgepakt. Bedrijvigheid aan alle kanten. Willen jullie voor Johan en mij bidden, voor het leiden van deze basis met alle verschillende huizen en bedieningen, om kinderen in nood te bereiken met Gods liefde? We willen en kunnen het niet in eigen kracht doen. Bidden jullie met ons dat we onze wijsheid en inzicht om alle leiders en medewerkers te leiden steeds in de Here Jezus mogen zoeken en vinden?

Call2all
We hadden al eens eerder geschreven dat Johan en ik samen in het bestuur zitten van het “Global Compassion Network”, wat weer een onderdeel is van “Call2all’. Van 16-19 april zal dit congres in Nederland in de Betteld in Zelhem gehouden worden, speciaal voor West-Europese en internationale christelijke leiders van organisaties en kerken, maar ook voor leiders uit verschillende groepen van de samenleving zoals o.a. regering, onderwijs en zakenleven.

Een echte aanrader
We hebben de afgelopen 3 jaar aan verschillende van deze zendingscongressen meegewerkt, door seminars te geven over het werken onder kinderen in nood en de verschillende manieren waarop je hen met Gods liefde kan bereiken. We kunnen het congres echt aanraden, het zijn maar drie dagen, maar die staan bol van de laatste informatie over zending wereldwijd. De plenaire sessies en de seminars worden gegeven door een hele serie verschillende sprekers met ieder super veel ervaring op hun gebied. De setup is met veel interactieve discussies en gebed rond de tafels, en met heel veel mogelijkheden tot netwerken.

Least, last, lost
We hopen dat het “Call2all West-Europa Congres” zal leiden tot nieuwe gezamenlijke inspanningen die zullen bijdragen tot het bereiken van de “least, last and lost” (de armsten, de laatsten en de verlorenen) met Gods geweldige boodschap van Zijn liefde. Onze eigen bijdrage zal natuurlijk gaan over het bereiken van kinderen en tieners. Kom ook, en schrijf je in op deze website: www.call2allwe.org

Zondag van de vrijheid
We zijn de laatste tijd ook druk geweest met de voorbereidingen van de zondag van de vrijheid, 26 februari. We promoten, dat er die zondag in de kerken aandacht geschonken zal worden aan het probleem van mensenhandel, en dat daaruit meer gebed en aktie zal voortvloeien. Johan en Jonathan hebben een duidelijk informatief en aansprekend filmpje gemaakt, voor de kerken hier in Brazilië. Het staat op onze speciale blog tegen mensenhandel, en op onze eigen portugese blog en op Youtube en Vimeo. Het kan daar gedownload worden om tijdens de kerkdiensten te gebruiken.

WK Johan nationale coordinator
De volgende WK in 2014 en ook de daarop volgend de Olympische Spelen in 2016, zullen in Brazilië zijn. In Jeugd met een Opdracht zien we dit als een geweldige kans voor evangelisatie en tijdens zulke grote internationale wedstrijden komen er meestal tientallen, zo niet honderden teams om mee te helpen. Johan is gevraagd om tijdens de WK de nationale coördinatie van al deze teams en activiteiten van Jeugd met een Opdracht op zich te nemen. We hopen ook dan de nadruk te gaan leggen tegen mensenhandel en tegen kinderen en tieners die geprostitueerd worden. Willen jullie ook meebidden voor al die initiatieven?

Onze emoties gaan op en neer: heerlijk zulke grote uitdagingen, wat een kansen en mogelijkheden, maar ook: hoe moet dat allemaal?!? We willen daar steeds Gods leiding in hebben en zijn super dankbaar dat jullie met ons mee leven en voor ons bidden. Ook willen we iedereen, die ons een financiële gift gegeven heeft, heel hartelijk bedanken. Geweldig, de steun die we van jullie mogen ontvangen. In afhankelijkheid aan God willen we jullie Zijn rijke zegen toebidden!

Nieuwjaar

2012-01-09T05:03:00.001-08:00

Nadat we enkele weken in Angola les gegeven hadden, werden we op de terugweg bij de grens aangehouden.

“Mevrouw, u moet uw schoenen en sokken uitdoen, ik wil tussen uw tenen kijken!”
“Wat?!? Wie wil er nu tussen mijn schoenmaat 37 worsteteentjes kijken?” Al snel werd het me duidelijk: ze waren op zoek naar brute diamantjes. De smokkel vierde hoogtij. Het maakte me tegelijk boos en verdrietig. Angola, een schitterend land met zoveel rijkdommen aan olie en diamanten, zou één van de rijkere landen moeten zijn, als er niet gestolen werd en geen corruptie was.

Hetzelfde gevoel had ik, toen ik in Haïti door de hoofdstad reed en de vreselijke nood zag onder de mensen. Een ontzaglijke aardbeving in een prachtig land, ook wel de parel van de Cariben genoemd, waar honderden jaren van corruptie hadden geheerst, de armen erg arm waren, de rijken erg rijk...

En ja, dat herken ik ook om mij heen, hier in Brazilië, waar de favelas tussen de prachtigste huizencomplexen gebouwd zijn. Waar nog steeds kinderen op straat wonen. Waar mensen met een handicap vreselijk achtergesteld worden. Waar meisjes én jongens verkocht worden om als slaaf te werken in de prostitutie… Boos word ik ervan. Boos op de duivel, die komt om te roven, te slachten en te vernietigen.

Maar wacht even! Er is hoop! Jezus is voor de mensen in Angola, Haïti en Brazilië gekomen, Hij kwam voor ons! Immanuel, God met ons, wat een voorrecht om die hoop uit te mogen dragen. Daadwerkelijk verschil te mogen zien, waar we samen met onze medewerkers uit mogen reiken naar de kinderen in nood. Hoe lieflijk zijn de voeten van hen die goed nieuws brengen. Zelf als je worsteteentjes hebt!

We wensen jullie allemaal een Nieuwjaar waar we samen nog meer van Zijn leven, liefde en hoop zullen mogen uitdragen.

Kwaliteitstijd met familie

2012-01-01T02:30:00.000-08:00

Het begon met koekjes bakken...

Ze hadden er allemaal zin in!

Bij Eva kwam er meer in haar buik dan op het koekje...

Iara is de perfecionist, zij bleef het ook het langst volhouden.

Naiomi genoot meer van het snoepen...

Igor vond het wel leuk, maar het moest niet te lang duren...

Iara, trots op het eindresultaat!

Oma genoot er ook van !

Na afloop mochyt heel het stel mee voor een rondje op de fiets bij opa!

En toen werd Igor 4 jaar!

Cars, cars, cars...

Naiomi en Eva kregen dezelfde jurk aan voor het feest, ze schelen maar 2 maanden.

En toen was het Kerst avond, 24 dec! Alle kinderen op bed, en samen een heerlijke tijd om van elkaar en het eten te genieten. Vorig jaar deze tijd zaten we in Haiti! Wat een contrast. We genoten extra en weten ons gezegend! Dank U Here Jezus!

Drie congressen achter elkaar!

2011-12-31T06:16:00.000-08:00

Nog even wat fotos van de afgelopen weken:

In november waren we uitgenodigd te spreken in de Call2all conferentie,

Het werd in het congres centrum van Long Beach gehouden. Bijna 30 jaar geleden hadden we daar vlakbiij gewoond, toen we nog op de Anastasis, het hospitalschip van Jeugd met een Opdracht werkten.

`s Middags gaven we een seminar en maakten we deel uit van het Global Compassion Network, waarvan we beiden in het bestuur zitten. Het gaat er vooral om, het samenwerken tussen verschillende hulpverleningsorganisaties, kerken, zendingsorganisaties etc , te bevorderen.

Behalve seminars en grote samenkomsten, waren er ook nog verschillende stands opgezet, waarvan World Vision eruit sprong met een heel nagebouwd Afrikaans dorp, waar je een rondleiding kon krijgen.

Met een koptelefoon op kreeg je een rondleiding, en was je even op bezoek bij één van de Afrikannse kinderen in hun dorp

Je kon uit 4 verschillende verhalen kiezen, de mijne ging over een meisje in Oeganda

je loopt haar huisje binnen

leert over haar problemen,

maakt mee dat haar moeder ziek wordt en haar verlaat,

en dat ze zelf ook ziek wordt en zich moet laten testen op HIV/AIDS

Ik heb nog nooit zo`n indrukwekkende stand van een hulpverleningsorganistaie gezien!

Een klein kamertje waar je voor de kinderen kon bidden

of uitgenodigd werd een kind financieeel te adopteren

Wow, ik hoop dat er nog heel veel kinderen in nood financieeel geadopteerd zullen worden!

Een andere indrukwekkende stand was de vliegende auto voor zendelingen, een zelfbouwpakket, waarmee je kunt rijden en vliegen, om op de meest moeilijk begaanbare plekken het evangelie in woord en daad te verkondigen

Vooral het "fly" knopje vond ik leuk...

En hij werkt echt! Hier kan jer meer over lezen:

http://itecusa.org/index.html

Ook werden er geweldige informatieve presentaties gegeven over onbereikte bevolkingsgroepen, waar nog geen zendigsteam heengegaan was. Ze werden duidelijk in beeld gebracht en zodoende werden er honderden geadopteerd door de aanwezige leiders van kerken en zendingsorganisaties.

Het mooie van zo`n groot congres is dan natuurlijk dat je steeds beter gaat begrijpen, dat je al deze uitdagingen niet in je eentje aan kunt, maar met samenwerking is het wél mogelijk! De meerwaarde van zo`n congres is dan al het netwerken. Heerlijk om vrienden te ontmoeten die in andere delen van de wereld werken, en nieuwe mensen te leren kennen die met dezelfde roeping als wij bezig zijn:kinderen in nood. Prachtig om met zoveel eensgezinde mensen plannen te kunnen maken voor de komende jaren.

Enkele hoogtepunten waren het bezoek dat Aubry Beauchamp ons daar kwam brengen.

Aubrey heeft mijn boek "Gods hart voor kinderen" naar het engels vertaald, en we kennen haar al jaren. Ze woont daar vlakbij. Geweldig Aubrey, we hebben ervan genoten!

En dan natuurlijk het weekend dat we bij Joe en Wanda Parker konden logeren. Heel hartelijk bedankt voor jullie lieve gastvrijheid!

Direct aansluitend op dit congres hadden we een weeklange vergadering met ongeveer 50 leiders van Jeugd met een Opdracht locaties in Brazilie, en daar weer op volgend een congres voor alle medewerkers van Jeugd met een Opdracht in Brazilie. Het werd een heerlijk feest met ongeveer 600 deelnemers.

Johan was een van de sprekers

Er werd een supergrote wereldkaart op de grond gelegd, waar je samen over kon lopen en bidden....

Johanneke en Jonathan waren er ook met hun dochters, Iara wilde wel met oma op een eiland komen zitten...

En `s middags was het dan tijd om in het zwembad te duiken met de kleinkinderen

Na drie weken en drie verschillende congreessen eindelijk weer thuis: heerlijk! Er moest toe gelijk hard gewerkt worden om alle kerstkoekjes nbog op tijd af te krijgen...

Met de hulp van de kleinkids was dat geen probleem!

Een heel gezegend nieuw jaar!

2011-12-26T05:42:00.000-08:00

Na drie weken reizen, naar drie verschillende congressen/conferenties, zijn we heerlijk weer thuis! We hopen snel een uitgebreide update te geven, maar voor deze dagen wensen we jullie allemaal Zijn rijke zegen toe, een geweldig nieuw jaar, vol van nieuwe uitdagingen, en heel dicht bij de Heer!
Heel veel liefs!

Life opnames van een CD met gebed tegen mensenhandel

2011-11-23T09:55:00.000-08:00

Vorige week waren we uitgenodigd om tijdens de opnames van een nieuwe CD/DVD van Nivea Soares, een beroemde zangeres hier in Brazilië, een presentatie te geven tegen mensenhandel. Het werd een fantastische avond met een klein team van onze JmeO basis en nog ruim 3000 jongeren werd God verheerlijkt!

De sfeer zat er meteen goed in!

Natuurlijk moesten we even samen met Nivea op de foto!

Ons team dat enthousiast meehielp met de organisatie.

Allemaal hadden we ons "Stop mensenhandel" T-shirt aan.

Het was weer in dezelfde grote kerk waar we ook ons congres tegen mensenhandel in oktober hadden gehouden.

Halverwege de opnames stopt Nivea alles om Johan op het podium te roepen.

Hij vertelt dan over de mensenhandel die er momenteel wereldwijd aan de gang is.

En laat de Power Point zien die ik hier onderaan in deze post geplakt heb. (Het is in het Portugees, maar ik denk dat de plaatjes wel voor zich spreken!)

Dan gaan er meer dan 3000 stemmen op, een gezamenlijk gebed, waarin we onze verantwoording erkennen.

"Oh Heer, help ons te zien wat WIJ mogen doen om tegen dit kwaad te strijden!"

Trafico humano, jocum bh, nov 2011

View more presentations from JeannetteLukasse

Nieuwsbrief november 2011

2011-11-16T05:58:00.000-08:00

Lieve familie en vrienden,
Wat een geweldig congres over mensenhandel hebben we hier in Belo Horizonte gehad! We waren al bijna een jaar lang bezig geweest met de voorbereidingen ervan, en zo nu en dan had ik mezelf wanhopig afgevraagd waar we in vredesnaam aan begonnen waren… De plannen waren ontstaan toen we met een groepje medewerkers aan het brainstormen waren wat we zouden gaan doen om het 25 jarige jubileum van onze Jeugd met een Opdracht basis te vieren. Ja, het is alweer 25 jaar geleden dat we met ons eerste huis, Huize Redding, en een klein team, begonnen om naar de kinderen die op straat wonen uit te reiken. Sindsdien zijn er vele huizen voor kinderopvang bijgekomen, waarvan acht in Belo Horizonte, hebben er honderden medewerkers en vrijwilligers maanden of jaren van hun leven geïnvesteerd om kinderen in nood te helpen, en zijn er duizenden kinderen bereikt, door hen iets van Gods onnoemelijke grote liefde in praktijk te laten zien.

25 jaar de leiders van JOCUM Belo Horizonte

God danken met een congres over mensenhandel
Maar we wilden niet zomaar een feest, we wilden eigenlijk God onze dank betuigen, voor het voorrecht dat het geweest is en nog is, om dit werk te mogen doen. Maar hoe bedank je God? We wilden niet alleen woorden maar ook iets doen…, waar zouden we God mee blij maken? God, die onze liefdevolle Vader is, maar die ook alle nood op de wereld kent en ons zo nu en dan een beetje mee laat voelen van de pijn die Hij heeft bij het zien van al het onrecht. We geloven dat God blij is met mensen die hun leven inzetten om anderen te helpen, die uitreiken naar kinderen in nood, die hun handen uit de mouwen steken, in Zijn naam, om de wereld een betere plek te maken. We werden steeds vaker geconfronteerd met de vreselijke groei van mensenhandel en kinderprostitutie, en we begonnen te dromen om nog een nieuw werk geboren te zien worden. Waar kinderen en tieners, die verkocht zijn voor de handel in seks, en dagelijks misbruikt worden, gered zullen worden en een kans op een nieuw leven zullen krijgen.

Een gedeelte van de ruim 200 mensen die aan ons seminar meededen.

Een nieuw team
De beste manier om dat te zien gebeuren, leek ons om dit congres te organiseren, zodat er een bewustwording van het probleem onder de christenen komt. En natuurlijk hoopten we dan ook dat er verschillenden zich geroepen zouden weten om hier iets aan te gaan doen. En het lijkt of dat gelukt is! Het werd een geweldig goed congres, met een seminar van drie dagen erachteraan, waar nog eens dieper op de hele problematiek ingegaan werd. En verschillende (nieuwe) medewerkers hebben zich aangemeld om hun leven hier voor in te gaan zetten.

Zevende kleinkind: Elina
Gedurende deze bijzondere week werden we ook nog eens gezegend met een gezond 7e kleinkindje, Elina, de derde dochter van Johanneke en Jonathan. Net zoals de vorige keren, mocht ik er weer bij zijn, wat bijzonder! We zijn God heel dankbaar voor onze prachtige familie.

Beretrotse opa

Het balletje gaat rollen…
Verschillende resultaten van het congres waren, dat Johan in de hoofdstad Brasilia uitgenodigd werd door het ministerie van Justitie, zodat in de toekomst één of meer van onze medewerkers, mee mogen helpen de nationale plannen tegen mensenhandel te ontwikkelen! Eén van de populairste christelijke zangeressen van Brazilië, Nivea Soares, heeft ons a.s. zaterdag in één van haar grote shows uitgenodigd om een presentatie over mensenhandel te geven en een gezamenlijk gebed hiertegen te leiden. Over 2 weken zijn we uitgenodigd om dat ook te komen doen in een grote conferentie hier in Belo Horizonte van leiders van een heleboel verschillende kerken. We kunnen niet overzien waar we aan begonnen zijn en waar dit heen zal leiden, maar willen jullie je ook samen met ons in gebed tegen mensenhandel en kinderprostitutie keren?

Jacob en Elly, gouden mensen!
Eén van de hoogtepunten van het 25 jarig jubileum was dat Jacob en Elly van Bodegraven, trouwe vrienden die al ruim 30 jaar onze contactpersonen in Nederland zijn, speciaal voor het feest en congres naar Brazilië gekomen waren. Gouden mensen! Dank je wel Jacob en Elly, voor alle steun die we van jullie gekregen hebben en nog krijgen, onze nieuwsbrieven die altijd door jullie verzorgd en verstuurd worden, onze financiën die jullie beheren, St Redding en Herstel die jullie samen met ons thuisfront team opgezet hebben om het werk hier in Belo te steunen, en alle andere dingen die jullie achter de schermen voor ons en het werk gedaan hebben. Woorden schieten dan tekort, cadeaus zijn te klein… Dank je wel uit de grond van ons hart. We houden van jullie!

Jacob en Elly worden in het zonnetje gezet

Financiële zorgen
Bij Jeugd met een Opdracht, de zendingsorganisatie waar we mee werken, krijgt niemand een salaris maar wordt iedereen bemoedigd een eigen vaste supportgroep op te bouwen. Zo hebben we nu al meer dan 30 jaar van de giften geleefd, die door vrienden en familie gegeven zijn. Wat een wonder! Met ons gezin met vijf kinderen kwamen we nooit tekort! We hadden het wel eens krap, dat wel, maar wat een zegen om zo Gods zorg voor ons, door al die giften te mogen zien. Wat zijn we ieder dankbaar voor de steun die we hebben mogen ontvangen! Maar de laatste paar jaren zijn de prijzen van basis producten hier sterk gestegen, de euro minder waard geworden, en is tegelijkertijd onze financiële steun minder geworden. Sommige mensen in Nederland zijn gestopt ons te steunen omdat ze zelf financiële problemen hadden, anderen hebben andere zendelingen gekozen om nu voor een tijd te gaan steunen. Met als resultaat dat we nu toch wel moeite hebben om financieel rond te komen.

Johan, tijdens één van zijn preken.

Alle beetjes helpen!
Daarom wilden we aan jullie, de mensen die met ons meeleven en voor ons bidden, vragen of jullie erover willen denken en bidden ons maandelijks te gaan steunen, of een eenmalige bijdrage te geven. Het zou ons geweldig helpen, om ook ons werk weer verder voort te mogen zetten. Ons bankrekening nummer staat op de pagina "wil je ons helpen?" en als er specifieke vragen over ons support zijn, kunnen jullie ons natuurlijk altijd e-mailen. We willen ieder die hier serieus over na wil denken en voor wil bidden vast heel hartelijk bedanken!

Kerst en 2012
Bij dezen willen we jullie ook allemaal hele goede en betekenisvolle kerstdagen toewensen, en voor het komende jaar Gods rijke zegen, de uitbundige vreugde en hartverwarmende troost van het erkennen van Zijn liefdevolle nabijheid in al onze wegen. Dank jullie wel voor jullie lieve steun!

Johan en Jeannette Lukasse

Willen jullie in gebed samen met ons optrekken?
• Dank God voor het geweldige congres tegen mensenhandel, bid dat er velen zich geroepen zullen weten hiertegen te strijden, zodat er daadwerkelijk een eind aan zal komen. Bid ook voor het nieuwe team dat zich op onze basis aan het vormen is.
• Dank God voor de geweldige mogelijkheden die we aangeboden kregen om zelfs op nationaal niveau tegen mensenhandel te strijden, bid voor wijsheid.
• Dank God voor trouwe vrienden zoals Jacob en Elly, bid Gods zegen over hen en hun kinderen en kleinkinderen.
• Dank God voor alle mensen die gedurende de afgelopen 31 jaar ons met hun liefdegaven ondersteund hebben. Bid dat we genoeg support zullen krijgen om onze dagelijkse kosten te kunnen betalen.

Een fotoverhaal!

2011-10-21T03:40:00.000-07:00

Een fotoverhaal over het congres en seminar tegen mensenhandel, wat we hier in Belo Horizonte georganiseerd hebben. Het begon meteen al goed met een lunch bij ons thuis voor ongeveer 35 rechters, leden van de plaatselijke kinderbescherming, hoge politiefunctionarissen, directeuren van ONGs, etc

De tafels waren prachtig gedekt...

Het eten was heerlijk...

Jonathan had een speciaal t-shirt tegen mensenhandel ontworpen, die Johan hier aan heeft.

Hij legt hier aan al de genodigden uit hoe belangrijk het is, om gezamenlijk tegen mensenhandel te strijden, vooral met de WK op komst.

Kevin Austin, één van de leiders van Not for Sale, legt uit dat je in arme landen vaak al een kindje kan kopen om seksueel te misbruiken, voor de prijs van een kopje koffie.

De lunch was een groot succes.

`s Avonds in een hele grote kerk hadden we het congres. De tv was er om interviews op te nemen.

Luciana begon de avond met een stukje uit mijn boek, "Gods Hart voor Kinderen", voor te lezen, met dit congres vierden we ook het 25 jarige bestaan van Jeugd met een Opdracht in Belo Horizonte.

Mati, de held uit het eerste hoofdstuk van mijn boek, was uit Recife gekomen om dit met ons te vieren.

De JmeO basis van Kings Kids zorgde voor een geweldige aanbiddingstijd.

Edivando, één van de ex-straatjongens, die nu één van de leiders van Huize Herstel is, gaf zijn getuigenis.

Voor Dilma werd alles in gebarentaal vertaald.

Johan legde weer uit waarom we besloten hadden het jubileum van JOCUM BH met een congres tegen mensenhandel te vieren.

Felipe, de leider van Huize Luzeiro praatte de avond aan elkaar.

Samen met al onze medewerkers op het podium

Jacob en Elly, onze contactpersonen in Nederland, waren speciaal gekomen en werden in het zonnetje gezet.

Het was een bijzonder congres

De kinderen van de verschillende huizen traden op

We kregen bloemen en een stevige hug!

Na afloop was mijn boek te koop.

Na drie avonden congres in een grote plaatselijke kerk, begon het seminar van 3 dagen, waar zich ruim 200 mensen voor ingeschreven hadden. Het werd op de JmeO basis in Contagem, 30 km buiten BH, gehouden en hier hadden we `s morgens `s middags en `s avonds samenkomsten om dieper op de problemen rond mensenhandel in te kunnen gaan, en, heel belangrijk, om te leren wat we eraan kunnen doen.

Tijs begon met een duidelijke power point presentatie

Voor iedereen was er een mooie hand out gemaakt, in het Portugees en Engels

Ik mocht over het werk op onze basis vertellen

Waarna Tio Pedro vertelde over het werk in de rosse buurt. Een diep aangrijpend verhaal!

Er was ook hier weer tijd voor lofprijs en gebed

Het was een hele intensieve week geweest, maar zeer de moeite waard! We hopen dat er binnenkort een heel nieuw team op onze basis aan het werk mag gaan tegen mensenhandel, niet alleen plaatselijk in Belo Horizonte, maar vooral ook nationaal, in heel Brazilië, en dan vooral in alle 12 de grote steden waar de WK gehouden zal worden. Bidden jullie met ons mee?

Elina is nog net vóór het congres geboren!

2011-09-27T23:30:00.000-07:00

Hier een paar foto's van ons prachtige zevende kleinkindje Elina, die nog net vóór het congres, dat we deze week gaan houden over mensenhandel, geboren is. Een hele drukte, maar vooral een geweldige zegen!
We zijn God dankbaar voor dit nieuwe leventje!

maandagavond om 22.30 uur werd ze geboren.

Geweldig om daar bij te mogen zijn.

Trotse oma.

De volgende ochtend natuurlijk meteen met alle vier de ander kleinkinderen die bij ons logeerden op bezoek in het ziekenhuis.

Knuffel van opa.

Genieten!

Tel je zegeningen...

2011-09-10T03:31:00.000-07:00

“Schrijf eens duizend dingen op waar je dankbaar voor bent”, was het advies van Ann Voskamp in haar boek “One thousand gifts”, dat ik vorige maand gekregen had. Het had haar leven drastich veranderd.

De uitdaging bleef hangen, en zo nu en dan, in moeilijke momenten, als het allemaal even niet meezit en er mensen in ons team tegen elkaar uitvallen, als de financien eigenlijk te weinig zijn, als ik zo`n ontzettende grote berg met werk voor me zie, en even niet weet hoe ik daar ooit doorheen moet komen, als ik hoor van kinderen die afgewezen zijn en even niet weet wat we er aan kunnen doen, dan is het of ik de Heilige Geest hoor fluisteren om het probleem niet van de donkere kant maar van de “dankbare kant” te bekijken. De problemen gaan dan niet weg, maar zet ze wel in een ander daglicht.

Tel uw zegeningen één voor één. ..

Mijn moeder vertelde dat dit het favoriete liedje van haar moeder was, mijn oma die 6 kinderen kreeg, jarenlang pijn leed, en tijdens de hongerwinter van de tweede wereld oorlog jong gestorven was:

Tel uw zegeningen, tel ze één voor één
En ge zegt verwonderd: Hij liet nooit alleen

Elke generatie heeft misschien zo zijn eigen liedjes, zijn eigen boeken, maar de boodschap blijft hetzelfde.

Congres tegen mensenhandel en kinderprostitutie

En ik bid zachtjes om wijsheid en inzicht. We zijn op het moment een groot congres aan het organiseren over mensenhandel en kinderprostitutie. Maar we willen niet dat het óns congres wordt, we willen dat het Gods congres wordt! Dat we een beetje zullen gaan begrijpen van de pijn die Hij heeft bij het zien van zoveel onrecht. Dat we zullen gaan begrijpen wat Hij wil dat we eraan zullen doen, dat Hij door de diensten en workshops heen tot mensen zal spreken, hen zal gaan roepen om Hem te volgen en hun leven in te zetten voor hun medemens…

De problemen die tijdens het organiseren ons kunnen overweldigen en afremmen, (of zelfs stilzetten!), verschijnen als donkere regenwolken aan de horizon. De geestelijke strijd en de “simpele” dag tot dag problemen vermengen zich samen in een storm, waar we recht op af lijken te lopen.

Willen jullie ons helpen bidden om niet overweldigd te worden met alle nood, alle problemen? Maar om ook juist de zegeningen te zien in al ons werk? En vooral om ook in alles steeds weer te herinneren: Hij laat nooit alleen!

Onze Gebedspunten.

2011-09-08T11:39:00.001-07:00

1. Voor het congres en seminar tegen mensenhandel en kinderprostitutie, dat we van 29 sept tot 5 oktober hier in JOCUM Belo Horizonte zullen houden. Willen jullie met ons bidden dat er veel mensen door God aangeraakt zullen worden om zich voor deze kinderen in nood in te gaan zetten.
2. Het is dan meteen ook het dankfeest dat onze Jeugd met een Opdracht basis in Belo Horizonte al 25 jaar bestaat! Willen jullie God met ons danken voor zijn trouw, aan ons en aan de kinderen in nood.
3. We zijn aan het proces begonnen om het leiderschap van de basis over 2 jaar over te dragen. Willen jullie bidden voor wijsheid in dit hele proces, en dat de juiste mensen op de juiste plaatsen zullen komen?
4. Wij hopen zelf hier wel te blijven wonen een meewerken, maar dan meer in de mentor rol. Ook hopen we dan meer tijd te hebben om te schrijven. ( tweede boek?!?) Een hele verandering in ons leven, willen jullie daar ook voor bidden?
5. Willen jullie ook bidden voor onze rol in het bestuur van de Global Compassion Network, GCN, een netwerk dat hulpverlenings organisaties stimuleert om samen te werken. Onze rol daarin is vooral gefocust op organisaties die onder kinderen in nood werken. In November hopen we daarvoor aan een groot congres in Los Angeles deel te nemen.

Mooi filmpje over onze JMEO basis in Belo Horizonte!

2011-08-27T08:29:00.001-07:00

UofN Workshop|Reaching Cities|Johan Lukasse from connectingpixels on Vimeo.

Zomaar wat foto's van de afgelopen week

2011-08-13T10:54:00.000-07:00

Zomaar wat fotos van vorige week. We hadden zaterdag de hele dag de groep leiders met hun kinderen bij ons thuis, voor een heerlijke, gezellige en jaarlijkse "paraplu " meeting, waarbij we over het organogram van onze basis spreken. Het begon `s morgen meteen al goed met een heerlijk ontbijt samen...

Leidersmeeting junioren...

En gisteren zijn Johan en ik naar de Serra da Moeda gewest, vlak bij Belo Horizonte, waar je een prachtig uitzicht hebt over de heuvels van Minas Gerais, de staat waar we wonen.

Boek mee, deken om op te liggen, en genieten van het uitzicht...

We waren precies op tijd voor de ondergaande zon

Wat een prachtig kleuren schouwspel!

Heerlijk even samen zijn in deze prachtige natuur!

Mensenhandel en kinderprostitutie

2011-08-02T22:25:00.000-07:00

“Ik ben niet te koop, jij bent niet te koop, niemand zou te koop moeten zijn” zegt David Batstone, de directeur van “Notforsale” een organisatie die trainingen aanbiedt in het bestrijden van de mensenhandel. “Slavernij moet opnieuw afgeschaft worden, in onze eigen achtertuin en over de hele wereld.”

“Slavernij?” vragen jullie je misschien af. Dat is toch al een paar honderd jaar geleden afgeschaft? Ja, toen zijn er wetten gemaakt. Maar deskundigen schatten dat er wereldwijd vandaag het ongelooflijk hoge aantal van wel 27 miljoen slaven zijn, meer slaven dan tijdens de gehele trans-Atlantische slavenhandel ruim 200 jaar geleden!

Eén van de meest gruwelijke vormen van slavernij is kinderprostitutie. Ongeveer 10 miljoen van de slaven in de wereld zijn kinderen en tieners onder de 18 jaar, die in de seksindustrie gedwongen worden elke dag hun lichaam te verkopen, aan soms wel meer dan 20 verschillende mannen per nacht… Na de illegale handel in wapens en drugs is deze handel in, vooral jonge, meisjes één van de grootste en meest lucratieve ondernemingen in de wereld, met een griezelig steile groeicurve.

Als je in Noord-Amerika woont, kan je je eigen persoonlijke seksslavin per internet bestellen voor 10.000 dollar. “Duur? Nee, als ze jong en mooi is, heb je de kosten er binnen één week uit. Wat ze daarna nog voor je verdient is pure winst!”, wist een advertentie te vertellen.

Het meisje wat dan “bezorgd” wordt, komt waarschijnlijk uit een Oost-Europees land, was arm en had op een advertentie gereageerd om een baantje krijgen als serveerster in een restaurant in de Verenigde Staten. In landen als de Oekraïne zijn speciale “arbeidsbureaus” die daarin bemiddelen, ze helpen bij het aanvragen van een paspoort, een visum en bij het kopen van het ticket. Vooral meisjes die in weeshuizen opgegroeid zijn, en waarvan verwacht wordt, dat ze, zodra ze16 jaar zijn, voor zichzelf gaan zorgen, trappen vaak in deze val.

Tijdens de reis naar het buitenland van zo`n groepje nietsvermoedende meisjes, neemt de begeleider hun paspoorten af. De eerste stop is dan een huis in het buitenland, waar hun wil gebroken wordt, door brute verkrachtingen en door het verplicht toekijken als één van de meisjes die “rebels” is en niet wil gehoorzamen, zwaar lichamelijk gestraft wordt, soms zelfs met de dood. Murw gemaakt, vervolgen ze hun reis.

Steeds komen ze weer in andere plaatsen, ze worden verkocht en weer doorverkocht, soms zelfs op speciaal georganiseerde veilingen. Er wordt hen verteld dat ze illegaal zijn, dat ze in de gevangenis zullen belanden als ze naar de politie willen gaan om hulp en dat hun moeder en/of andere familieleden zullen boeten, of zelfs vermoord zullen worden als ze weglopen. De bange meisjes, die vaak de taal van het nieuwe land niet spreken, kunnen geen kant op. Er wordt hun voorgehouden dat ze door hard te werken als prostituee, hun “schuld”, de prijs van het ticket en de andere kosten die er voor hen gemaakt zijn, kunnen afbetalen.

Het Scharlaken Koord, een christelijke organisatie die in Nederland professionele en betrokken hulp biedt aan meisjes en vrouwen in de prostitutie heeft een boekje uitgegeven: ”Hoop” getiteld, waarin Diana, een meisje die op deze bovengenoemde manier vanuit Tsjechië op de walletjes in Amsterdam belandde, vertelt dat de klanten 25 euro per bezoek betaalden, waarvan ze de eerste 360 euro per dag meteen weer af moest staan: 100 euro per dag voor de huur van het kleine afwerkkamertje drie hoog, 200 euro per dag voor haar pooier, “de man aan wie ze deze geweldige mogelijkheid te danken had”, 15 euro voor haar beschermer, de man die de hele nacht bij de ingang van het bordeel stond, en 45 euro voor haar begeleider, de man die haar elke dag om 5 uur `s morgens naar haar flatje reed, en haar dan om 7 uur `s avonds weer op kwam halen om haar naar het bordeel in de rosse buurt te brengen.

Alles wat ze nog boven die 360 euro verdiende, mocht ze gebruiken om in haar eigen onderhoud te voorzien, de huur van haar eigen flatje te betalen en haar schuld af te lossen. Als je weet dat ze maar 25 euro per klant verdiende, reken dan maar uit hoeveel klanten ze dan per nacht moest ontvangen… Is het dan verbazend dat zoveel van die meisjes diep depressief worden, geen hoop meer hebben en aan de drugs en de drank raken?

Meisjes uit Oost Europa die naar Nederland, Duitsland, Engeland, Griekenland, Israël en Noord-Amerika gebracht worden. Meisjes uit Nepal die in één van de grote prostitutiesloppenwijken van Mumbai in India te werk gesteld worden. Meisjes uit Laos en Vietnam die in Thailand verhandeld worden. Meisjes uit de sloppenwijken in de grote steden van Brazilië, die aan toeristen verkocht worden. In de ontwikkelingslanden is het aantal minderjarige prostituees verdrievoudigd in de laatste drie decennia.

Soms zijn het de goedgelovige ouders, die hun dochters meegeven aan vrouwen of mannen die hen een mooie toekomst beloven: een kans op een opleiding, een baan, een salaris. Vele van deze kinderen en tieners komen in kleine vieze bordelen terecht, in onmenselijke omstandigheden, gevangen door middel van psychologisch en fysiek geweld. Of soms zijn de ouders niet zo onschuldig, maar zijn zij het juist, die hun eigen kinderen in de prostitutie dwingen. Zo kennen een paar van onze medewerkers een moeder, die hier in Belo Horizonte in de rosse buurt als prostituee werkt. Maar daarbij ook haar dochtertje van 9 jaar betrekt en haar als speciale aanbieding aan haar klanten verkoopt voor R$1,99 omgerekend nog geen euro!

Kinderen in de prostitutie van 9 jaar of zelfs nog jonger zijn hier in Brazilië geen uitzondering. Sekstoerisme, waarbij de toeristen uit Europa of Noord Amerika een reis boeken, om zoveel mogelijk seks te hebben, vaak (ook) met jonge kinderen, is een groeiende business. Thailand was jarenlang nummer 1 op de trieste lijst van landen, waar hele vliegtuigladingen vol mensen naar toe vlogen om kinderen en tieners te misbruiken met hun perverse verlangens. Nu staat Brazilië aan de top van deze lijst.

Toen in 2006 het Wereldkampioenschap voetbal (WK) in Duitsland werd gehouden, stond er in de kranten dat er 40.000 extra meisjes en vrouwen in de prostitutie aangeleverd en ingezet werden. Veertigduizend! Dan vrees ik dat de mensenhandelaars, die dat in 2006 voor elkaar kregen, nu al hun plannen maken voor het komende WK dat in 2014 in Brazilië gehouden zal worden, en ook voor de Olympische Spelen in 2016 in Rio de Janeiro.

Wat kunnen we ertegen doen? In Nederland zou je kunnen informeren bij het Scharlaken Koord en bij Jeugd met een Opdracht Amsterdam, the Light House, hoe je een vrijwilliger kan worden, en mee kan helpen in het werk op de walletjes onder de prostituees én onder de prostituanten, hun klanten, die vaak óók hulp nodig hebben. Eén van de ministries die zich vooral voor de klanten inzetten is CHAP, van Heil des Volks.

“Toen ik 7 jaar geleden voor het eerst `s avonds met een groepje van JmeO meeging, om hulp te bieden aan de meisjes, wilde ik al die mannen wel de gracht in knuppelen”, vertelt één van de vrijwilligers me, “maar later begon ik te begrijpen, dat velen van hen óók hulp nodig hebben en dat seksverslaving veel vaker voorkomt dan ik dacht.”

Of je kunt naar Brazilië komen om op dit gebied een speciale training te ontvangen. Bij Jeugd met een Opdracht in Belo Horizonte bieden we al 22 jaar een “Children at Risk School” aan, een driemaandelijkse cursus waar de studenten, zendings- en ontwikkelingswerkers toegerust worden, om in grote wereldsteden onder de kinderen in nood te gaan werken. De cursus, die gegeven wordt in het Engels en Portugees, begint eind augustus, en dit jaar hebben we tijdens de school een congres en een seminar ingelast, waar David Batstone van “Notforsale” les komt geven, “omdat we geloven”, staat er in hun folder, “dat iedereen wel een vaardigheid heeft die kan bijdragen aan bestrijding van mensenhandel, zodat we samen tijdens ons leven, nog een einde aan de slavernij kunnen maken.”

Het congres is van 29 september tot en met 1 oktober en we verwachten 2000 mensen. Er zal gesproken worden over de moderne slavernij, mensenhandel en wat we kunnen doen om het te stoppen. Dit zal ook meteen het 25 jarige jubileum van Jeugd met een Opdracht in Belo Horizonte, Brazilië, zijn waarin we vieren dat God ons al die jaren het voorrecht gegeven heeft met hem te mogen samenwerken in het bereiken en opvangen van honderden kinderen.

Op zondag 2 oktober zal er dan door de congresgangers een grote gezamenlijke lunch aangeboden worden aan alle prostituees van de rosse buurt in Belo Horizonte.

Daarna volgt nog een driedaags seminar, van 3-5 oktober, voor ongeveer 300 mensen, waar we dieper erop in zullen gaan wat er tegen mensenhandel gedaan kan worden, en we praktische lessen zullen geven, zoals “strategisch onderzoek”, waarbij je leert, hoe moderne slavernij en mensenhandel te identificeren en te documenteren zijn. Ook ontdek je hoe samen te werken met collega abolitionisten (strijders voor de afschaffing van slavernij). Daarnaast gaan we in op “innovatieve opvang”, waarbij je leert hoe je ondersteuning, zorg en herstel kan bieden aan meisjes, en soms ook jongens, die uit hun slavernij bevrijd zijn.

Geïnteresseerd om de Children at Risk school, het congres en het seminar te volgen? Of één van deze drie mogelijkheden? Schrijf in het Engels naar bhcentro@jocum.org.br en we vertellen je graag meer. Willen jullie ook met ons meebidden tegen de mensenhandel en kinderprostitutie? Dit mag zo niet langer doorgaan!

Aan te bevelen boeken:

Not for sale, the return of the global slave trade and how we can fight it; David Batstone
Stop the traffic, mensen mogen niet verhandeld worden; Steve Chalke
Shaping the future, girls and our destiny; Phyllis Kilbourn
The Natashas, inside the new global sex trade; Victor Malarek
Hoop, het verhaal van Diana; Fouchina Catherina
Voice for the voiceless, 30 days of prayers for the voiceless; Paul & Susie Childers
Sex and money, a global search for human worth; PhotogenX

2011-07-08T07:51:00.000-07:00

Het congres waar we zo druk mee zijn om het te organiseren. Klik hier om naar de blog te gaan die we speciaal voor het congres gemaakt hebben.

http://www.ywambelo25years.blogspot.com/

Nieuwsbrief Juli 2011

2011-06-28T16:15:00.000-07:00

Lieve familie en vrienden,

Na een heerlijk verlof in Nederland zijn we weer terug in Brazilië.

“Hoe ziet jullie werkweek als leiders van Jeugd met een Opdracht Belo Horizonte er eigenlijk uit?” was een vraag die we regelmatig hoorden. Misschien dus eens tijd voor een overzichtje…

Maandag. We beginnen elke morgen vroeg met een uurtje stille tijd, waarna Johan een lekker ontbijtje maakt, inclusief gekookt eitje en koffie met opgeklopte melk! We nemen samen de week door en bidden. Om half negen zijn we er allebei helemaal klaar voor en zitten we in ons kantoor, ieder achter zijn eigen computer. We hebben altijd stapels emails te beantwoorden en doen dat meestal tussen al het andere werk door. Vorige week is de nieuwsbrief van Jeugd met een Opdracht Belo Horizonte weer geschreven en opgemaakt. Deze week kan ik hem dus gaan versturen. Sinds vorig jaar hebben we twee nieuwsbrieven, één van de JmeO basis, en één van onszelf (deze!). Het geeft wel wat meer werk, maar ik hoop dat er in de toekomst andere medewerkers de nieuwsbrief van de basis over zullen gaan nemen. Ik mail hem snel naar de hele JmeO adressenlijst voor ik de auto pak en naar Luzeiro rij, het buurtcentrum waar ik vandaag en morgenochtend in de FCD school (Foundations in Community Development) les geef. Het is één van de drie verschillende scholen die we hier aanbieden aan medewerkers, en Johan en ik geven vaak les. Ik ben er precies om 9 uur. Johan werkt ondertussen aan zijn emails, bereidt voor woensdagmorgen vast een vergadering voor, een preek voor donderdagavond en verder regelt hij samen met een paar medewerkers belangrijke administratieve zaken. Vandaag kookt hij de warme lunch. We proberen dat zo praktisch mogelijk te organiseren en hebben een hele voorraad bakjes met rijst en bruine bonen in de vriezer opgeslagen. Ik ben om kwart voor één terug en kan zo aanschuiven.
`s Middags hebben we beiden een vergadering met de raad van de basis, 15 jonge mensen, die samen met ons de verantwoordelijkheid dragen van het leiden van Jeugd met een Opdracht in Belo Horizonte, met 8 huizen en 100 full time zendelingen. Deze vergaderingen zijn altijd bij ons thuis in de grote veranda kamer die we achter ons huis gebouwd hebben, ik zet snel koffie en om half twee kunnen we beginnen. De vergadering duurt normaal tot 5 uur, maar loopt deze keer uit tot half zes.
`s Avonds werken we allebei nog een paar uur aan onze emails.

Dinsdag. `s Ochtends mail ik eerst weer even, geef weer les in de FCD school, en regelt Johan verschillende zaken met de bank.
`s Middags is de vaste middag waarop we met alle leiders van de verschillende projecten en huizen samen komen om te bidden, training te geven over leiderschap en een werkoverleg hebben, waar we samen vooral veel praktische punten besluiten. Om 18 uur trekken we gauw allebei onze sportkleren aan en gaat Johan rennen en ik loop naar de sportschool bij ons om de hoek. Mijn klapvoet is erger geworden, en normaal kan ik niet zonder mijn enkel-voetorthese om mijn voet te heffen zodat ik niet struikel. Maar op de loopband lukt dat wel, want dan kan ik me vasthouden en loop ik heerlijk kilometers ver.
Een uurtje later schuif ik een cake in de oven terwijl ik het avondeten klaarmaak. Ik maak er extra werk van want we hebben visite vanavond, een jong stel, de leiders van een van de huizen. Het wordt een gezellig avond met z`n viertjes bij de open haard. (Ja, juni en juli zijn hier de wintermaanden, en dan is zo`n vuurtje `s avonds heerlijk).

Woensdag neem ik tijd om bergen emails door te nemen en te beantwoorden, terwijl Johan een maandelijkse rapportage heeft met de verschillende mensen die verantwoordelijk zijn voor de legale en financiële zaken in de 8 verschillende huizen.
`s Middags heb ik eerst een kort werkoverleg met het communicatieteam, waarna ik bezig ga aan een nieuwe blog over mensenhandel en het congres wat we in september gaan geven. Johan heeft ondertussen een wekelijks werkoverleg met de medewerkers van de Children at Risk School, die eind augustus weer gaat beginnen.
`s Avonds is het ons vaste avondje om iets samen te doen! We besluiten een DVD te huren, Johan maakt een lekker broodje hamburger, zijn specialiteit, die hij vol trots Mac Lukasse noemt! We genieten van een gezellig avondje film.

Donderdag: 2 metselaars beginnen met reparatiewerk aan ons huis. Oeps, dat geeft wel wat extra drukte! We nemen een hele lijst met ze door over wat er gedaan moet worden. Dan bereiden samen de vergadering voor, die we vanmiddag hebben met het team dat het congres over mensenhandel organiseert, daarna legt Johan de laatste hand aan de PowerPoint met een YouTube filmpje, die hij wil gebruiken als hij vanavond in de dienst preekt. Elke donderdag avond hebben we een dienst voor alle medewerkers en kinderen uit de verschillende huizen. Vanavond zal het een speciale avond worden, want het is meteen de diplomering van de studenten van de DTS (Discipelschaps Training School). Ik maak deze keer het eten klaar en zet ook meteen de koffie, thee en cake klaar voor de vergadering vanmiddag.
`s Middags zijn we de hele middag zoet om samen met het team tientallen beslissingen te nemen. Het wordt vast een geweldig congres!
`s Avonds begint het opeens te stormen. Bomen vallen over de straat, het is een chaos in de stad. Onze dienst begint een half uur te laat in een geïmproviseerde zaal. De oorspronkelijke mooi versierde zaal was onder geregend… De stemming is er niet minder om. Johans preek met filmpje slaat goed aan. We sluiten de avond af met twee ontzaglijk grote chocolade cakes.

Vrijdag moet ik met Dilma mee naar de dokter, haar ziektekostenverzekering wil weten of ze echt doof is. Ze belden me of ze met haar mochten spreken, tja, dat is een beetje moeilijk! Johan brengt ons en gaat meteen door naar de bloemenmarkt waar hij prachtige rozen voor me koopt. Aanstaande zondag is het hier namelijk de dag van de verliefden!
De rest van de dag gebruiken we om weer emails te beantwoorden, een artikel over mensenhandel en kinderprostitutie te schrijven, en een internationale Skype vergadering te hebben met NotforSale, een organisatie die tijdens ons congres workshops zal geven.
`s Avonds hangen we allebei met tijdschriften en een goed boek in onze luie stoelen.

Zaterdag ga ik weer een uurtje naar de sportschool en pakt Johan zijn mountainbike. Uitgesport gaan we daarna samen naar een soort Gamma om materiaal te kopen voor de reparatiewerkzaamheden aan ons huis. ‘s Middags komt Dilma thuis, ze is normaal het hele weekend thuis, maar heeft deze ochtend geholpen bij een speciaal programma voor de moeders van de dove kinderen in Huize de Zaaier. We verkleden ons snel en gaan naar de bruiloft van Bruno, een van de ex- straatjongens die vanaf zijn twaalfde in Huize Herstel opgenomen was, en ondertussen nu zelf zendeling geworden is.

Hij trouwt met een prachtig meisje. Samen plannen ze om een werk onder kinderen in nood in Vitoria op te gaan zetten. Het is een geweldig feest, waar we nog een heel stel van onze ex- straatjongens en meisjes ontmoeten die nu allemaal zelf zendeling geworden zijn. Wat een bemoediging!
Weer thuis kijken Dilma en ik `s avonds nog gezellig een aflevering van ER, een oude televisieserie, terwijl Johan een boek leest.

Zondag. `s Ochtends gaan we naar de plaatselijke kerk, lunchen we uitgebreid pas om 3 uur `s middags, en `s avonds spreken we samen in een andere kerk. We komen laat thuis. Met een kopje rooibos thee kijken we nog even op de dag terug. En dan naar bed, want morgen moeten we weer fris zijn!

Ik hoop dat dit kijkje in “onze keuken” jullie een beetje een idee geeft. We zijn dankbaar hier te mogen werken en nu al bijna 100 fulltime medewerkers te mogen aansturen, die op hun beurt weer honderden kinderen in nood bereiken met Gods liefde. Zonder jullie trouwe steun kunnen we het niet doen. Dank jullie wel voor jullie giften, het meeleven, meedenken, meebidden!

We wensen jullie Gods rijke zegen toe!
Johan en Jeannette Lukasse

GEBEDSPUNTEN
• Dank God voor het team jonge leiders die we hier op de basis mogen trainen en begeleiden. Bid dat ze zullen groeien en bloeien tot hun volledige potentieel.

• Dank God voor het team wat het congres over mensenhandel voorbereidt. Bid dat het congres vele nieuwe jonge mensen zal motiveren om uit te gaan reiken naar kinderen die in de prostitutie gevangen zitten.

Nog even een paar gezellige foto's:

Eva onze jongste kleindochter die al 1 jaar geworden is.

Samen bewonderen we haar taart!

Als "western"opa en oma!

Een grappige foto met de hele familie, waar we ons 150 jaar terug in de tijd waanden...

De presentatie die we tijdens ons verlof 2011 lieten zien.

2011-05-26T15:33:00.001-07:00

Voor ieder die niet de kans gehad heeft onze presentatie te zien in Nederland, heb ik hem hier geupload! En natuurlijk ook voor ieder die hem al wel gezien heeft, maar zo goed vond, ha ha, dat je hem nog wel eens wil bekijken! Veel plezier!

Presentatie verlof 2011

View more presentations from JeannetteLukasse

Ons verlof in nederland

2011-05-09T06:39:00.001-07:00

Op het strand in februari, brrrr!

Vanaf eind januari zijn we in Nederland op verlof geweest. Wat een heerlijke tijd! Onze presentaties zitten er weer op, we hebben in hervormde, gereformeerde, vrij evangelische, baptisten, pinkster, evangelische, PKN en jeugdkerken mogen spreken; op seminars en cursussen in de Katapult, bij Jeugd met een Opdracht in Heidebeek en Amsterdam, op kringen en vrouwenochtenden, familiedagen en vriendenmiddagen. En wat zijn we bemoedigd door de mensen die met ons meeleven, voor ons bidden, ons steunen!

op de Katapult in Den Helder

trouwe voorbidders!

Lesgeven op Heidebeek, in Heerde, waar we zelf ook 31 jaar geleden onze Discipelschaps Training School gedaan hebben!

Velen hebben de punten opgevraagd die we in onze presentaties gegeven hebben hier komen ze:

De definitie van kinderen in nood: “Kinderen die het risico lopen om niet het potentieel te bereiken wat God voor hen heeft. “

Waarom is het zo geweldig juist met kinderen te werken?

1. Maak aan ieder schepsel het goede nieuws bekend, ook aan kinderen!

2. Kinderen hebben nog hun hele leven voor zich.

3. Kinderen zijn meer open voor God.

4. Kinderen als pijlen, Zij gaan verder dan dat wij kunnen reiken.

5. Jezus gaf prioriteit aan de kinderen.

6. De duivel geeft óók prioriteit aan de kinderen.

Gebedspunten voor kinderen in nood:

• 1 miljard kinderen leven in diepe armoede.

• 35.000 kinderen overlijden dagelijks aan ondervoeding en aan ziektes die gemakkelijk te voorkomen zijn.

• 15 miljoen kinderen zijn wees, doordat hun ouders overleden zijn aan AIDS

• 40 miljoen abortussen worden er wereldwijd per jaar uitgevoerd.

• Er zijn wereldwijd 100 miljoen straatkinderen.

• Er worden jaarlijks wereldwijd 10 miljoen kinderen (onder de 16 jaar) in prostitutie gedwongen.

• Tussen de 100 en 200 miljoen kinderen gaan niet naar school door kinderarbeid.

• 300.000 kindsoldaten worden er jaarlijks op gevaarlijke plekken in oorlogen ingezet.

We hebben verder nog interviews mogen geven voor verschillende radioprogramma’s en een krant, hebben een heleboel bezoeken afgelegd en mochten een heleboel visites ontvangen. Geweldig, we hebben er heel erg van genoten! Wat is het toch fijn om dit weer allemaal te kunnen doen en zo onze band met iedereen te versterken!

De laatste maand van ons verlof, april, hebben we nog even wat gezellige dingen mogen doen met vrienden, familie en met onze kinderen en kleinkinderen, die voor het eerst in 6 jaar, weer allemaal in hetzelfde land waren! Pieter, Melissa en hun kinderen wonen natuurlijk al in Nederland, Dilma is begin april samen met Johanneke en Jonathan en hun kids meegekomen, en bleef een maandje. Johanneke en Jonathan blijven tot begin juli. Michele, Romeu en hun kids waren deze drie maanden (feb-april) samen met ons op verlof meegekomen, en Davi woont ook al in Nederland. Hij veraste ons door zich in maart te laten dopen. Wat een zegeningen!

Davi liet zich dopen!

Met het prachtige weer was het natuurlijk heerlijk om met water te spelen!

Ook hebben we weer heerlijk gewinkeld, maar wat doe je dan met al die kleinkinderen?!?

Een gedeelte van de familie Lukasse, we zijn al met 117 als we goed geteld hebben!!!

Tja, daar kunnen de families van mij en mijn zus niet tegenop:

Maar we zijn al flink op weg!

Jullie allemaal die ons uitgenodigd hebben, met ons meeleven, voor ons bidden; jullie hebben ons verlof onvergetelijk gemaakt! Dank je wel voor jullie vriendschappen, bemoedigingen, liefde! We wensen jullie allemaal Gods rijke zegen toe. En nu zijn we dan weer terug in Brazilië. Met nieuwe uitdagingen en veel werk. Willen jullie voor ons blijven bidden?

Heel veel liefs,

Johan en Jeannette Lukasse

Nieuwsbrief 138, februari 2011

2011-02-25T06:45:00.000-08:00

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN,

Wat een prachtige rij studenten mochten we hun welverdiende diploma geven. De Children at Risk School in Haïti was wel één van de heftigste scholen geweest die we ooit geleid hadden: het was al begonnen met allerlei persoonlijke tegenslagen, o.a. de spoedoperatie die Johan in de week vóór ons vertrek naar Haïti nog moest ondergaan. Maar ook tijdens de school was het niet altijd even eenvoudig: we woonden er allemaal in tenten, er brak cholera uit, we moesten dus extra voorzichtig zijn met het drinkwater dat via grote tankwagens aangevoerd werd, en ook de hygiëne werd een uitdaging doordat de bouw van de wc’s en de douches nog niet klaar was en er geen stromend water was. Er kwam een orkaan langs, zodat alle tenten afgebroken moesten worden en er tijdelijk onderdak in gebouwtjes gevonden moest worden. Daarna kwam er een grote naschok van de aardbeving, dus allemaal weer terug in de tenten! En ook waren er nog verkiezingen die niet even soepel verliepen en waarna er ernstige opstanden op straat uitbraken, zodat we allemaal binnen moesten blijven en de winkels gesloten bleven.

Maar het was het allemaal meer dan waard! Wat een geweldige groep leergierige studenten. Ze hebben allemaal hun diploma gehaald om met kinderen in nood te gaan werken. Heel hartelijk bedankt aan ieder die ons geholpen heeft en voor ons gebeden heeft deze tijd! We wisten ons door jullie en Gods liefde gedragen!

25 JAAR JEUGD MET EEN OPDRACHT, BELO HORIZONTE

Ook het werk in Belo Horizonte, Brazilië, gaat ondertussen allemaal door, we hebben daar een geweldig team van rond de honderd jonge enthousiaste medewerkers, die er samen voor gaan om de kinderen in nood met Gods liefde te bereiken en wezenlijke veranderingen in de samenleving tot stand te brengen. Dit jaar is het al 25 jaar geleden dat we ons werk in Belo begonnen met het eerste open huis voor straatkinderen. En nu hebben we intussen al acht grote opvanghuizen, drop in centers en wijkcentra, door de stad verspreid, waar op allerlei manieren kinderen geholpen worden. In september hopen we dat jubileum met een grote conferentie te gaan vieren.

KLEINKINDEREN

Onze zoon, schoondochter en kinderen die in Nederland wonen, konden ons pasgeleden thuis, in Brazilië, opzoeken, zodat we voor het eerst onze zes kleinkinderen bij elkaar hadden, wat hebben we genoten! Wat een rijkdom!

AGENDA IN NEDERLAND

En dan zijn we nu een paar maanden op verlof in Nederland. We zijn al op verschillende plaatsen geweest om onze presentatie te geven: in Den Helder op de Katapult, het trainingscentrum voor kinderwerkers; in Haarlem, in de Evangelische Gemeente Zuiderkapel Koninkerk; in Zuid-Scharwoude, voor een Bijbelstudie bij “Het Veilige Dak”; in Gouda, in de Vrij Evangelische Gemeente, en in Rijnsburg, in de Jeugdkerk “The Rock”. Heerlijk hoor, we doen dit met veel plezier. Maar ook tussendoor genieten we met volle teugen van de ontmoetingen met familie en vrienden, van ons prachtige landje, (wat is Nederland toch mooi!), en van het koude weer! Zo zijn we zelfs al met windkracht 10 naar het strand geweest en Johan heeft al twee avonden rondjes getrokken op de kunstijsbaan.

De lijst met onze volgende afspraken staat op een aparte pagina op deze blog: “Agenda in Nederland 2011”, we hopen jullie te ontmoeten!

We zijn erg dankbaar, dat in al ons werk we mogen weten dat er een fijne groep familie en vrienden achter ons staan met giften en gebed, daar prijzen we God voor! We wensen jullie Zijn rijke zegen toe!

Johan en Jeannette Lukasse

GEBEDSPUNTEN

• Dank God voor de studenten in Haïti. Bid dat ze machtig door God gebruikt zullen gaan worden.

• Dank God voor het werk in Belo Horizonte, wat al 25 jaar bestaat. Bid voor Gods leiding en zegen op de medewerkers en de kinderen.

• Dank God voor familie, wat een zegen! Bid voor Gods bescherming over hen allen.

• Dank God voor ons verlof in Nederland, we genieten er erg van. Bid voor de vele presentaties die we mogen geven, dat God het zal zegenen en tot Zijn eer zal gaan gebruiken.

We zijn in Nederland

2011-02-10T02:03:00.000-08:00

Genieten hoor, van de familie vrienden, het weer... We hebben ook al de eerste lessen mogen geven op de Kattepult, de opleiding voor kinderwerkers in Den Helder, van Herman Boon. En ook hebben we al de eerste presentaties mogen geven in verschillende kerken. Erg leuk om te doen!

We hopen natuurlijk zoveel mogelijk jullie, die altijd met ons meeleven en voor ons bidden, te ontmoeten. Onze agenda staat hier op een speciale pagina, hiervoor moet je de tab hierboven "agenda in Nederland 2011" openen.

Wil je contact met ons opnemen, kun je ons bereiken op
06-43894783

Liefs,
Johan en Jeannette

Nederland, here we come!

2011-01-21T12:07:00.001-08:00

Een aangepaste blog met nieuwe banner en nieuwe kleuren, dankzij Jonathan, onze supercreatieve schoonzoon! Mooi he?
Nog even en dan zijn we weer in Nederland! We hopen een heleboel (tja, allemaal lukt denk ik niet) van onze familie en vrienden te ontmoeten. Onze agenda is ook weer aangepast en wordt steeds voller. Je kunt hem openen op de tab hierboven. Zien we jullie op één van deze dagen? We hopen van wel! Liefs en tot ziens!

Diplomering in Haiti, verlof in Nederland

2011-01-06T06:41:00.000-08:00

Diplomering! Ze hebben het gehaald! De school is afgelopen!

38 Haitiaanse studenten hebben vreselijk hard gewerkt om hun diploma te halen.

Wat maakten ze er een groot feest van! Ze hadden voor de diplomering zich allemaal een nieuw pak aan laten meten en zagen er prachtig uit.

De vlucht terug naar huis in Brazilië op 28 december ging gelukkig gewoon door. Het duurde wel weer even voor we weer gewend waren en alles een plaatsje gegeven hadden in onze gedachtes en herinneringen, we hadden zoveel meegemaakt en het was deze afgelopen maanden zo anders geweest. Niet altijd even gemakkelijk, er zijn flink wat tegenslagen geweest, maar daarnaast ook heel veel overwinningen: wat een voorrecht om juist in deze tijd in Haiti zoveel jonge mensen op te mogen leiden om met kinderen in nood te werken.

We zijn dankbaar voor alles wat God in en door ons heeft mogen doen en dankbaar voor jullie allemaal, die ons zo geholpen hebben door gebed, bemoedigingen en jullie gaven! We wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Na de diplomering gooiden alle jongens wel even die warme jasjes uit!

En: we zouden jullie graag ontmoeten. We hopen presentaties te geven, persoonlijk bij te praten, dia’s te laten zien, samen te bidden, etc. Ja, we komen naar Nederland en hebben er enorme zin in! Ik heb net onze agenda voor ons verlof bijgewerkt, je kunt hem bekijken hier boven aan deze post door op de tab “agenda in Nederland 2011” te klikken. Zodra we in Nederland zijn en een tel nummer hebben zal ik dat ook wel posten. Dus hopelijk tot ziens!

Laatste week in Haiti, hopen we!

2010-12-21T09:05:00.000-08:00

Johan en Rodolpho, onze medewerker, wijzen naar het vliegveld, waar geen enkel vliegtuig meer landt of opstijgt.

Lieve allemaal,

Even een kort bericht over ons wel en wee in Haiti! Deze week is al de laatste week van de cursus die we hier geven. De studenten hebben morgenmiddag nog maar één groot proefwerk te maken en dan zijn ze klaar! Nou petje af hoor voor al onze 38 studenten! Ze hebben vreselijk hard gewerkt en hadden de laatste weken zelfs les van half zes in de morgen tot twaalf uur en dan van halfdrie tot soms wel 9 uur `s avonds!

Johan liet ze net kiezen of ze morgenochtend vrij willen of nog 2 lessen van hem, en ze kozen voor de lessen! Zaterdag, op de 1e kerstdag, is de diplomering, we kijken er allemaal naar uit. De studenten hopen dat hun ouders en familie komen, en ook al hun voorgangers uit dertig verschillende kerken. Iedereen vertelt ons hoe bijzonder het is om nu hier in Haïti een universitaire opleiding te kunnen doen, een opleiding in het werken met “onderwijs en community development”, en ze hebben zich allemaal al een super chique donkerblauw pak aan laten meten.

Eén van onze vrolijkste en jongste studenten (19 jaar) , Esther Pricilla, moesten we afgelopen zondagmiddag de verschrikkelijke boodschap brengen, dat haar vader, die haar die middag op zou komen zoeken, een voorganger van een grote kerk, een dodelijk ongeluk kreeg met zijn motor. Ze heeft nog 7 jongere zusjes en één broertje. Als oudste wordt er nu van haar verwacht, dat ze haar familie financieel zal gaan onderhouden. In een land waar 80% van de bevolking werkeloos is en van minder dan 2 dollar per dag rondkomt, een moeilijke opgaaf. Gelukkig dat ze nu met het diploma van de school die we hier geven, een bijna 100% kans heeft in januari al aan de slag te kunnen. Willen jullie ook voor haar en haar familie bidden?

De politieke situatie hier is erg onstabiel. 28 november zijn er verkiezingen geweest, maar vele partijen geloven dat het niet eerlijk gegaan is. Het land heeft al een week platgelegen door allerlei opstanden, niemand kon er over straat, dus ook niet naar zijn werk, geen dokters en verpleegsters in de ziekenhuizen, geen schoon drinkwater kon er naar de tentenkampen gebracht worden, de winkels dicht, vliegtuigen vlogen niet meer, het was chaos. Totdat er beloofd werd de stemmen opnieuw te tellen…, dat is nu gebeurd en ze zullen de uitslag daarvan waarschijnlijk na Kerst, 26 december gaan geven. De verwachting is dat er dan meteen weer grote opstanden zullen komen, of zelfs een burger oorlog. Onze vlucht terug naar Brazilië is de 28e december gepland, dus zouden we wel eens in hele grote problemen kunnen komen. Willen jullie hier ook voor bidden?

Een dankpunt is dat het met onze gezondheid heel goed gaat. Johan`s knie is bijna helemaal genezen en ik heb geen last van mijn rug meer.

Hele fijne en gezegende Kersdagen voor jullie allemaal! Onze Heiland is geboren!

Liefs van Johan en Jeannette

Sinterklaas in Brazilie, Kerst in Haiti

2010-12-04T14:03:00.000-08:00

We wensen jullie een fijn sinterklaasfeest toe! Met onze zes zwarte pietjes hier in Brazilië genieten we ook nog even, voor we dinsdag 7 december weer in Haiti aan zullen komen.

De school is daar gewoon doorgegaan, nou ja wat heet gewoon: we wonen allemaal in tenten, er is cholera epidemie uitgebroken, er is een wervelstorm voorbij gekomen, er is zelfs nog een grote naschok van de aardbeving geweest, en overal horen we van relletjes en opstanden na de verkiezingen. Aan de andere kant krijgen we zeer bemoedigende berichten van de studenten: ze leren elke dag God beter kennen, Zijn liefde en trouw, maar ook zijn mooie plannen met hun leven. Er is hoop voor Haiti!

Willen jullie de komende weken voor ons bidden, we zullen tot 28 december in Haiti zijn.

• Voor onze gezondheid.

• Tegen de cholera, die nu wel heel veel doden maakt.

• Tegen de onrust, die er in het land heerst na de laatste verkiezingen 28 november

• Voor onze studenten die met kerst hun “Education and Community Development Training School” af zullen ronden.

We wensen jullie ook alvast hele fijne en gezegende Kerstdagen toe!

Kleinkinderen

2010-11-26T19:11:00.000-08:00

Wat een rijkdom, onze kleinkinderen! Tussen 2 reizen naar Haiti zijn we even thuis in Brazilië, om hier op de Jeugd met een Opdracht basis in Belo Horizonte nog even de puntjes op de i te zetten voordat het jaar weer afgelopen is. Vergaderingen en nog meer vergaderingen…dan mis ik mijn laptop wel hoor, die nog steeds niet gemaakt is. Het lukte hier in Brazilië niet en hij staat nu in Nederland, hopelijk kan hij daar wel gemaakt worden, ik had hem nog maar 5 maanden :(

Eva, de jongste, 5 maanden.

Samen met Hannah, de oudste, 4 jaar.

Maar tussen de bedrijven door nemen we ook even tijd om te genieten, al onze zes kleinkinderen zijn er namelijk, dat komt niet vaak voor! Heerlijk, wat zijn kleinkinderen toch vreselijk leuk! Ik kijk er al naar uit om straks samen Sinterklaas met hen te vieren.

Als ze allemaal een lollie krijgen willen ze wel heel even samen met ons op de foto...

En daarna vertrekken opa en oma weer naar Haiti, om de laatste drie weken van de Education and Community Development Training School weer les te geven. Kerst in Haiti dus, klinkt romantisch. De werkelijkheid is een beetje anders: we nemen een grote koffer vol met antibiotica tegen cholera mee. Het aantal mensen met cholera stijgt nog steeds schrikbarend. Willen jullie hiervoor met ons bidden?

Nieuwsbrief nov 2010 , nr 137

2010-11-06T02:59:00.000-07:00

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN,

Wat een tranen kwamen er los, en daarna, nog aangrijpender, ging het over in een bijzondere aanbiddingstijd, overvloeiend van dankbaarheid aan God. Ik had er kippenvel van. Wat een voorrecht hier in Haïti te mogen zijn!

Rodolpho, één van onze medewerkers, aan het bidden met een kind

We zijn de maand oktober in Haïti geweest, waar we samen met een paar medewerkers een driemaandelijkse cursus geven aan 38 Haïtiaanse jongeren. We wonen er allemaal in tenten, net zoals 1,3 miljoen mensen van de plaatselijke bevolking. De cursus is een mix van drie opleidingen, die we ook in Belo Horizonte aanbieden. Deze week lag de nadruk op rouwverwerking en postrauma counseling, eerst voor de studenten zelf, die bijna allemaal familieleden en vrienden in de aardbeving verloren hadden, maar daarna ook praktijklessen waarin ze deze specifieke counseling zelf aan kinderen mochten gaan geven.

Johan geeft les aan de Haitiaanse studenten

De meeste studenten en ook de kinderen hadden geprobeerd over hun verlies heen te komen door er maar niet over te praten, net te doen of er geen aardbeving geweest was. Nu leerden ze dat ze hun verliezen eerst echt onder ogen moesten zien, het “dal van diepe duisternis” door, voordat ze hun verdriet kunnen verwerken en God hen kan troosten. Het gezamenlijke verdriet maakte hen een hechte groep.

Drie dagen later trokken we er met hen opuit, naar een dichtbijgelegen lagere school, waar al onze studenten 2 dagen lang ieder met 3-5 kinderen een heel traumaboekje doorwerkten, dat speciaal voor hen geschreven was. Wat een speciale tijd! Een jongen van 13 vertelde dat hij allebei zijn ouders kwijtgeraakt was in de aardbeving, maar dat, al deze maanden, nog niemand er met hem over gepraat had… Zo hoorden we nog tientallen verhalen. Het mooiste was om onze studenten te zien, van ontvangers waren het gevers geworden: gevers van hoop, troost, liefde… ja met jonge mensen zoals onze studenten, die zich door God willen laten gebruiken, is er hoop voor Haïti!

Eén van onze studenten bidt met een paar jongetjes.

Voor dat we naar Haïti hadden kunnen vertrekken hadden we flink wat tegenslagen: mijn rugproblemen speelden weer op, mijn nieuwe computer met alles wat ik nodig zou hebben in Haïti, ging kapot; we zaten financieel erg krap, en als klap op de vuurpijl kreeg Johan een dikke knie, net een week voor ons vertrek, wat een gevaarlijke aandoening bleek te zijn: “Septische artritis”, zei de dokter, “je moet meteen opgenomen worden om het gewricht operatief te reinigen…”

Dat was drie dagen voor vertrek! Honderden mensen hebben toen voor ons gebeden. Het was zo bijzonder alle bemoedigingen en gebeden te lezen die mensen ons stuurden via email, blog en facebook. En God heeft een paar wonderen gedaan: binnen 6 dagen mocht Johan weer reizen, mijn rug voelde goed aan, we konden een laptop lenen, verschillende mensen hielpen ons financieel en het lukte ook nog om de ticket naar Haïti om te ruilen voor een week later! Dank U Heer!

Studente in gesprek met één van de kinderen

HEEN EN WEER

De beste manier om de school in Haïti te combineren met het leiden van het werk in Belo Horizonte, was om de maanden oktober en december naar Haïti te gaan en de maand november naar Brazilië terug te komen om daar samen met de leiders en medewerkers van de Children at Risk School en de acht verschillende huizen nog een stel vergaderingen te hebben, zodat het jaar straks goed afgesloten kan worden. We zijn zo blij met de geweldige groep medewerkers die we hebben, jonge mensen die zich in Belo inzetten om een levend evangelie te zijn voor kinderen in nood en families in sloppenwijken. Ja, we weten bevoorrechte mensen te zijn om hiervan deel uit te mogen maken!

WE KOMEN ERAAN

In februari en maart 2011 hopen we op verlof in Nederland te zijn. We hebben al verschillende uitnodigingen gekregen om in kerken, Bijbelstudiegroepen, huisgroepen en op vrouwenochtenden ons verhaal te komen vertellen, dia’s te laten zien, elkaar te ontmoeten. Als jullie ons ook nog uit willen nodigen, willen jullie dan contact opnemen met Jacob van Bodegraven (Tel.: 0182-395214 (na 19.00 uur), E-mail: rh.jacob@planet.nl)? Ik zal begin volgend jaar het schema met al onze spreekbeurten op onze blog zetten. We kijken er erg naar uit om jullie allemaal hopelijk weer te ontmoeten!

KERST

Dit jaar zullen Johan en ik dus met kerst weer in Haïti zijn, om de cursus daar met de studenten af te sluiten. We wensen jullie allemaal ook hele fijne en betekenisvolle kerstdagen toe, en een heel gezegend Nieuwjaar!

Johan en Jeannette Lukasse

P.S. Voor meer foto’s en up to date info: surf naar onze facebook albums.

GEBEDSPUNTEN

• Dank God voor onze gezondheid. Bid voor Gods beschermende hand op ons leven.

• Dank God voor de studenten in Haïti. Bid dat ze machtig door God gebruikt zullen gaan worden.

• Dank God voor de leiders en medewerkers in Belo Horizonte. Bid voor Gods leiding en zegen op hen.

• Dank God voor het a.s. verlof begin 2011, we kijken er erg naar uit. Bid dat we in veel kerken en groepen de kans zullen krijgen om over ons en ons werk te mogen vertellen.

Link naar de fotos van onze tijd in Haiti

2010-11-03T08:33:00.000-07:00

Deze link gaat naar het album met de fotos die we in Haiti namen in oktober 2010:
Facebook album fotos Haiti oktober 2010

Cholera in Haiti

2010-10-23T04:54:00.000-07:00

Ontbijt voor onze tent.

Door gebrek aan elektriciteit en goede internet verbindingen kunnen we niet goed e-mailen, maar hier dan toch even een korte update!

De school gaat geweldig goed, we hebben fantastische studenten, we zijn zo trots op hen! De afgelopen 2 dagen hebben ze in een lagere school hier vlakbij een programma voor trauma counseling en rouwverwerking met ruim 100 kinderen verzorgd, nadat we dit eerst met hen zelf gedaan hadden. Het was zo aangrijpend! Met Johan’s knie en oogontsteking gaat het ook steeds beter, en ik heb hier zelfs niet eens last van mijn rug gehad. We zijn dankbaar!

Maar waar we specifiek gebed voor willen vragen is voor de gezondheid van de bevolking.

Donderdagochtend is er in een stadje, St Marc, hier 80 km ten noorden Cholera uitgebroken. Er is daar een grote basis van Jeugd met een Opdracht. De leider, Terry Snow, bracht die dag nog iemand naar het ziekenhuis die erg ziek was, maar helaas overleed die persoon onderweg in de auto. Die dag overleden er 135 mensen aan Cholera, een ziekte met heftige diarree waar je binnen een paar uur aan kan overlijden door uitdroging. Gisteren was het aantal al tot 400 opgelopen.
Het is nog niet bekend of het ook in Port au Prince uitgebroken is, maar als je hier de situatie ziet:
• geen of open riolen,
• overal tentenkampjes van 10-20 tenten zonder wc’s,
• de grote tentenkampen hebben meestal chemische wc’s van het rode kruis, maar die zijn ook heel moeilijk schoon te houden met zoveel mensen die ze gebruiken,
• er zijn hier bijna geen kranen waar stromend water uitkomt, etc.

We hebben hier Nederlandse vrienden die vandaag naar St Marc gaan om te helpen, maar er is gebrek aan van alles, geen infuusvloeistoffen, geen naalden, geen handschoenen… We hopen door de contacten die we hier hebben met Amerikaanse chirurgen en met het Braziliaanse leger, een beetje te kunnen helpen.

Voor onze studenten heb ik gisteren een hele grote lading literflessen met handgel en chloor gekocht.

Willen jullie bidden voor bescherming tegen Cholera , en dat de epidemie in St Marc snel gestopt zal kunnen worden?

Heel veel liefs en Gods rijke zegen!

De kerk en de lagere school van de vader van een van onze studenten waren ingestort, dit is het nieuwe gebouw

Onze studenten bezig met counseling

Dit meisje tekende vier familieleden die tijdens de aardbeving overleden waren.

Ze hebben les, letterlijk op de brokstukken van de oude school en kerk.

Johan hield de kleintjes een uurtje bezig, terwijl onze studenten de traumacounseling met de onderwijzeressen deden.

Deze uk van drie zorgde de hele morgen heel lief voor haar zusje van 2 die ook gezellig meegkomen was naar schoool. Maar aan het eind van de morgen was ze op, en viel ze op mijn schoot in slaap. Ook haar moeder was tijdens de aarbeving overleden...

We zijn de school begonnen met 40 jonge Haitiaanse studenten!

2010-10-09T08:38:00.000-07:00

“Bonjour, bonjour!” Klinkt het vrolijk overal om ons heen. We zijn in Haïti! Wat een voorrecht om hier te mogen zijn!

Het land en de stad doet me een beetje aan Angola herinneren: heeeel erg weinig infrastructuur, en geweldig vriendelijke mensen.

We hebben 40 studenten, enthousiast en leergierige jongeren. Elke voorganger van de 30 kerken waar we mee samenwerken mocht één of twee jongeren van hun kerk opgeven. De meeste jongeren hebben na de aardbeving niks te doen, scholen en universiteiten zijn ingestort, leraren zijn overleden… Er was dan ook een hele grote groep jongeren die zich voor onze school aangemeld had, maar helaas konden we er niet meer dan 40 aannemen, omdat we (nog) niet zulke goede voorzieningen hebben en het voor elke student ongeveer 500 dollar kost om deze drie maanden hier te wonen, eten, drinken, etc. Wat ze zelf niet kunnen betalen, maar voor het grootste deel (25 studenten) door Braziliaanse kerken gesponsord is.

We wonen allemaal in tenten met plastic zeilen erover, die helaas niet allemaal even waterdicht zijn tijdens de tropische regenbuien die hier nu bijna elke avond vallen. De kerk/school lijkt ook een beetje op een grote tent, de wanden zijn van blauw plastic met een golfplaten dak erop.

Er is hier geen stromend water of elektriciteit. Water wordt gekocht van een vrachtwagen die met een vrolijk muziekje van de Titanic (!) zijn komst aankondigt. Licht is er maar een of twee uur per dag als de generator aangaat. De wc`s die eigenlijk voor de cursus klaar hadden moeten zijn worden nog afgebouwd, hopelijk komen er vandaag deuren in! Douchen gebeurt gewoon buiten met kleren aan (zijn die ook meteen gewassen) met een emmer en kopje…

Sommige studenten woonden voor de aardbeving in mooie huizen, anderen waren al armer. Voor allemaal is het een grote aanpassing om nu toch wel heel primitief in lekkende tenten te wonen. We hebben dan ook heel veel respect voor hun goede houding. Ook is er niet veel eten, het meeste moet geïmporteerd worden, en meestal is er maar genoeg voor twee maaltijden per dag: voor ontbijt een beetje spaghetti met een scheutje ketchup erover, en dan voor de gecombineerde lunch/avondeten een flink bord rijst met een beetje bonenwater erover. Een trieste realiteit, niet alleen in onze school, maar in de hele stad.

Het is dan ook heel bijzonder de hoop, veerkracht, wilskracht, en vrolijkheid van de studenten mee te maken. Om half zes beginnen ze de dag met anderhalf uur voorbede en aanbidding. Dan vanaf 8 uur `s morgens tot 6 uur `s middags krijgen ze les. Johan geeft zittend les. Zijn knie is goed genezen, maar hij kan er nog niet lang op staan of ver mee lopen. Zijn oogontsteking is ook aan het genezen en hij is langzaam met de medicijnen aan het afbouwen. We rusten hier `s nachts wel lekker uit, gaan hier meestal met de kippen op stok (helaas ook met een haan, die om 2 uur `s nachts vindt dat het tijd is om te kukelen!).

We beginnen de eerste verhalen te horen van pijn en verdriet. Gisteren vertelde een voorganger ons, vader van één van de studenten, over de aardbeving en over zijn gezin. Over anderhalve week hebben we speciale lessen over trauma verwerking, dan zal er wel heel wat los komen. We hopen de studenten te trainen, zodat zij op hun beurt weer anderen zullen kunnen helpen, vooral kinderen in de vele tentenkampen die de stad rijk is.

Willen jullie voor hen en voor ons blijven bidden? Het is heel speciaal om op deze tijd in Haïti te mogen zijn en met deze jongeren te mogen werken. We zijn God dankbaar voor zijn trouw, en jullie allemaal die zo massaal emails gestuurd hebben, om ons te bemoedigen, die voor ons bidden, die financiën gegeven hebben: we voelen ons heel erg bevoorrecht met zulke geweldige meelevende familie en vrienden. Dank je wel! We wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Tegenslagen en overwinningen

2010-10-02T13:10:00.000-07:00

We zijn helemaal overweldigd met alle bemoedigende emails, giften en gebeden die we ontvangen hebben! Héél hartelijk bedankt voor al jullie blijk van medeleven en liefde! En ja goed nieuws: Johan is uit het ziekenhuis en aanstaande maandag reizen we naar Haiti!

Echt wel een wonder hoor! Één van Johans behandelende artsen zei nog nooit iemand gezien te hebben die zo snel weer opknapte als Johan. Ook al zijn bloeduitslagen!

Woensdag mocht Johan naar huis, en gisteren hadden we nog een laatste consult bij vier verschillende artsen, en allemaal waren ze het erover eens: jullie mogen weer reizen! Johan blijft nog wel deze maand in Haiti aan de antibiotica, maar meer uit voorzorg.

Een ander wonder was dat we onze vlucht konden verzetten, de vliegtuigen waren allemaal al vol, nergens plaats meer, maar dan nu toch gelukt!

Ja, we zijn God erg dankbaar. En jullie ook, die zo naast ons zijn gaan staan.

Velen schreven ons dat al deze tegenslagen te maken hadden met de geestelijke strijd die er heerst om Haiti. Dat geloven wij ook, hoewel we niet alles snappen of begrijpen. Maar deze week sprak één tekst me heel bijzonder aan, het is waar de here Jezus tegen Simon (Petrus) zegt: “Simon, Simon, weet dat satan jullie voor zich heeft opgeëist om jullie als graan te mogen zeven. Maar Ik heb voor je gebeden opdat je geloof niet zou bezwijken.”

Best wel verrassend en verbazend dat Jezus niet bad, dat Simon Petrus gespaard zou blijven van satans aanval, of dat Hij niet tegen de satan zei dat deze Simon Petrus niet aan mocht raken. Nee, Jezus bad dat zijn geloof stand zou houden. Dat is dan ook waar wij voor willen vragen, dat in alle strijd, we sterk mogen staan in ons geloof in Hem.

We wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Johan in het ziekenhuis

2010-09-28T14:38:00.001-07:00

Heel hartelijk dank ieder die ons de afgelopen week e-mails gestuurd heeft, het bemoedigd ons erg dat jullie zo met ons meeleven. Ja, we hebben onverwacht onze plannen drastisch moeten wijzigen. Na alle tegenslagen van de afgelopen weken kreeg Johan vorige week opeens een dikke knie. Volgens de dokters een bacteriële artritis, een ernstige aandoening als daar niet snel wat aan gedaan wordt. Zaterdag is hij dan ook met spoed opgenomen en mocht meteen door naar de operatiekamer, waar de binnenkant van het gewricht van zijn knie schoongemaakt werd. Daarna was het platliggen aan de intraveneuze antibiotica.

Onze reis naar Haiti moest dus verzet worden. We zouden afgelopen maandag gaan. Morgen, woensdag hopen we dat Johan naar huis mag, maar vandaag kreeg hij er ook nog een oogontsteking bovenop. Hij heeft de ziekte van Bechterew, dus dat speelt nu ook op. We hopen eigenlijk a.s. maandag naar Haiti te kunnen, maar dat hangt van de gezondheid van Johan af, en die is weer in Gods hand. Hij weet wat het beste voor ons is, ons leven is aan Hem toegewijd. Als Hij ons in Haiti wil hebben zal Hij het ook mogelijk maken.

Vele mensen schreven ons al, dat onze plannen om in Haiti te gaan helpen, op grote geestelijke weerstand stuiten. Er zijn daar zelfs in het verleden, door hoge gezagslieden, verbonden met demonische machten gesloten. Maar Johan was er ook bij toen er precies een maand na de aardbeving een 3 dagen durende dienst op het plein voor het paleis gehouden werd, waar opgeroepen werd tot bidden en vasten, om de demonische banden te verbreken en om een nieuwe tijd in te gaan, waarin de mensen in Haiti weer toegewijd zullen zijn aan de Here God.

De school die we in Haiti gaan geven begint 4 oktober, en we hebben al gevraagd of in ieder geval de eerste week Johans lessen geruild kunnen worden met een andere spreker. Er hadden zich al 120 studenten aangemeld, terwijl we maar 50 studenten aan kunnen nemen… (we hebben maar geld en slaapplaatsen (tenten) en lesmateriaal voor 50…) De Haitiaanse voorganger, Ds. Vijonet, die ook voor de aardbeving de directeur was van een universiteit, gaat de school samen met ons leiden. Hij schreef dat hij ze een paar proefwerken had gegeven en er zo 40 personen afgevallen waren, maar nu waren er dus nog 80 over… Ik ben benieuwd hoe hij dat op gaat lossen.

Afijn , we hopen en verwachten dat Johans gezondheid zal verbeteren, en we zelf dan ook snel kunnen vertrekken. We hebben afgelopen vrijdag al 4 grote koffers met lesmateriaal gratis met het vliegtuig mee kunnen geven. Geweldig hoor, maar we zijn er nog niet, er zijn nog een heleboel andere hobbels op ons pad. We hopen dan ook dat jullie voor ons willen blijven bidden.

Ik denk niet, dat we gemakkelijk e-mails zullen kunnen versturen vanuit Haiti, als we weer iets op deze blog gezet hebben. Maar als jullie op de hoogte willen blijven, kunnen jullie het vakje rechts invullen, waar boven staat : ”Subscribe to this blog” Dan krijgen jullie elke keer automatisch een email toegestuurd, als er weer wat op geschreven wordt.

Allemaal heeeeel hartelijk bedankt voor jullie meeleven, meegeven en meebidden! Gods rijke zegen toegewenst!

Revolution of love

2010-09-23T05:00:00.001-07:00

Deze video is opgenomen op de plaats waar we de school gaan houden. De plaats waar de kerk stond. Aan deze video werken jongeren uit verschillende kerken mee, en medewerkers van Jeugd met een Opdracht Port au Prince.

En deze fotos zijn daarna genomen: er wordt nog steeds puin geruimd.

En de "kerk/universiteit" die ondertussen op deze plek opgezet is en waar we de cursus gaan geven:

Help, we hebben gebed nodig!

2010-09-18T22:23:00.000-07:00

Over 8 dagen vertrekken we al voor ruim een maand naar Haiti en we hebben opeens veel meer tegenslagen dan gewoonlijk: we hebben gebed nodig!

Vorige week heb ik de hele week plat gelegen, ik kon vrijdags opeens niks meer, mijn rug zat helemaal vast. Nu heb ik dat wel vaker, maar deze keer was het heftiger dan het laatste paar keren, en moesten we zelfs de dokter bellen om extra recepten voor medicijnen te schrijven.

Johan, die altijd zo sterk is en vol energie zag ik deze week elke dag steeds vermoeider in bed rollen. De gesprekken werden korter, we waren allebei op. Hij kreeg een diarree, wat we hier echt heel zelden krijgen, we hebben ondertussen denk ik wel zo’n beetje tegen alle bacteriën en virussen weestand opgebouwd, maar zijn diarree is nog steeds niet over en het vreet zijn energie op.

Toen ook nog als klap op de vuurpijl crashte mijn mooie nieuwe Lenovo laptop, met alles erop wat we nodig hebben in Haiti. Het is een nieuwe laptop!! Vijf maanden geleden in Nederland gekocht! Vrijdag de hele dag aan de telefoon gehangen, “ja we hebben hem in Nederland gekocht, maar daar zeiden ze dat hij ook hier garantie heeft.” Ja mevrouw, dat is ook zo, maar dan moet u even hier heen bellen: ander nummer... Van hot naar her gestuurd met als resultaat, dat het uiteindelijk toch niet lukte…Wat nu? Het leek of het probleem in het ingebouwde ventilatortje zat, die deed het niet meer, de laptop werd dan gloeiend heet en viel dan uit. Dan maar zonder garantie, we moeten hem hebben in Haiti. Weer gebeld: “Nee, onze winkel sluit vandaag wat vroeger, maandag pas…” Gauw een andere zaak gebeld, het was ondertussen half zes: “Ja komt u maar, maar we gaan wel om 6 uur dicht.”

Oeps! Johan en ik zijn toen gauw in de auto gesprongen met laptop, maar vrijdagmiddag om half zes is het gekkenwerk om dwars door de stad te moeten rijden. Alles zat vast, alle stoplichten op rood, files… Om 5 voor zes weer gebeld naar de winkel: “willen jullie alsjeblief t op ons wachten?” Om 10 over zes weer en om 25 over zes kwamen we er eindelijk aan. Yes, ze waren er nog…! Een wondertje! De meneer die ons hielp werd helemaal blij toen hij mijn laptop zag: “Wow u hebt de nieuwe Lenovo, die hebben wij hier helemaal nog niet in Brazilië! Wist u dat ze die bij de NASA ook gebruiken, ze gaan nooit kapot, de beste laptops van de wereld samen met de Sony…”

“ Uhmmm tja, deze is wel kapot…”

“Nou mevrouw dat is een wonder, dat zien we hier echt nooit, we verkopen hier allerlei merken, maar in de winkel kopen alle mensen die hier werken voor zichzelf ook een Lenovo, omdat dat echt de beste is, superieure kwaliteit, gaat niet kapot, dit heb ik echt nog niet meegemaakt”...

“OK wanneer kunnen we hem weer ophalen?”

“Tja, als de ventilator echt kapot is over 2 weken!

“Wat?! We hebben hem nodig om mee te nemen naar Haiti over een kleine 2 weken!

“ Nou nee, dat kan echt niet, als het echt kapot is moeten we nieuwe onderdelen bestellen en die komen uit China… die hebben we niet in voorraad.”

O nee. Nou we hopen nu maar dat de ventilator niet kapot is maar er alleen een draadje of zo losgeschoten is, dan is hij namelijk wel op tijd klaar, dinsdag horen we het.

Ik heb schitterend materiaal in het Frans en creools gekregen om te laten drukken voor de studenten Zo stuurde Phyllis Kilborn, een bekende WEC zendelinge, die al een hele serie boeken op haar naam heeft staan,( allemaal over kinderen in nood), me een boekje op voor kinderen, om hen te helpen bij traumaverwerking. Echt prachtig. Ik zie al helemaal hoe de studenten dat kunnen gaan gebruiken met de kinderen in de kampen en wil er minstens 1000 van hebben. Voor mijn lessen had ik hand-outs hoe cholera te voorkomen is en willen we bepaalde gedeeltes van de boekenserie “waar er geen dokters zijn”, in het Frans en creools drukken. Ook Johan had al zijn hand-outs al opgestuurd om in het Frans te vertalen, alles zou in Haiti zelf gedrukt gaan worden. Nu hoorden we net dat de drukker in Haiti, die alles goedkoop zou doen, het toch niet kan doen. We moeten nu alles hier in Brazilië zelf drukken! Oeps…

En er waren een paar mensen die ons gezegd hadden wel te willen helpen met onze tickets en de kosten in Haiti, maar dat lijkt opeens ook niet door te gaan, we kunnen ze niet bereiken, ik weet niet eens of we wel genoeg geld nu hebben om de tickets te betalen!

Willen jullie voor ons bidden? Zoveel tegenstand tegelijk is niet normaal. Zoals de Lenovo meneer het zei: “Dit komt echt nooit voor!“ We gaan naar Haiti omdat we geloven dat God ons daar heen leidt. Zodat we jonge mensen op mogen leiden om het licht van Christus uit te gaan stralen in hun kampen en omgeving. We hopen ze veel praktische lessen te gaan geven zodat ze zullen gaan groeien in hun geloof en kennis van God, maar ook dat ze op een praktische manier uit zullen kunnen gaan reiken naar de kinderen in nood. Ik denk dat we nu extra geestelijke weerstand hebben en we meer gebed nodig hebben. Willen jullie in gebed om ons heen staan?

Fietsen!

2010-09-16T10:26:00.000-07:00

Even een mooi filmpje van Jonathan en Johan die met wat andere meewerkers op hun vrije zaterdagen al om 6 uur 's morgens gaan mountainbiken! Over echte bergen en soms er dwars doorheen, via oude mijntunnels...

Moet je zien waar ze uitkomen, het lijkt wel een paradijsje!

Netwerken

2010-09-12T01:43:00.000-07:00

Een aardbeving in Haïti, overstromingen in Pakistan, straatkinderen en kinderprostitutie in India, Brazilië en Thailand, kinderen met Aids in Afrika… het houdt niet op. Waar je ook kijkt zijn er noden, en vooral de noden onder kinderen raken ons diep.

“Heer, help ons om te helpen!“, is ons gebed.

En met de dag wordt het duidelijker dat we een heleboel kunnen doen als we hard werken, onszelf helemaal geven, maar dat we nog veel méér kunnen doen als we samenwerken. Samenwerken met zendingsorganisaties als Micha Campaign, Not for Sale, Tearfund, Viva en nog een hele serie andere internationale organisaties die zich inzetten voor kinderen in nood.

Johan en ik zitten sinds vorig jaar in het bestuur van Global Compassion Network, samen met enkele leiders van bovengenoemde organisaties. Onze maandelijkse vergaderingen doen we via de Skype, met directieleden in India, Thailand, Engeland, Amerika en Brazilië. Daarnaast worden er grote gezamenlijke congressen georganiseerd door Call2all, waar dit Global Compassion Network een onderdeel van is. Zodoende konden we al met duizenden lokale voorgangers en zendelingen samenkomen, om samen God te zoeken en samen plannen te maken.

Wat heeft dat allemaal met ons werk onder de kinderen in nood in Belo Horizonte te maken? Alles. “Vader maak hen één”, was het gebed van onze Heer Jezus. Samen kunnen we veel meer, we zien het in Port au Prince, Mumbai en Belo Horizonte.

In Port au Prince werken we samen met een zendings organisatie die MAIS heet en eigenlijk het grootste deel van de logistiek en de fondswerving voor de school met 50 studenten doet. Als YWAM was ons dit niet gelukt. Maar zij hebben juist weer niet de leraren en de ervaring om het curriculum voor zulk soort cursussen te organiseren, wij wel. Ook in de kampen en met de UNICEF wordt er verder met allerlei organisaties samengewerkt. Een organisatie geeft ons waterfilters, een andere eten, weer een andere tenten, weer een andere helpt met de opbouw van een soort schuur waar we de lessen gaan geven. Een lokale universiteit zorgt voor vertaald materiaal etc. Aan het eind van de school hopen we dat de 30 kerken waar de 50 studenten uit komen, allemaal geadopteerd zijn door Braziliaanse kerken, wat weer door MAIS geregeld wordt.

In Mumbai zijn we met een heel stel organisaties een groot congres aan het opzetten. Tearfund, Micha, Viva en nog een paar indische organisaties doen de PR, zij hebben netwerken van tienduizenden mensen. YWAM en nog een paar andere organisaties hebben de plaatselijke locaties waar de mensen die naar dit congres komen op de middagen praktisch kunnen gaan helpen. We hopen dat het niet alleen een congress wordt van luisteren, maar van leren en dan meteen de praktijk erachteraan. Ik heb gisteren online het programma "Bestemming Onbekend" bekeken van Maarten en Miranda in Nepal. En ik vroeg me af hoeveel mensen er zijn zoals Miranda, die gewoon nooit de kans zullen nemen om met nood in aanraking te komen, tenzij ze gedwongen worden. Aan het eind van het programma is ze helemaal blij als ze een meisje een beetje kan helpen, dat zou ik nog veel meer jongeren willen laten proeven…

Ook in Belo Horizonte zijn we meer aan het samenwerken met andere organisaties, en hopen we voor volgend jaar , als we in sept, okt 25 jaar bestaan, hier ook zo`n congress te organiseren, in samenwerking met Not for Sale en andere organisaties, speciaal gericht op human trafficking en kinderprostitutie.
Willen jullie met ons bidden dat die samenwerking steeds hechter zal worden?

2010-09-09T11:02:00.001-07:00

Of bekijk de flash versie.

Johan op tv: - Ik word niet moedeloos, zolang er leven is is er hoop!

2010-09-08T10:09:00.000-07:00

Op tv 9 sept 17.05 uur ned 2:

Voor de link naar de website van de Helpende Hollander: De Helpende Hollander - Ik word niet moedeloos, zolang er leven is is er hoop;

Op Radio:

Een interview met Johan is te beluisteren op zaterdag 4 september om 21.45u op radio 5.

of op deze link:interview met Johan en Jeannette (dit kan even duren om te downloaden)

Haïti Training Programma: Empowering plaatselijke gemeenschappen voor Transformatie

2010-08-31T01:17:00.000-07:00

Sommige mensen vroegen ons wat duidelijker uit te leggen wat we nu in Haiti gaan doen van oktober tot december, hier volgt een uitgebreidere uitleg:

Introductie

JmeO (Jeugd met een Opdracht) is een internationale, interkerkelijke non-profit christelijke zendingsorganisatie die al 50 jaar bestaat en waar momenteel meer dan 16.000 mensen full time werken, van meer dan 150 verschillende nationaliteiten, in 171 landen in de wereld. In JmeO volgen meer dan 25.000 jonge mensen de DTS Discipelschap Training School per jaar, de basis cursus, en wordt er o.a. nadruk gelegd op het trainen van jonge mensen op het gebied van evangelisatie, kerkstichting, business in de zending, noodhulp en ontwikkeling.

JmeO Belo Horizonte (Brazilië) bestaat al 24 jaar, waar de focus is om jonge mensen te mobiliseren en trainen in het werken onder kinderen in nood. Johan en Jeannette Lukasse hebben dit werk in Belo Horizonte opgericht en zijn de leiders.

In januari 2010 bracht een klein team van JmeO medewerkers uit Brazilië (met inbegrip van Johan), drie weken in Haïti door om te helpen bij de noodhulp na de grote aardbeving, met als doel te kijken hoe er op lange termijn steun gegeven zou kunnen worden, met name op het gebied van kinderen in nood. Ze waren gestationeerd in de Nationale Hoofdkwartier van de Politie en werkten samen met Misión Rescate (onder leiding van JmeO Santo Domingo) in de medische kliniek die daar opgezet was, naast het distribueren van voedsel in weeshuizen en in tentenkampen. Zij hebben daar ook deelgenomen aan UNICEF en UNESCO vergaderingen over Onderwijs en bescherming van kinderen.

Tegelijkertijd was er een voorganger uit Belo Horizonte, Ds. Mario, in Haïti, die een netwerk met 30 lokale Haitiaanse voorgangers opzette, voorgangers die voor hun gemeentes geen enkele andere andere vorm van hulp hadden gekregen. Het netwerk wordt nu lokaal geleid door Ds. Vijonet. Ds. Mario is nu aan het werken met Braziliaanse kerken om samen hulp te bieden aan deze voorgangers en hun gemeentes. Hij heeft de afgelopen maanden verschillende teams geleid, die in Haïti aan deze gemeentes voedsel, water en hulp bij het bouwen van nieuw onderdak geboden hebben. Hij heeft ook een plan ontwikkeld voor de ondersteuning op lange termijn van deze kerkelijke gemeenschappen en beseft het belang van opleidingen als een essentieel onderdeel van het opbouwen van sterke, zelfvoorzienende gemeenschappen.

Het volgende is een voorstel voor een opleiding in Haïti, afkomstig uit de behoeften gezien tijdens het 3-weekse bezoek aan Haïti, en bevestigd door het netwerken met andere leiders en organisaties.

Doel

Het doel van dit programma is om vijftig jongeren met leiderschapskwaliteiten uit deze 30 kerken, elk uit de regio's die door de aardbeving in januari 2010 getroffen zijn, op te leiden op het gebied van de kinderbescherming, leiderschap / discipelschap en duurzame ontwikkeling van gemeenschappen, zodat zij dan op hun beurt werk in hun gemeenschappen op kunnen bouwen, met de nadruk op hulp aan kinderen en jongeren.

Formaat

De opleiding omvat theoretische en praktische onderdelen. Studenten en medewerkers wonen en studeren op hetzelfde terrein. De lessen worden gehouden van maandag tot vrijdag ('s morgens en' s middags). De ochtendlessen zijn gericht op de bescherming van het kind en de duurzame ontwikkelingvan gemeenschappen. ’s Middags richten de lessen zich op leiderschap en discipelschap en zullen de studenten ook practische lessen hebben in de tentenkampen, als toepassing van de principes en strategieën die tijdens de lessen geleerd worden..

Inhoud

Deze cursus is een combinatie van 4 verschillende JmeO cursussen:
1. Discipelschap Training School (DTS) - basisopleiding van de zendingsorganisatie, met de nadruk op de relationele aspecten van het christendom en de bijbelse principes voor het leven. Deze opleiding wordt wereldwijd verzorgd door Jeugd met een Opdracht als basis opleiding.
2. Children at Risk School - opleiding voor het werken met kinderen in nood: straatkinderen, wezen, misbruikte / verwaarloosde jeugd, kinderen met speciale behoeften.
3. Community Development School - opleiding over het duurzame ontwikkelen van gemeenschappen in arme gebieden.
4. Lerarenopleiding - de voorbereiding van leraren in de basisbeginselen van Onderwijs.

Het doel is om deze cursussen aan te passen aan de realiteit van Haïti na de aardbeving.

Sommige van de klassen zijn: Understanding Community Development, Community Health, Strategies to work with Children at Risk, Project Planning, Communication and leadership, HIV, Bereavement, Trauma Counseling, Creativity with Children, Child Development, Curriculum Development, Classroom Dynamics, Storytelling, Foster Care, Discipelschip Training.

Sprekers

JmeO heeft een internationaal netwerk van docenten over deze onderwerpen, in aanvulling op plaatselijke zendelingen. JmeO Belo Horizonte is verantwoordelijk voor het uitnodigen van de juiste docenten en het leiden van deze school.

Duur

De opleiding is van 4 oktober tot 25 december 2010. Totaal: 3 maanden.

Plaats

Deze cursus vindt plaats in Port-au-Prince. Voorzieningen voor een locatie zijn in volle gang. Studenten en medewerkers zullen op korte afstand van de tentenkamoen wonen en werken, zodat ze deze gemeenschappen zullen kunnen dienen als onderdeel van de opleiding.

Financiën

Zendelingen van JmeO zijn verantwoordelijk voor hun eigen financiëlen, meestal door giften van familie en een vriendenkring. De kosten per student zullen ongeveer US $ 250 per maand zijn. Er wordt gewerkt aan de sponsoring van de studenten door Braziliaanse kerken.

Noden

Water
Voedsel
Wc’s en douches
Boeken
Lesmaterialen
Internet
Beamer
Microfoon en geluidboxen
Stoelen

Als jullie financieel zouden willen helpen om in deze noden te voorzien, kan dat overgemaakt worden op Rabobank Reeuwijk: 3549.36.425, St. Redding en Herstel, o.v.v. Haiti.

Als jullie Johan en Jeannette persoonlijk willen helpen in hun financiele uitdagingen kan dat op rekeningnummer: 3189027, St. Jeugd met een Opdracht tnv Fam. Lukasse te Reeuwijk.

.

Nieuwsbrief 136, augustus 2010

2010-08-19T14:02:00.000-07:00

Lieve familie en vrienden,

“Vraagt God het onmogelijke van je?” Vroeg de Engelse voorganger, die tijdens onze wekelijkse donderdagavond dienst voorging. De vraag raakte me. Ja, zo voelde het eigenlijk wel, alsof God teveel vroeg… Ik keek eens om me heen. De zaal was overvol met medewerkers uit al onze acht huizen in de stad, met kinderen die we opvingen, met vrijwilligers die hun vakantie opgegeven hadden om te komen helpen en met gasten uit de plaatselijke kerken.

Johan was er niet, die was deze week in Haïti om een school voor te bereiden die we van 2 oktober tot en met 25 december daar hopen te geven. En daar wrong de schoen een beetje: ik twijfelde er niet aan dat God ons samen geleid had om na de aardbeving in Haïti hulp te gaan bieden, vooral voor de kinderen in nood. En God had zoveel wonderen gedaan, zoveel bijzondere contacten, zoveel deuren geopend, dat het alleen maar duidelijker werd dat dit Zijn plannen waren voor ons. We waren er allebei superenthousiast over. Het enige probleem was dat we ook nog het werk van Jeugd met een Opdracht in Belo Horizonte leiden, met rond de 100 fulltime medewerkers, plus de Children at Risk School die hier eind augustus weer begint. Hoe konden we dat nu allemaal doen? Vraagt God het onmogelijke? Ja, zo voelde dat wel.

Onmogelijk om in eigen kracht te doen, onmogelijk met onze eigen financiële middelen, onmogelijk om alles te overzien…maar dan ben ik precies weer op de plek waar God me wil hebben, waar Hij zegt: “Vertrouw me maar, met Mij is het mogelijk.” We gaan er dus samen met God voor, maar het blijft spannend. Willen jullie voor ons bidden?

Verlof

Begin volgend jaar, van februari tot en met april, hopen we weer op verlof naar Nederland te komen. We zouden het fijn vinden weer zoveel mogelijk familie en vrienden te ontmoeten. Ook komen we graag in gemeentes, huisgroepen, Bijbelstudiegroepen, vrouwenochtenden, etc., om te spreken en eventueel dia’s van ons werk te laten zien in Brazilië, India, Haïti, etc. Als jullie ons uit willen nodigen, willen jullie dan met Jacob van Bodegraven bellen of mailen? E-mail van Jacob

Twee nieuwsbrieven

Begin dit jaar zijn we overgeschakeld op twee verschillende nieuwsbrieven, één van de het werk in Belo Horizonte, de Jeugd met een Opdracht (JOCUM-BH) basis die we leiden, de andere, deze dus, van ons persoonlijk. Wij zijn er erg blij mee en vinden ze allebei erg mooi. Voor opgave of afzeggen van één van deze nieuwsbrieven of ook als jullie wel van papier op digitaal over willen gaan, (wat ons veel kosten bespaart) kunnen jullie ons altijd e-mailen, op Jeannette Ook proberen we tussen de nieuwsbrieven door jullie van ons wel en wee op de hoogte houden door regelmatig op onze blog te schrijven.

Doeners, 9 september 17.05 uur NL 2

Pasgeleden hadden we hier een EO-team om de opnames voor Bestemming Onbekend op te nemen, hoe dat verliep kunnen jullie in de JOCUM-BH nieuwsbrief verder lezen. Maar ook zijn er opnames van Johan gemaakt, toen we op doorreis naar India waren en even een paar dagen in Nederland waren. Johan was uitgenodigd voor een paar dagen(!) durend interview met Carla van Weelie. Dat programma, “Doeners”, is te zien op 9 september om 17.05 uur, op Nederland 2. Kijken jullie ook? Zie ook EO Metterdaad

Naiomi, Eva en Davi

Begin april werd onze kleindochter Naiomi hier geboren, de dochter van Johanneke en Jonathan, die hier op de basis medewerkers zijn, en het zusje van Iara. Wat prachtig om daar weer bij te mogen zijn, en wat een heerlijk kindje met lang donkerblond haar en mooie blauwe ogen. In juni werd ons zesde kleinkind hier geboren, Eva, op de dag dat we van onze reis terug kwamen. Ik werd dus direct van het vliegveld naar het ziekenhuis gebracht. Zij is het dochtertje van Michele en Romeu, die hier één uur vandaan bij een zendingsorganisatie op een avonturenpark werken, en het zusje van Igor. Een klein koppie met pikzwart haar en een huidskleur alsof ze enkele dagen heeft liggen zonnen, een prachtig kindje, geweldig, wat genieten we van het hele stel! Wat een zegen! En afgelopen maand kon Davi, onze jongste zoon die in een beschermde woongroep in Putten woont, ons hier opzoeken. Wat een gezelligheid!

Iara, Jonathan, Johanneke en Naiomi

Igor, Romeu, Michele en Eva

Davi aan het knutselen in onze achtertuin.

Heel hartelijk bedankt, ieder die met ons meeleeft, voor ons bidt, ons financiëel steunt, zonder die steun zou het echt niet lukken!

We wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Johan en Jeannette Lukasse

Gebedspunten

Dank God voor Zijn trouw, Hij is te vertrouwen met al onze noden. Bid dat we in alle onmogelijke situaties, zoals bv de komende school die we in Haïti gaan leiden, ons aan Hem vast zullen houden.

Dank God voor het a.s. verlof begin 2011, we kijken er erg naar uit. Bid dat we in veel kerken en groepen de kans zullen krijgen om over ons en ons werk te mogen vertellen.

Een geweldige conferentie in Haiti

2010-08-05T04:53:00.000-07:00

Vorige week is Johan een week naar Haiti geweest om samen met enkele Braziliaanse voorgangers een weeklange conferentie te verzorgen voor 30 Haitiaanse voorgangers en hun ouderlingen. Het was een mooie verassing toen bleek dat er geen 30 maar 150 voorgangers gekomen waren. Johan schrijft:

Op 12 februari, een maand na de aardbeving in Haïti, lag ik in het centrum van Port-au-Prince in de open lucht te slapen, dicht bij het ingestorte paleis van de regering.

Om 5:30 in de ochtend werd ik ruw wakker gemaakt door een luide schreeuw: “Halleluuuuuuja!!!”, iemand was een zeer krachtige geluidsinstallatie aan het testen!

Dat was het begin van drie dagen van aanbidding en lofprijzing en declaraties dat Haïti aan Jezus Christus toebehoorde. Tot dat moment had ik niet veel hoop voor de toekomst van Haïti gehad, maar toen ik getuige was van deze opwekkingsdiensten begon ik te geloven, dat door de kerk Haïti een toekomst kan hebben.

Afgelopen week werd dit geloof nog versterkt toen ik terug was in Haïti om een conferentie van Haitiaanse voorgangers en leiders bij te wonen. Om zo samen met hen te mogen zingen, bidden en lofprijzen, leek een voorproefje van de hemel! Hun honger en dorst naar het woord van God te zien was zo verfrissend. Hun omhelzingen en dankbaarheid te ontvangen, gewoon omdat we de moeite genomen hadden om bij hen te zijn, vervulde mij met een gevoel van grote dankbaarheid en een beter begrip van hoe wij bevoorrecht zijn om de Here Jezus te dienen onder de volkeren.

Onze slaapkamer in Haiti. Dit was om half zes `s ochtends, stille tijd....

In oktober zijn we van plan om er weer heen te gaan, ikzelf en Jeannette en enkele zendingswerkers, om een cursus van drie maanden te geven aan 50 tot 100 jonge Haïtianen uit dezelfde kerken waarvan we nu met de voorgangers samengekomen waren, en hun op te leiden tot mensen die het licht van Christus uit zullen dragen en verandering gaan aanbrengen in hun gemeenschappen. De cursus zal gericht zijn op community development, bescherming van kinderen in risico situaties en onderwijs.

Wij geloven dat God in de eerste plaats de kerk zal gebruiken om de werkelijkheid in Haiti te veranderen.

Bid met ons voor deze natie!

Terug naar Haiti

2010-07-25T05:07:00.000-07:00

Johan is gisteren weer naar Haiti vertrokken. In samenwerking met verschillende voorgangers en leiders van Jeugd met een Opdracht in Brazilie, zijn we bezig een cursus van drie maanden voor te bereiden, die we van oktober tot en met december in Haiti hopen te geven aan een grote groep Haitiaanse jongeren uit 30 verschillende kerken. Deze week is er een voorproefje van, met een speciale conferentie voor de 30 verschillende voorgangers uit deze kerken. De logistiek voor zo`n school is een hele uitdaging. Maar toch is dat wat we juist steeds horen als we de plaatselijke voorgangers vragen hoe we het beste kunnen helpen na de grote aardbeving in Haiti: “Geef onze jongeren alsjeblieft training!”

De meeste mensen wonen nu in tentenkampen, met alle problemen vandien. De jongeren hebben weinig te doen, geen baantjes, geen scholen… De cursus die we hopen te geven zullen lessen zijn van de Discipelschaps Training School, de basis cursus van Jeugd met een Opdracht, maar ook lessen over community development, gezondheid, educatie, trauma verwerking, rouw, kinderbescherming, leiderschap, etc. We werken samen met een Haitiaanse voorganger, die ook de directeur van een (ingestorte) universiteit is. Hij is zo enthousiast over de plannen van deze cursus, dat hij al beloofd heeft er een diploma van zijn universiteit voor te geven.

Door dus de Haitiaanse jongeren te gaan trainen, hopen we zo door hen veel meer kinderen in nood te bereiken met Gods liefde. Willen jullie alsjeblieft bidden voor Johan deze week? Voor alles wat er nog geregeld moet worden, en ook voor zijn gezondheid?

Dank je wel, jullie allemaal die trouw voor ons bidden, en die ons en ons werk ook financieel helpen, zonder jullie zou dit allemaal niet mogelijk zijn. We zijn God dankbaar voor jullie en wensen jullie Zijn zegen toe!

Eeen paar fotos van prachtige Haitiaanse kinderen!

Davi

2010-07-23T04:21:00.000-07:00

“Avi, Avi, Aviiiiii” enthousiast roepend komt kleine Iara aanrennen, haar oom Davi is hier een maand op vakantie, weer even terug naar zijn roots, en niks is zo leuk als samen met Igor, haar neefje, Davi in zijn rolstoel rond te duwen. Davi laat het geduldig toe. Het is wel even wennen voor hem hoor, zijn zusjes Johanneke en Michele nu ieder met twee kleine kinderen te zien. Tja, sommige dingen zijn flink veranderd sinds hij 3 jaar geleden naar Nederland verhuisde, andere dingen zijn gelukkig hetzelfde gebleven. Met zijn allen urenlang aan tafel zitten, etend, lachend, plagend, gekke verhalen vertellend, het is of hij niet eens weggeweest is. Samen met Johan spelletjes spelen, floorballen op Luzeiro met Davi in het doel, bij Jonathan buurten, met Romeu kanovaren, en ook met Dilma zijn er opeens weer urenlange geruisloze gesprekken in gebarentaal. Davi geniet van de papaya bij het ontbijt, de warme broodjes van de bakker, de rijst met bonen, de barbecue, nergens zo lekker als in Brazilie. En hij neemt overal fotos van, om straks aan iedereen te kunnen laten zien als hij weer thuis is, want ja, thuis is nu voor hem toch echt in “de Burghten”een beschermde woonvorm in Putten. Wat heerlijk om hem zo bezig te zien. Hij zit echt lekker in zijn vel. Wat zijn we God dankbaar voor alle wonderen die Hij al in het leven van Davi gedaan heeft!

Samen met Iara aan de rijst met bruine bonen!

Met Romeu en Igor aan het kajakken

Samen met Dilma een hanglamp van bamboe en macrame knutselen.

Triagem

2010-07-18T01:03:00.000-07:00

Sommige mensen vroegen ons of het nu echt zo “makkelijk” is om een straatkind van de straat af te halen. Nou, nee dus. Het programma “bestemming onbekend” gaat hier een beetje kort door de bocht, je kunt ook niet alles vertellen in een 20 minuten programma. Maar er gaat normaal een paar weken of maanden werk aan vooraf, de kinderen leren de medewerkers kennen, er wordt contact met hun familie gezocht, er worden plannen gemaakt voor een “triagem”: twee weken speciale begeleiding in Huize Redding, de plaatselijke kindrerrechter wordt ook op de hoogte gesteld, en er worden natuurlijk al afspraken gemaakt met Huize Herstel, waar de jongens na deze eerste twee weken heen zullen gaan. Anja, één van onze medewerkers van Huize Redding schreef een schitterende blog over deze laatste “triagem”. Soms gaat het goed, soms lopen de jongens weer weg. Hier is de link: http://www.anjajuda.nl/wordpress/

Bestemming onbekend

2010-07-10T10:47:00.001-07:00

Een paar maanden geleden heeft de EO hier een heel gaaf programma opgenomen: "Bestemming onbekend". Twee jongens werden op Schiphol uitgedaagd hun ticket naar Praag te verscheuren en in plaats daarvan de uitdaging aan te gaan van een onvergetelijke reis. Die reis was dus naar Huize Redding, hier in Belo Horizonte! Waar Anderson, een van onze (ex-straat) jongens hen opwachtte. Het is een vet cool programma geworden en wordt 13 juli uitgezonden, hier is een voorproefje:

WK fotos

2010-06-20T00:30:00.000-07:00

De WK wordt hier in Brazilie uitgebreid verslagen. Ook bij ons in Belo is het een gezellige boel als Nederland speelt en dan ook nog wint (!) :) De foto hierboven is na de eerste nederlandse wedstrijd genomen. Bijna alle Nederlanders die in de verschillende huizen werken, kwamen hun ontbijtje opeten bij ons in de achtertuin, met de tv op volle sterkte. Hier nog wat impressies!

Eva`s eerste voetbalwedstijd. Ze had nog niet zoveel belangstelling...

Trotse oma.

Dankbaar!

2010-06-19T03:00:00.000-07:00

Het laatste stukje van onze twee maanden reis waren twee weken lesgeven in Australië. Voor mij was het de eerste keer, en wat een speciale tijd hebben we gehad! We willen een paar mensen speciaal bedanken:

Jillie, die ons de eerste dagen op zo`n verassende manier verwende, dat zullen we nooit vergeten, wat hebben we genoten!

Cloe en Niki die zich non stop inzetten om de Children at Risk School een succes te maken, de studenten op zo`n persoonlijke wijze op weg hielpen in hun verschillende bedieningen, geweldig voor ons zorgden en bovenal er naar streefden om in alles God blij te maken met hun gehoorzaamheid en inzet.

De studenten, het was een voorrecht jullie te leren kennen en in jullie levens en jullie werk met kinderen, o.a. in Thailand, te mogen investeren door wat van de lessen die wij gedurende de jaren geleerd hebben, door te mogen geven.

Rick en Lynne, die ons op onze lange terugreis naar Brazilië een dag en een nachtje in hun huis in Engeland hun warme gastvrijheid aanboden. Wat is vriendschap toch geweldig, al tientallen jaren!

Dank jullie wel allemaal! We zijn zo gezegend! En vooral zijn we God dankbaar voor de geweldige mensen en vriendschappen die Hij op ons pad bracht, voor Zijn zorg voor ons deze hele lange reis en voor Zijn zegeningen.

En nog een zegening toen we weer in Brazilië aankwamen: Eva, het dochtertje van Michele en Romeu is geboren, dat is dus al ons zesde kleinkind. Wat een rijkdom! Het is een prachtig popje met veel zwart haar. Er waren wel wat complicaties met de bevalling, dus is ze uiteindelijk met de keizersnee geboren. Maar gelukkig zijn moeder en dochter allebei goed gezond, en zijn Michele en Romeu met Igor en Eva nu een paar kraam weekjes bij ons. Dubbel genieten!

We wensen jullie allemaal Gods rijke zegen toe,

Johan en Jeannette

De Children at Risk school in Australie.

Cloe en Niki

Ja, we waren ECHT in Australie!

Eva!

Michele, trotse moeder!

India, straatkinderen, rosse buurt...

2010-06-06T20:43:00.000-07:00

Na een hele maand in India lesgegeven te hebben zijn we afgelopen maandag in Perth, een grote stad aan de westkust van Australië geland.

We hebben een geweldig goede tijd in India gehad. We hebben deze maand intensief met de studenten opgetrokken, elke dag lesgegeven, samen gegeten, en twee middagen per week gingen we er samen opuit naar de straatkinderen en naar de rosse buurt.

Pfoe, dat was wel heftig. Om in het centrum van Mumbai te komen namen we de trein, een heel avontuur op zich, ik heb nog nooit zo`n volle trein gezien! Het gebeurde zelfs een keer dat er niet genoeg plek op de vloer was om allebei mijn voeten neer te zetten, dus daar hing ik aan één van de tientallen handvaten die aan het plafond van de coupee bevestigd zijn, klem tussen honderden medepassagiers! De straatkinderen leven in het centrum van de stad op straat, dicht bij het Victoria Station. Het was leuk te zien wat een goede vriendschappen er al opgebouwd waren, tussen de medewerkers en de kinderen, en natuurlijk moest er een potje cricket gespeeld worden!

De rosse buurt is één grote favela waar 15.000 meisjes en vrouwen gedwongen worden om als prostituee te werken. Het is een grote aaneenschakeling van kleine kamertjes allemaal naast elkaar gebouwd, zonder ramen en met in de deuropening een gordijn. De steegjes tussen deze kamers waren meestal niet meer dan een meter breed, met ook nog eens een diepe gleuf van 40 cm breed voor de open riool in het midden. Aan het begin van deze steegjes stonden al tientallen meisjes op hun klanten te wachten, zwaar opgemaakt met roze, rode of paarse lippenstift, en met de meest kleurige Saris en salwaars. Het zou eigenlijk een heel vrolijk gezicht moeten zijn, al die kleuren, maar ik lette vooral op hun ogen, en zag er angst, depressie en apathie in. Deze meisjes delen met 6 of 7 een kleine eenpersoonskamer, door gordijnen in smalle stukjes verdeeld. Daar ontvangen ze acht tot twintig klanten per persoon per nacht, voor 50 roepies per keer, één euro.

We gingen met een lokale medewerker van JmeO op pad die overal de meisjes aanbood voor hen te bidden. Dit gaf ons de hele middag overal open deuren, of beter, open gordijnen. We baden voor een 16 jaar oud meisje met haar drie maanden oude baby, die stervende was van AIDS; met een 38 jaar oude vrouw, ze leek we dik in de vijftig, die last had van reumatische klachten; we werden bij een hele groep oudere vrouwen en jonge meisjes uit Nepal uitgenodigd. De oudere vrouwen waren als jong meisje al in de rosse buurt terecht gekomen, er is ontzettend veel mensenhandel uit Nepal, en nu, om te overleven als oudere vrouwen, hadden ze hun eigen handeltje opgezet met een groepje jongere meisjes. Eén van die meisjes vertelde dat ze daar al negen jaar werkte en graag weg zou gaan, maar waarheen? Een andere jonge vrouw vertelde dat ze ruzie gehad had met haar man, en dat die haar toen uit wraak aan een pimp verkocht had voor 70.000 roepies. Ze zou pas weer vrij zijn als ze dat voor hem terug verdiend had. Maar ze had ook de zorg voor haar twee kinderen, die daar in de steegjes liepen te spelen, dus de kans dat ze ooit genoeg zal sparen om zich vrij te kunnen kopen is miniem.

YWAM heeft midden in die slum een kamertje gehuurd en is er een kerkje aan het stichten. Er gebeuren allerlei bijzondere dingen, en ze laten Gods liefde op een hele bijzondere en praktische manier in deze wijk schijnen. Willen jullie voor hen bidden? Vooral voor hun veiligheid.

Het was ontroerend om bij het afscheid alle studenten één voor één ons te horen toespreken en bedanken. Zo vertelde Sathyia, een jonge man die al vier jaar het werk onder straatkinderen in Mumbai leidt, dat hij in deze maand meer geleerd heeft, dan in de hele vier jaar daarvoor. Sonya, één van de studenten die deze school samen met haar man volgde, bedankte ons huilend. Sonya was opgegroeid in een leprakolonie omdat haar vader lepra had en dit was de eerste keer dat ze buitenlanders leerde kennen. Ze was helemaal verbaasd geweest dat we samen met de studenten hetzelfde eten aten, tijd voor hen hadden, naar hun verhalen luisterden…En zo kan ik wel van ieder wat vertellen, maar in het kort: het was een geweldige groep leergierige studenten en we hebben genoten hen les te mogen geven en hen een eindje verder op weg te mogen helpen in hun werk onder kinderen in nood.

Lichamelijk werd het voor ons vooral de laatste week zwaar, toen we naast de vreselijk warme temperaturen ook nog eens diarree kregen die niet meer stopte tot we in Australië naar de dokter gingen. Maar goed, alles is weer onder controle! :)

We hebben nu hier in Australië een leuke groep studenten die na de school ook weer in verschillende landen in Azië met kinderen in nood hopen te gaan werken.

Willen jullie voor al deze studenten bidden, voor hen in India en hier in Australië, dat ze Gods plannen voor hun leven zullen volgen en veel kinderen met Zijn liefde zullen bereiken?

En God met ons danken dat we weer redelijk gezond zijn en voor alle prachtige mogelijkheden om de studenten op weg te helpen in hun visies en werk onder de kinderen? Kinderen op straat, in rosse buurten, in gevangenissen, in achterbuurten… Dat het werk van Gods liefde onder deze kinderen vermenigvuldigd mag worden!

Liefs en hele hartelijke groeten, Gods rijke zegen toegewenst,

Johan en Jeannette

Een paar fotos van onze tijd in Nederland en India

2010-06-02T06:08:00.000-07:00

Lesgeven op de Katapult, de school voor kinderwerkers van Herman Boon in Den Helder.

Hannah geeft de paardebloemen in onze tuin water.

Opa, ik wordt zo moe van al dat fietsen...

De Children at Risk school in India

Lesgeven en eten op de grond.

Straatjongetje

Met de studenten met de trein...

Straatjongens met Armani shirts...

Ze willen allemaal wel op de foto!

Na het potje cricket spelen met de straatjongens, is er tijd om samen te zingen, voeren de studenten toneelstukjes op en wordt het evangelie uitgelegd. Daarna staat er nog een lekkere maaltijd klaar.

India (en ook nog een beetje over onze tijd in Nederland)

2010-05-06T22:48:00.001-07:00

Ondertussen zitten we al in India, met temperaturen tussen de 39 graden overdag en 30 graden `s nachts. We waren even vergeten dat mei de warmste maand is hier! En nee, helaas is er geen airco. `s Morgens wordt ik wakker met een doornat kussen en overdag, als ik mijn lange broek met lange jurk aanheb, probeer ik de bijpassende enorme sjaal zo te draaien en vouwen dat die zo klein mogelijk is, maar wat een hitte al die laagjes kleren! Hoe doen die vrouwen dat hier toch? Ze zien er allemaal zo elegant, kleurrijk en fris uit. En dan ik met mijn natte haar van het zweet en mijn gevecht met die sjaal…

Toch is het heerlijk hier weer terug te zijn. Johan is meteen al aan het lesgeven. Deze keer zijn het allemaal studenten uit India en de lessen worden allemaal van het Engels naar het Hindi vertaald. Andrew, de jonge man uit noord India die 2 jaar geleden onze student in Kolkata was, en vorig jaar in Brazilië de Children at Risk School mee kwam helpen leiden, is nu de leider van deze Children at Risk School hier. Het is zo mooi om hem bezig te zien, hij heeft verschrikkelijk hard gewerkt om deze school hier in Mumbai te organiseren, en het is hem gelukt! Prachtig hoor!

Het was drie weken geleden nog een heel gedoe om uit Brazilië te kunnen vertrekken. Onze ticket was voor maandag 20 april naar Amsterdam, maar de aswolk gooide roet in het eten. We hadden met de EO afgesproken dat we er zouden zijn om van woensdag tot vrijdag mee te werken aan het programma Doeners, van de EO Metterdaad. Gelukkig konden we onze ticket nog omzetten zodat we in plaats van Amsterdam in Lissabon aankwamen, één van de weinige vluchthavens van Europa die nog open was en we hadden er al helemaal op gerekend om dan vanaf Lissabon verder zien te komen met de trein of zelfs liftend. Maar de EO had een paar tickets Lissabon –Amsterdam bemachtigd en zo vlogen we met één van de eerste vluchten na de aswolk, nog net op tijd om woensdagavond bij de EO aan te komen.

Er volgden een paar dagen opnames van Johan: Johan aan het ontbijt, eten klaarmakend, rennend, etc. terwijl er ondertussen allerlei vragen aan hem gesteld werden. Het programma wordt waarschijnlijk in september uitgezonden, ik laat de precieze datum nog wel weten. Vervolgens werden er ook nog interviews voor de krant, Visie en de radio opgenomen, moesten er foto’s van hem in de EO studio gemaakt worden en zal ik nog een verhaal voor de Eva schrijven, kortom we hebben het er druk mee!

Net een week voor we vertrokken uit Brazilië heeft een andere EO ploeg ook nog een heel leuk programma in Belo Horizonte opgenomen, vooral van het werk in Huize Redding en het werk op straat. Daar geef ik de datum ook nog wel van door. We staan dit jaar dus weer goed in de picture met al die publiciteit!

Op één van de zaterdagen in Nederland hadden mijn zus en zwager een hele leuke reünie georganiseerd met onze neven en nichten van mijn vaders kant en de volgende zaterdag hadden we een familie reünie in Zeeland met de moeder, broers en zussen van Johan (hij heeft 10 broers en zussen!) met aanhang, kinderen en kleinkinderen! Wat bijzonder is het toch altijd om zo met familie leden samen te komen, wat een zegen!

Het was natuurlijk ook heel erg gezellig om Davi weer even een paar weekenden bij ons te hebben, het gaat echt goed met hem, hij zit lekker in zijn vel, en ook weer eens even bij te kunnen kletsen met Pieter en Melissa. Eén van de andere hoogtepunten van onze korte tijd in Nederland was natuurlijk dat Hannah en Rafael, onze kleinkinderen een paar dagen bij ons kwamen logeren! Ze zijn zelfs nog mee geweest naar de les die we gegeven hebben in Den Helder, bij de opleiding voor kinderwerkers van Herman Boon, in de Katapult.

Het was dus een aardig druk programma, maar toch lukte het ons om er nog een bezoekje aan de Ikea, één van onze favoriete winkels in Nederlands, tussen te proppen! Heerlijk hoor!

En nu zitten we dus voor een maand in India. Willen jullie voor ons bidden? Voor onze gezondheid hier, het is altijd weer een grote overgang: de temperatuur, het eten, de gewoontes, de veiligheid. Gisteren is de man die hier vorig jaar in Mumbai een terroristen aanslag gepleegd heeft ter dood veroordeeld. Er werd nu gedreigd met nieuwe aanvallen en de beveiliging is vooral op het vliegveld, in hotels met veel buitenlanders en in winkelcentra, verhoogd. Wij wonen deze maand in een goedkope flat waar verder geen buitenlanders wonen, dat zou dus iets veiliger moeten zijn.

Het is hier ook weer een hele drukke tijd: Andrew heeft de dagen van 8 uur `s morgens tot 8 uur `s avonds voor ons volgepland!

We wensen jullie allen Gods rijke zegen toe!

Inzoomen en uitzoomen

2010-04-10T13:25:00.000-07:00

Heerlijk nog even genieten van onze kleinkinderen in Brazilië voor we op reis gaan. De Indiase kleren die ik tijdens mijn vorige reis naar India al gekocht had, liggen al klaar in mijn koffer, dat komt mooi uit, kan ik ze daar meteen weer aan. De cadeautjes voor de kinderen in Nederland zijn bijna allemaal gekocht, de afspraken met de EO voor een drie dagen lang interview voor het programma “Doeners” zijn rond, onze visa voor Australië zijn uitgeprint, nog even voor vertrek de cursus in Haiti voorbereiden, en o ja, de power point presentatie voor de lessen die ik in juni via een videoconferentie vanuit Brazilië in Hawaï ga geven zijn naar het Engels vertaald en kunnen opgestuurd worden. . .

Heel wat verschillende landen, overal kinderen in nood. We zijn bijna klaar voor de 2 maanden reis, waar we vooral les gaan geven aan studenten van de verschillende Children at Risk Scholen in India en Australië, die op hun beurt ook weer werk op gaan zetten onder kinderen in nood. Toch altijd weer spannend, zulke grote reizen, en wat een voorrecht om dit nu samen te mogen doen.

Wel worden onze emoties flink heen en weer geslingerd, bijvoorbeeld tussen het genieten van ons nieuwe kleinkindje en het zorgen maken om de ontzaglijke problemen in Haiti. Ik voel me soms net een lens van een fototoestel die in en uit zoomt. En ik bid dan, dat het God is, die het in en uitzoom knopje bedient, en me helpt focussen op de dingen die echt belangrijk zijn in het leven.

Willen jullie dat ook met ons bidden? Alvast bedankt!

We zijn dankbaar voor een groep als jullie, familie en vrienden die voor ons bidden, die met ons meeleven. We genieten van de kaarten en emails met gezellige verhalen van jullie. Jullie denken aan ons, bidden voor ons, schrijven ons, steunen ons. Wat een bemoedigingen! Het maakt het voor ons makkelijker om door te gaan. Dank jullie wel!

Naiomi Joy is geboren!

2010-04-10T03:31:00.000-07:00

Ja hoor, Naiomi Joy is geboren, woensdagavond om 11 uur.

Trotse oma.

Geweldig hoor , ik mocht er bij de bevalling bij zijn, wat een geweldige dochter heb ik ze deed het zo goed, en wat een wonder weer zo'n klein hummeltje!

En een trotse opa!

Iara vond haar zusje prachtig... de eerste 15 seconden. Daarna had ze meer interesse in haar nieuwe serviesje!

De trotse moeder van twee prachtige dochters!

Wat een heerlijk stel!

Opa en oma posters

2010-04-06T04:55:00.000-07:00

Een paar mooie posters (van een trotse opa en oma), die Jonathan en Johanneke voor ons gemaakt hadden. We verwachten de geboorte van Naiomi, ons 5e kleinkind, nu elk moment, spannend!

Gebedspunten uit 2 Tessalonicenzen

2010-04-03T05:27:00.001-07:00

Vandaag las ik 2 Tessalonicenzen, en het viel me op hoe Paulus hier de gebedspunten schreef, waar we graag ook voor onszelf gebed voor willen vragen, vooral met alle voorbereidingen die we aan het maken zijn wat betreft de school op Haiti. (de vertaling is de Nederlandse vertaling van The Message) :

• Bid dat onze God ons geschikt zal maken waarvoor hij ons geroepen heeft, bid dat hij onze goede ideeën en werk in geloof zal vullen met zijn eigen energie zodat er ook werkelijk resultaat zal zijn.( 1:11)

• Bid dat Jezus zelf en God, onze Vader, die uitreikte in liefde en ons verraste met giften van oneindige hulp en vertrouwen, een nieuw hart in ons geeft, ons werk verkwikt, onze spraak verlevendigd. (2:16,17)

• Bidt dat de Meester ons bij de hand neemt en ons leidt langs de weg van Gods liefde en Christus uithoudingsvermogen.( 3:5)

Willen jullie met en voor ons bidden?

Video door team in Haiti gemaakt.

2010-04-01T13:49:00.001-07:00

We zijn druk bezig om een school voor te bereiden die we in de tweede helft van het jaar aan ongeveer 100 jongeren in Haiti aan zullen bieden. De voorganger Vijone in deze video heeft gelijk, er is hoop voor Haiti, hoop door God geschonken. Het wordt een school van 3 maanden waarin de lessen gegeven gaan worden van:

• De Discipelschap Training School, (basis Bijbelschool van Jeugd met een Opdracht),

• De Children at Risk School (school die we ook elk jaar in Brazilië geven om mensen op te leiden met kinderen in nood te werken),

• De Foundations in Community Development School (geven we dit jaar ook voor het eerst in BH)

• De Teachers Training School.

Een hele uitdaging om dat daar te organiseren, terwijl ook het werk hier op de basis in Belo Horizonte doorgaat en er hier ook 3 verschillende scholen gegeven gaan worden. Willen jullie bidden voor wijsheid? Dank je wel!

Nieuwsbrief Nr. 135, maart 2010

2010-03-19T05:45:00.000-07:00

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN,

De kranten stonden er bol van: wat een verschrikkelijke aardbeving was dat in Haiti! Het werd zelfs de ergste ramp van de afgelopen jaren genoemd. De cijfers liegen er niet om: meer dan 220 000 doden en ongeveer 1.2 miljoen mensen die geen huis meer hebben! (Volgens de laatste informatie van de UN op 1 maart 2010) En wat een beelden kregen we te zien, vooral de nood onder de kinderen raakte ons diep.

Voor de aardbeving waren er al verschrikkelijk veel weeskinderen, bijna 400.000 volgens de UNICEF, en de verwachtingen waren dat dit aantal nu verdubbeld was! Ook was Haiti één van de landen waar kinderen verkocht werden. Kinderdealers trokken langs dorpjes waar ze superarme ouders de valse hoop gaven, dat als ze hun kinderen aan hen zouden meegeven of verkopen, ze hen een betere toekomst zouden geven: wonen, werken en opleidingen in de hoofdstad Port au Prince. Maar in het echt werden deze kinderen, die de bijnaam “Restavec” kregen, als huisslaafjes gebruikt, om schoon te maken, te koken, water te halen, of soms erger: als privé seksslaafje. Sommige Restavec kinderen waren nog maar 5 of 6 jaar toen ze bij hun ouders weggehaald werden…

“Heer, help al deze mensen, troost ze Heer, geef ze nieuwe hoop…” baden we, en wat al vaker gebeurd was, vroeg Hij ons een antwoord op ons eigen gebed te zijn. Johan ging met 2 medewerkers van onze basis en nog 7 medewerkers van andere basissen in Brazilië het werk van Jeugd met een Opdracht in Port au Prince voor drie weken helpen.

Ze sliepen boven op het platte dak van een politiebureau, dat nu als kliniek gebruikt werd en recht tegenover het half ingestorte paleis stond. Er had zich een groot tentenkamp gevormd op het plein ervoor en ze hadden hun handen vol. De chirurg en de twee verpleegsters van het team hebben honderden patiënten behandeld, terwijl de rest van het team hielp met het schoonmaken van de zalen en toiletten (zonder stromend water!) het klaarmaken van voedselpakketten en het uitdelen en het verzorgen van programma’s voor de kinderen in verschillende kampen. Johan heeft ook samen met wat anderen de vergaderingen van de Unicef bijgewoond, om te zien hoe we verder in de tweede helft van het jaar structureel bij zouden kunnen dragen, door bijvoorbeeld voor de plaatselijke christenen verschillende cursussen of seminars te organiseren op het gebied van traumaverwerking onder kinderen, training voor onderwijzend personeel, opzetten van werk onder kinderen in nood, etc.

Door mijn rugproblemen was ik niet meegegaan naar Haiti, maar heb hier in Brazilië meegeholpen door “Mevrouw SOS-Haiti” te worden. Op de nationale website van JOCUM was een nieuw email adres doorgegeven voor ieder die ook naar Haiti wilde gaan, of die wilde geven. En al die e-mails kwamen in mijn “inbox” terecht! Tjonge wat een werk! Maar ook heel leuk, er zijn nu al nieuwe teams gevormd om te gaan en ook is er een rekening geopend en mocht het laatste team een flinke grote collecte meenemen. Johan vertelde na thuiskomst, dat hij in al zijn reizen nog nooit zo diep aangeraakt was als deze keer. We zijn nog aan het bidden wat nu de volgende stap is.

CHILDREN AT RISK SCHOLEN EN KLEINKINDEREN IN HET KWADRAAT
Mumbai, India en Perth, Australië

In mei en juni hopen we, tussen de geboortes van twee nieuwe kleindochters, op twee Children at Risk Scholen les te geven.

Een paar fotos van toen we in 2008 drie maanden in Calcutta waren om de Children at Risk school te leiden

Onze dochters Johanneke en Michele zijn allebei weer zwanger en allebei weten ze al dat het een meisje wordt: Naiomi en Eva! We genieten met volle teugen van al ons kleine grut (al vier) en zien ook weer naar deze twee uit. Naiomi hoopt in april geboren te worden. Dan hebben we precies een paar weken om te helpen kramen voor we naar India vertrekken, waar Andrew, één van onze studenten uit India, zijn eerste Children at Risk School in Mumbai zal gaan leiden. We zullen daar een maand blijven, waarna we nog twee weken naar Australië gaan om in Perth in een Children at Risk school les te geven. Als het allemaal goed gaat komen we dan precies voor Eva’s geboorte weer thuis! Willen jullie met ons meebidden?

Ieder heel hartelijk bedankt voor al jullie meeleven, jullie gaven, gebeden, e-mails!

We bidden jullie Gods rijke zegen toe!

Johan en Jeannette Lukasse

Gebedspunten:

• Dank God voor de mogelijkheid die Johan had om 3 weken naar Haiti te gaan. Bid voor de volgende teams en de plannen voor de tweede helft van het jaar.

• Dank God voor de 2 nieuwe kleindochters. Bid voor de geboorte, dat Naiomi en Eva, evenals hun moeders Johanneke en Michele, gezond zullen zijn.

• Dank God voor de uitbreiding van de Children at Risk scholen. Bid voor de weken die we er les mogen gaan geven.

Wervelstorm?

2010-03-07T11:17:00.000-08:00

We hebben het nog steeds superdruk met van alles regelen voor teams uit Brazilie die naar Haiti gaan om te helpen, en kom verschrikkelijk achterop met mijn e-mails, ik heb nu zelfs nog 481 e-mails te beantwoorden...

Nog even een hele mooie foto!

Loren Cunningham heeft Johan uitgenodigd om in Hawaï met een groep leiders van de 40 meest invloedrijke YWAM basissen mee te doen aan de meetingen, te vertellen over het werk onder kinderen in nood en samen plannen te maken voor voortdurende hulp in Haiti.

A.s. donderdag gaan we samen naar Sao Paulo naar een internationale conferentie van King’s Kids, waar we ook een workshop geven, en dan gaat Johan vandaar direct door naar Hawaï voor één week, en ik weer terug naar Belo.

Soms voelt het alsof we in een wervelstorm terecht gekomen zijn. En ik denk dat we dan ook het meest gebed nodig hebben om op een gezonde manier al deze uitdagingen goed aan te pakken. De afgelopen 2 maanden heb ik vaak maar 5 uur slaap gehad, gewoon omdat het zo druk was en er zoveel werk was. Dat is niet gezond. We hebben dus wijsheid nodig, hoe we al het werk goed kunnen regelen, zonder er zelf aan onderdoor te gaan.

Er komt over 2 weken 2 ochtenden per week een meisje helpen met al mijn e-mails die met Haiti te maken hebben, en in juli hoopt er een meisje uit Canada als vaste medewerkster te komen, specifiek als full time assistente van Johan en mij, dat is geweldig. Johanneke is al over 3 weken uitgerekend, daar wil ik straks ook extra tijd voor hebben!

Hier op de basis gaat het gelukkig erg goed. Er is een goede sfeer, zit ook goede groei in, veel nieuwe jonge medewerkers. Afgelopen week hadden we hier Wilkin van der Kamp die de hele week aan alle medewerkers les gegeven heeft. Het was hartstikke goed, volle zaal steeds (ruim 90) en hele goede respons. Hij kwam samen met zijn vrouw Aukje en zoon Carlos, die een zendingsorganisatie in Peru leidt. We hebben genoten!

Aukje en Wilkin

We zijn nog steeds bezig het leidersteam op te bouwen, en ook is er groei in de raad van de basis, zodat we steeds meer zien dat de verantwoording van het leiding geven aan de basis met andere, nieuwe jonge medewerkers gedeeld wordt, dat is ook een hele opluchting! Het afgelopen anderhalf jaar hebben we daar hard voor gebeden en heel hard aan gewerkt, en het is prachtig te zien dat dat nu goed gaat.

Willen jullie met ons bidden dat we steeds goed zullen weten wat prioriteiten zijn? Vooral als het erg druk is, is het soms moeilijk om alles op een rijtje te zetten. En dat ook in deze fase we Gods plannen voor ons zullen begrijpen, niet te veel en niet te weinig zullen doen. Het zet me weer even stil bij Gods rust, Gods genade, Gods liefde, Gods vrede. En dat is dan ook wat we jullie allemaal toewensen!

Nog wat nieuwe fotos van Johans tijd in Haiti

2010-02-21T15:58:00.000-08:00

Relief proposal for Port au Prince, Haiti, from Johan and Jeannette Lukasse

2010-02-21T15:04:00.000-08:00

(Dit is een "proposal" die Johan en ik geschreven hebben, nadat Johan weer uit Haiti terug was. Het is in het engels, maar misschien zijn er wel wat mensen in geinteresseerd!?! Het geeft een beetje een idee waar we mee bezig zijn.)

Johan and Jeannette work in YWAM for 30 years. They are the directors and founders of YWAM Belo Horizonte, Brazil, a base focused on working with children at risk.

Johan took a team from YWAM Brazil the end of jan 2010 to PaP Haiti.

Jeannette helped organize this national team and organized the second team as well, which left the end of feb. 2010.

After being back from a 3 week relief outreach in Haiti (27 of Jan to 16 of Feb.), where we as a small YWAM team from Brazil served alongside teams from many nations in the central Police station in Port au Prince (PaP) Haiti, I Johan, would like to give a report and share ideas.

As Jeannette and myself have been discussing the situation there, let me try and put my ideas and observations in an as organized way as possible.

I am including this to as wide a group as possible and hope this will be helpful and am looking forward to a further discussion, maybe a forum should be created to discuss and polish these ideas:

A. Relief phase of 3-6 months:

1. Child care: We have been participating with meetings of UNICEF about child protection. Patrick McDonald, director of Viva Network came up with the idea of creating a “clearinghouse” or “webstore” for child care, which Jeannette underneath has worked out and shown what would be needed for that:

The problem:
Before the earthquake there were around 380.00 orphans in Haiti, according to UNICEF in 2007. Now it is estimated that that number doubled: 760.000 orphans. Also before the earthquake it was estimated that there were already 300. 000 children “Restavec”, children sold or given away by their very poor parents, to work as domestic servants (slaves) or even as personal sex slaves, in richer families, often in Port au Prince (PaP). There are children restavecs as young as 5 or 6 years old.

So we are looking at more than a million children in very difficult situations.

Patrick Mc Donald writes: “From the day after the earthquake we have been trying to coordinate with ICRC and IRC around the construction of a ‘child registry’ using the interagency database. This provides a consolidated list of children who have legitimate needs and who is caring for them and provides the premise for effectively networking in resources to further help them.”

So how do you care for them? We all know that orphanages are not the best long term solution for children, it is much better to stimulate foster care and adoptive families in existing local churches, but as a short term solution, orphanages are very necessary.

But the list, gathered by the UNICEF, of children who don’t have any family members at all, is bigger than there is capacity in the existing orphanages to care for. So one of the next steps needs to be optimization of existing children’s homes: In the UNICEF meeting the 4th of feb 2010, we were told that the UNICEF assessed 160 orphanages and current capacity to absorb children by visiting teams. But now we need to assess how we could expand these venues to host more children and what would that take?

We are conscious that many smaller NGOs and churches worldwide want to get involved but don’t know how or where. Linking them to real opportunities could be useful and might guide and motivate them.

How can that be done?

Think of the very famous webstore Amazon.com where people from all over the world can buy books and all sort of other things.

Could we make a “webstore” like that, but instead of selling books we would be “selling” care for the children at risk in Haiti?

By going to this site, people or churches interested in helping but not knowing someone personally in Haiti, would find several options:

Donating, praying, going.

Donating
Would you like to help an orphanage by donating? Here is how:
There would be a list of all the orphanages and clicking on one of them you can choose for example to feed a child for one day costs xx. You can then choose food for a number of kids and a number of days and put that in your “shopping cart”.

At the bottom of the page of the site you can see: “Frequently bought together”: which could show: food and drinks and medical costs.

And “Customers who bought this item also bought”: which could show: school uniform, monthly costs for school, dentist costs, etc.

Or instead of choosing at the first page one of the orphanages, people also can choose directly how much they would like to give, for ex US$ 100,- and see what this could buy: xxx meals, xxx beds and mattresses, xxx vaccines etc.

With the same boxes at the bottom of the page “Frequently bought together” and

“Customers who bought this item also bought”

The site would show the availability, for example if someone chooses to feed 60 kids in and orphanage for 100 kids, for a whole month, the next visitor of the site would see that there are still 40 kids to be fed in that orphanage for that month.

People can continue shopping (giving) or continue to check out, just like the Amazon.com site.

Praying
It can also be used for praying, with up to date prayer points all the time, people can commit to pray xx minutes a day for xxx orphanage etc. and put that in their shopping cart.

Going
And it can offer Christians or church groups to go short term or long term to Haiti and help practically.

For example it could have options to click on different skills and direct you immediately to the orphanages that need those skills at the moment.

Linked with places where a team could stay, like a walled garden of an orphanage or of a church where people can put up their own tents, to housing with local church members, etc. All this would be checked on availability and then could be put in the shopping cart.

What would it take to run a site like this?

I would need to hear from sites people who have worked already with this kind of sites, how many people it would take to develop and maintain the site, the security of the site, and the whole financial area. The program would be developed in a way that it would give detailed lists of which orphanage receives how much and for what. Who is praying, who is planning on coming etc.

But still people working behind the scenes at this webstore will need to check this and make sure the orphanages receive the donations that are given online, prayer commitments, volunteers etc.

But let’s say for this we need 10 highly schooled full time staff.

One of the huge efforts would be to keep it updated. How many kids are there really in this orphanage? Did the costs of food change? Or the costs of schooling?

Extra options in the second semester of 2010 could be that people could sponsor local Haitian Christians to receive training in dealing with trauma in children, bereavement classes, courses to train teachers, seminars for Christian families about adoption, bonding, etc.

I belief this is where YWAM, with short term outreach teams, could come in. For example the students from DTS outreaches could go in twos with big lists to fill in, and assess all the different orphanages. A team of 20 students can assess 50 orphanages in 5 days if they work in couples, every couple visiting one orphanage a day. I have heard of many DTS’s wanting to send their DTS outreach teams the next couple of years to Haiti.

I also belief, that we would need to work together with organizations as Viva Network, Tearfund, Compassion, World Vision, Micah network, etc. I belief that the Global Compassion Network, a track of the Call2all movement, can grow to be a way to help all those organizations work together.

Costs
There would be the costs to develop and maintain this site, the salary of highly schooled people and the costs of renting or buying an office and living space for those staff in Haiti. I understand some things can be done online from other locations, but other things still have to be done on site.

But working with volunteers like in YWAM would bring those costs down a lot.

I also belief, that projects like this, are very attractive for big businesses to sponsor.

Time
Seeing the destruction and need in Haiti, at least 5 years.

Other crises in other countries
Haiti could be a pilot program. With the development of an online webstore like this, this same structure could be adapted and used much faster in another crisis.

2. Medical help: Urgent medical needs related to the earth quake, are obviously over. Medics now treat ´normal´ day to day stuff. Of course that is very urgent as well, as so many more people live now in situations similar to slums than before. Food, hygiene and water continue important issues. When/if the rains come before people are put in more secure housing and have better sanitation, even a lay person like me can see a ´perfect´ cholera outbreak. As we were talking the other day to one of the police officers from the police headquarters where we were running the clinic, he expressed the following: “Please ask Brazil, and other countries not to give any money to our government, but please come and spend the money you want to give in rebuilding infrastructure like schools, hospitals, power plants etc. I thought this was very interesting coming from a very intelligent man, who speaks fluently as least 4 languages and is employed by the government!

3. Emergency Housing: Most people who lost their houses are still living under tarps and bed sheets, a reasonably number has small dome tents, and a minority has strong family tents. None of these will withstand hurricane force winds and rains. According to my evaluation, within the next 3 months, these people should be evacuated to neighboring towns where they have family in safe enough houses; or if they don’t have any family living in other smaller towns, they should be given safe hurricane proof prefabs. My estimate is that they would need 200,000 prefabs. The UN uses this kind already on at least one side where I have seen them. I would imagine that the US army, UN and other armies or big organizations have many of them in stock. We would need to find out who has access to this and make them available.

4. Sanitation and water systems: My estimate would be that we need one toilet for at the most 50 people. Should be chemical ones, I presume, as I don´t think the central sewage system (if ever existed) is working. Water systems have been put into many places, but need to be increased greatly. Hopefully Haiti has enough safe water to fill them even in rainy season. A proper prognoses on available water needs to be done. I cannot imagine a central water system being restored within the next 6 to 12 months.

5. Energy: Those safe tent/hurricane proof cities will need energy. There is urgent need for a study on how many powerful generators will be needed and then needs to be seen who will provide them. Would some of the moneys internationally gathered be able to go towards this? Has anybody any ideas who will decide on how these moneys will be spend? The city at night is a ghost city, totally blacked out with the exception of a few places that have powerful generators. I cannot imagine central power being restored widely within the next 6 months. Many of the houses still standing use their own generators and have a back–up system of car batteries for emergency lighting, internet connection etc. Some of the battery charging systems could be done with solar power. Who would be donating these solar power systems? Even better: Who would build a solar panel building plant in Haiti and employ unemployed people. Who would build a car battery plant and give employment to local people. This of course would be a longer term part of the development of Haiti.

B. Development and rebuilding Phase after 6 months to 2 years after the quake:

1. Training of Agents of change: We have been talking to UNICEF, and went to one meeting of the UNESCO as well. Based on talks with them, and contact with others, we believe that we as YWAM Belo Horizonte in cooperation with UofN, YWAM Haiti, local churches and child care organizations in Haiti should try and offer a training course with a strong emphasize or training workers in a combined area of Children at Risk, Education and Community development, training as many local Christian, from as many communities as possible so that they can become agents of change in those communities. I (Johan Lukasse) and my wife have trained in the past hundreds of workers for ministries with Children at Risk. We would like to make ourselves available to be in Haiti the second part of this year to help teach and coordinate this combined school of Children at Risk, Community Development and Teachers Training. We would like to suggest people like Ana Grego, Chris Colby, Steve Goode, Steve Bartel and others from YWAM to be involved, besides key people from Call2All and the Global Compassion Network, Viva network, World Vision, UNICEF, UNESCO, Compassion, SFAC (Substitute families for abandoned Children), trauma and bereavement counselors, etc.

2. Construction of schools and clinics: From the US, YWAM has traditionally been able to recruit many mission builders. The YWAM base in St. Marc located 100 km or 60 miles north of PaP, is a good example; they have received many teams already. Volunteer teams or Mission builders, could and should be intensified from all over the world, going to Haiti, where they are mostly needed in Port au Prince. For example a base in Brazil is planning to conduct a basic construction course and go on outreach to Haiti to rebuild churches and orphanages. Initiatives like that could easily be encouraged all through YWAM, churches etc.

C. Long term economic development 2 years and up after the quake:

1. A task group would need to be formed now. I suggest that the business track from Call2All could head this up, to discuss what long term sustainable businesses employing the maximum of local Haitians should be created, and then CEO´s, Heads of corporation etc. need to be found that will invest, develop such businesses (see my suggestion of solar panels and car batteries for example).

2. Where needed, money given to rebuild the country after the earthquake should be invested in services directly to the community, for example: Companies hired to rebuild, roads, power plants, sewage systems, schools, hospitals etc.

3. Vocational training should be linked to the different businesses planted and provided for by those corporations.

Johan and Jeannette Lukasse

(Please feel free to write us if you have suggestions or questions.)

Vannacht haal ik Johan op van het vliegveld!

2010-02-16T10:50:00.000-08:00

Hij is dan weer thuis, in Belo Horizonte. De drie weken in Haïti zijn omgevlogen. Johan’s vaste baantje deze tijd, was samen met Eduardo en Michelle, de andere 2 medewerkers van JOCUM Belo Horizonte, om 6 uur ’s morgens de wc’s schoonmaken in het politiebureau waar overdag een kliniek gehouden werd en ze ’s nachts op het platte dak sliepen.

In de “voortuin” kamperen er nog steeds heel wat politiemensen en hun families onder doeken en lakens, die allemaal hun huizen kwijtgeraakt waren, en die allemaal die wc’s gebruikten. Zes wc’s voor ruim 150 personen, en dat zonder water… Johan, Eduardo en Michelle deden er elke dag ruim 3 uur over om al kokkend (en zingend tegen het kokken!) emmers water te halen en de wc’s stralend schoon te maken.

Daarna was er dan tijd om naar vergaderingen te gaan van de UNICEF en ook om verschillende programma’s voor kinderen in de kampen op te zetten. Daar genoten ze erg van. Ook hebben ze geholpen etenspakketten te maken, ze uit te delen, hebben ze weeshuizen bezocht, gebeden met een heleboel kinderen en volwassenen, voetbal gespeeld, tenten opgehaald bij het Belgische leger, geholpen een huis te huren voor YWAM Port of Prince, terwijl ondertussen de dokter en verpleegkundigen van het team honderden patiënten behandelden.

We hopen dat we er in de nabije toekomst verschillende cursussen kunnen gaan geven, o.a. over het werken met kinderen in nood, zoals de vele weeskinderen en de kinderen die er alleen voorstaan, maar ook b.v .intensieve opleidingen voor onderwijzeressen.

Willen jullie ook bidden voor de plannen om het haitiaanse volk nu structureel verder te helpen?

Ik heb ondertussen ook niet stil gezeten en 22 februari vertrekt het volgende Braziliaanse YWAM team van 14 personen naar Haiti! Geweldig hoor, er is nog zoveel hulp nodig. In de kranten lees je er al bijna niet meer over, het nieuwtje is eraf, maar er is nog zoveel nood! Vele mensen wonen nog onder hun doeken en lakens. Vorige week viel de eerste echte regenbui, het begin van de regentijd! Maar je snapt dat de meeste “tenten “ niet waterdicht waren!

Dit afgelopen weekend was het carnavalsweekend, meestal een groot feest in Haïti, met veel drinken, drugs en afgoderij. Maar gelukkig werd het voor dit jaar niet alleen afgelast, maar riep de president zelfs op om deze drie dagen te wijden aan gebed!

Vrijdagochtend werden Johan en zijn team om half zes gewekt met schallende evangelische muziek uit supergrote geluidboxen, die voor het half ingestorte paleis opgesteld waren. Binnen een paar uur stonden er ruim honderd duizend mensen te zingen, te bidden, God te loven. Wat een bijzondere situatie! Er was een bijna tastbare hoop in de lucht, een hoop op een nieuw begin, een nieuw Haïti, waar God alle eer zou krijgen.

Eduardo las het laatste vers uit Jesaja 60 voor: “Het kleinste gezin zal uitgroeien tot een grote familie; de kleine groep zal een machtig volk worden. Ik, de Here, zal het allemaal laten gebeuren als de tijd ervoor aangebroken is. “

Samen zijn ze toen tussen deze menigte in dit vers gaan bidden, dat de kleine groep christenen in Haïti een machtig volk zullen worden, waar de Here Jezus de verlosser zal zijn en waar eenheid, liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, mildheid, trouw, tederheid en zelfbeheersing de norm is.

"Jezus houdt van Haiti" stond er met grote letters op het spandoek dat ons team gemaakt had en op de politiepost ophing

In Belo Horizonte hebben we die middag een dienst gehouden met de medewerkers van de verschillende huizen en de vrijwilligers, waar we een rechtstreekse video Skype verbinding maakten met Johan en zijn team in Haïti. Wat een schitterende uitvindingen toch: internet, Skype…

Johan vertelde van alle bijzondere gebeurtenissen, leidde ons rond door de politiepost en liet ons vanaf het platte dak de menigte zien voor het paleis. We konden online voor hen bidden, en daarna samen alle noden bij God brengen, wat een super speciale tijd was dat!

De volgende dag werden ze door een bevriende Peruaanse voorganger op een vrachtwagen weggebracht naar Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek. Om daar weer het vliegtuig naar Brazilië te nemen.

Ieder die deze tijd voor Johan, het team en ook voor mij en de medewerkers hier gebeden heeft:
Heel hartelijk bedankt!

Ook mochten we speciale giften ontvangen voor deze reis en voor de kinderen in Haïti:
Dank jullie wel! God zegene jullie!

Nog wat fotos van afgelopen week, in Haiti en in Brazilie.

2010-02-09T13:32:00.000-08:00

Lika met Haitiaanse kinderen

Het lijkt wel een foto van de beroemde serie ER!

Kinderen en wapens: wat een contrast!

Heerlijke koppies...

Ondertussen hebben we hier in Brazilie Johannekes verjaardag gevierd

Bij Michele en Romeu, bij het zwembad van hun avonturenpark.

Iara vond het helemaal leuk!

Oma ook!

Igor oefent vast voor als straks zijn zusje Eva geboren wordt.

En dan 's avonds nog even Bumba kijken op Youtube

Extra leuk met een Bumba muts op!

Wat fotos in Haiti door ons team gemaakt.

2010-02-05T07:31:00.000-08:00

het hele team

Hun "slaapkamer" boven op het platte dak van het politiebureau

Marcelo, onze chirurg in actie

Lika heeft al met verschillende geboortes geholpen. Dit had ze voorheen nog nooit gedaan. Ze is afgestudeerd aan de SPH! Ze was helemaal enthousiast.

Fernanda, één van de verpleegsters van het team, laat de nieuwe moeder zien hoe ze de borst geeft.

Samen doen ze het babietje voor het eerst in bad.

Nog een paar actiefotos in de "operatiekamer"

Marcelo heeft benen, armen, vingers en tenen moeten amputeren

Mario, ook geen verpleegkundige van beroep, maar hij leert snel :)

Eduardo met wat kinderen

Ze steekt stiekenm haar tong uit

's Avonds wordt er vaak afgesloten met aanbidding. Samen met een YWAM team uit de Dominikaanse Republiek

Nieuws uit Port au Prince

2010-02-03T16:08:00.000-08:00

Ondertussen is het al een week geleden dat Johan met het team naar Haïti vertrokken is. Ze zijn 2 dagen in St. Marc gebleven en toen zaterdagochtend vroeg naar Port au Prince gegaan.

In Port au Prince was er eigenlijk alleen maar één echtpaar als fulltime medewerker van YWAM, en die kregen net één dag voor de aardbeving hun eerste kindje… Moeder en kind maken het goed, en de vader, Peterson, is vanaf die dag non stop bezig om te proberen zijn volk zo goed mogelijk te helpen.

Hij kreeg vanaf de tweede dag hulp van YWAM teams uit de Dominicaanse Republiek en uit Tyler, Texas, waar er een speciale YWAM ministry is, “Mercy Works” die meteen 36 dokters en verpleegsters stuurden. Peterson bracht ze onder in een weeshuis waar vrienden werkten, en organiseerde dat ze een politiebureau, midden in het centrum van de stad, recht tegenover het ingestorte paleis, mochten gebruiken om er een kliniek van te maken. De chirurgen hebben ieder 12 operaties per dag verricht, geen kleine prestatie, met elkaar behandelden ze 500 patiënten per dag. Maar na twee weken, moesten de chirurgen terug naar huis en was vrijdag de laatste dag dat de politiepost/kliniek nog een chirurg had. Peterson bad hard en de volgende morgen vroeg stond Johan met zijn team op de stoep, 10 personen inclusief verpleegsters en chirurg! Wat een feest! Er was alleen geen plaats meer voor hen om ook in het weeshuis te slapen, daar waren ondertussen hele series kinderen heen verhuisd, die geopereerd waren, maar waar in de kliniek geen plek voor was geweest om ze na de operaties te laten blijven. Wat nu? Er werd al snel een oplossing gevonden. Het politiebureau had een groot open dak en Johan had een plastic zeil. Dat werd op het dak uitgespreid en voila: een tienpersoonsbed! Zo hebben ze de afgelopen nachten naast elkaar onder de sterrenhemel geslapen, met als uitzicht aan de ene kant: het kamp met lakens en doeken gemaakt, van duizenden haitianen die alles kwijtgeraakt zijn, en aan de andere kant het halfingestorte paleis.

Een van de patiënten op die eerste dag in het politiebureau/kliniek was een meisje van 15 die over buikpijn klaagde, een uur later werd haar baby geboren. Waarschijnlijk door alle recente trauma’s die ze meegemaakt had, wilde ze niets van het kind weten, ontkende ze zelfs dat het haar baby was… Ja, hoe zorg je voor een kindje als je zelf nog maar 15 bent en je wereld net letterlijk en figuurlijk ingestort is? Gelukkig wilde ze haar zoontje, die ze Mozes genoemd heeft, na een paar uur toch de borst geven. Langzaam maar zeker ontwaakte de liefde voor haar kind in haar, en heeft ze hem toch zelf meegenomen.

Gisteren en vandaag is Johan ook naar de meeting over kinderbescherming geweest in de UNICEF tent. Haiti was al voor de aardbeving een land met schokkende statistieken: in 2007 waren er al 380.000 weeskinderen in Haïti, ( UNICEF ) nu schatten ze dat het aantal minstens verdubbeld is. … Ook waren er al 300.000 “Restavecs”, kinderen die door hun arme ouders weggegeven of verkocht zijn, om in de grote stad bij een familie te gaan wonen en werken. Onder het mom van betere kansen werden deze kinderen vaak misbruikt als goedkoop slaafje om het huis schoon te houden, of nog erger, als privé sexslaaf…er zijn al Restavecs van 5 of 6 jaar. Alles bij elkaar dus meer dan een miljoen kinderen in hele erge nood, op een bevolking van 9 miljoen waarvan 4,5 miljoen onder de 18 jaar.

Samen met leiders van Viva, Tearfund, Micah Network, en andere christelijke organisaties hebben we internationale Skype meetingen met Johan in Haïti, om strategieën te bespreken en samen te bidden. Zo’n grote nood brengt kerken en organisaties samen, niemand kan het alleen, o Heer maak ons één! Willen jullie ook hiervoor bidden?

En ook voor de gezondheid van het team, 7 van de 10 kregen krampen, diarree, moesten spugen… bid dat ze zich snel beter zullen voelen.

Het is al twee keer gebeurd dat ons team als ze net lekker op hun zeiltje naar de maan lagen te kijken, honderden stemmen hoorden zingen. Engelen in de nacht? Nee, een groep van ruim 300 Haitiaanse christenen die al zingend om het ingestorte paleis lopen en dan voor de politiepost tot stilstand komen.

“Wat zingen ze? wilde ons verbaasde team weten.

“Ze loven God dat ze nog leven, ze bidden God voor de zieken, en voor troost voor hen die familie verloren hebben, ze zingen dat egoïsme en corruptie geen toekomst hebben en ze danken God en alle hulpverleners voor de hulp die ze ontvangen. Maar bovenal zingen ze over hoop…” vertaalde een Haitiaanse medewerker. Wow!

Ja, dat is wat onze machtige God kan doen in zo’n vreselijke situatie: Hij belooft altijd bij ons te zijn en geeft ons hoop! Deze Haitiaanse broers en zussen getuigden ervan!

Veilig in Haïti aangekomen.

2010-01-29T07:57:00.000-08:00

Gisteravond belde Johan me via de Skype, met een satellietverbinding, dat ze veilig in Haïti aangekomen zijn. ( Wat is internet en Skype toch handig!) Ze hadden één nachtje bij Jeugd met een Opdracht in Santo Domingo geslapen en waren toe ’s morgens vroeg, om 4 uur, op een bus gezet naar de grens. Gelukkig is dat een goede en rustige reis geweest en zijn ze vandaar door de medewerkers van YWAM Haïti opgehaald en naar St. Marc gebracht, waar de YWAM basis is.
Het team had hun eigen tentjes meegenomen. Gistermiddag hebben ze er meteen al geholpen met wat werk. De medewerkers daar hebben sinds de aardbeving nog geen vrije dag gehad en hebben vaak wel werkdagen tot 20 uur gemaakt! Het is de bedoeling dat die nu tijdens het weekend uit mogen rusten.

Ik ben ondertussen hier in Brazilië druk om een tweede Braziliaans team voor Haïti te organiseren. Op de nationale website van JOCUM Brazilië was mijn email adres gegeven voor geïnteresseerden om te schrijven als ze ook naar Haïti wilden, geld wilden geven of andere vragen hadden… Mijn inbox stond dus meteen vol. En na een hele lange dag hard werken aan de computer, is de inbox nog steeds voller dan toen ik begon!

Volgende week begint alles hier op de basis ook weer, is de zomervakantie voorbij. Werk genoeg!

*Willen jullie voor de veiligheid van het team in Haïti blijven bidden?

*Voor het samenstellen van het tweede team, dat we rond 20 februari hopen te zenden.

*Voor onze gezondheid, dat we beiden genoeg kracht en energie zullen hebben voor al het werk.

Dank je wel! We zijn dankbaar voor ieder die met ons meeleeft en voor ons wil bidden!

Johan is onderweg naar Haiti

2010-01-27T12:03:00.000-08:00

Vanochtend om 3 uur is Johan met twee medewerkers van JOCUM Belo Horizonte, Eduardo Santos en Michelle Chaves, en nog zeven jonge mensen van andere YWAM basissen in Brazilië, naar de Dominicaanse Republiek vertrokken.

Na dagenlange voorbereidingen, ze mochten ieder 70 kilo verdeeld over 3 koffers meenemen, waren alle koffers vol. We hadden van alles gekregen: allerlei soorten medicijnen, verband, pleisters, kleurtjes, schriften, etc.

Best heel bijzonder hoe mensen uit de buurt, die gehoord hadden dat Johan zou gaan, dozen vol medicijnen kwamen brengen. We hadden het ook op de nationale Braziliaanse YWAM website afgekondigd, met als resultaat dat ik hele bergen e-mails kreeg van jongeren die ook meewilden om te gaan helpen. We zullen gaan proberen om zo gauw mogelijk een volgend team te organiseren, misschien al voor eind februari.

Het was wel een hele spannende week. Het is niet zomaar een reisje. Wat zullen ze er allemaal aantreffen? De medewerkers van Jeugd met een Opdracht (YWAM) in Haïti schreven dat ze de afgelopen 2 weken meestal om 2 uur ’s nachts pas naar bed gingen en dan om 5 uur ’s morgens alweer begonnen. Dat kan je natuurlijk niet zo lang volhouden!

Ons team zal donderdag de rit per bus maken, tussen de hoofdstad van de Dominicaanse Republiek, en St. Marc. Het stadje in Haïti waar de YWAM basis is. Dat is een gevaarlijk stuk, omdat er zoveel wanhopige en hongerige mensen zijn, die de laatste tijd zelfs ook de auto’s met dokters en hulpgoederen aangevallen hebben. Normaal kan je die 200 km in een paar uur rijden, maar we hoorden dat ze er nu vaak wel 18 uur over doen.

Willen jullie bidden voor een veilige aankomst?

Eduardo Santos, Johan en Michelle Chaves uit BH

Eduardo is de leider van het buurtcentrum in een van de meest criminele wijken van Belo. Hij is een echte evangelist, praat met iedereen, en vertelde me vanmorgen op het vliegveld wat een voorrecht hij het vond, om in deze moeilijke situatie in Haiti, als een ambassadeur van God te mogen gaan. Eduardo is getrouwd met (Nederlandse) Tinka, ze hebben een dochtertje van anderhalf en verwachten de tweede.

Michelle is, net als Eduardo, Braziliaans en spreekt ook nog eens vloeiend engels en frans. Zij is een geweldig goeie onderwijzeres, haar koffers gaan dan ook vol met kleurtjes, schriftjes, ballonnen en ballen. Ze is van nature geen avonturierster, en heeft een moeilijke week van zorgen maken gehad. Maar toch voelde ze zich geroepen en bevoorrecht om ook in dit eerste team te mogen gaan.

En wij? Ja, we lazen al het nieuws op het internet over Haiti. CNN,BBC, de nederlandse kranten. We zagen vreselijke fotos, gruwelijke filmpjes, lazen over de reddingspogingen. We stonden er mee op en gingen ermee naar bed. Maar wij hebben ook hoop, dat de komst van het team een hele opluchting zal zijn voor de vaste staf van YWAM daar. Dat ze tot zegen zullen zijn voor velen, vooral voor kinderen. En dat ze zullen kunnen helpen om de komst van toekomstige teams voor te bereiden.

Wat mij hielp was een stukje uit Markus 3 waar de Heer Jezus vraagt: “Mag met op de sabbat iemand helpen of moet je hem in de kou laten staan? Is het een dag om mensen te redden of om te doden?”

Het sprong eruit: ja, het is een dag om mensen te helpen! En ook al ben ik zelf niet gegaan, omdat mijn rug toch teveel problemen geeft, weet ik me wel helemaal betrokken bij het team, en ben ik blij dat Johan wel kon gaan.

De laatste dag was een gekkenhuis met kranten die voor interviews belden, tv's die programmas over het team wilden maken...

Maar het is gelukt, ze zijn onderweg!

Wilt U ze gebruiken Heer om tot zegen te zijn!

Voorbereidingen voor de reis naar Haiti

2010-01-22T01:35:00.000-08:00

Aanstaande woensdag gaat Johan met een team van 10 medewerkers naar Haïti. Het vliegveld in Haïti is nog steeds voor lijnvluchten gesloten. Ze hebben een ticket naar de Dominicaanse republiek, het land aan de andere kant van het eiland en zullen daar de eerste nacht op de basis van Jeugd met een Opdracht overnachten. Dan is er een busje voor hen gehuurd om hen naar de grens te brengen. Vanaf de grens zal het YWAM team van Haïti hen ophalen. De reis tussen de 2 YWAM basissen is maar 200 km, maar de afgelopen dagen heeft het wel 18 uur geduurd om dit traject te maken!

De situatie in Haïti is schrijnend. Sommige ziekenhuizen hebben nog wel wat materiaal, andere niet. Medewerkers van de YWAM basis in St. Marc, 30 km ten noorden van Port au Prince vertelden dat er nu amputaties gedaan werden, om levens te redden, zonder anesthesie, en dat ook de pijnstillers op waren. Niet voor te stellen!

De basis heeft de verantwoordelijkheid gekregen voor 8000 vluchtelingen. Mensen die uit de hoofdstad vluchten voor het geweld, de stank; mensen die alles kwijt zijn, gewond zijn, honger hebben, dorst hebben… Het is een YWAM basis van 30 medewerkers. Er zijn op het ogenblik 3 teams van samen 28 personen. 58 dus in totaal. De nood is overweldigend.

Johan hoopt samen met de medewerkers te helpen waar nodig, en vooral ook om te zien hoe er meer teams en vrijwilligers naar Haïti zouden kunnen komen, vooral ook om onder de kinderen te werken.

Eergisteren heeft het YWAM team in Haiti, na uren graven een baby levend uit het piun mogen halen. De baby werd snel naar een ziekenhuis gebracht, en daar hoorden ze dat de moeder er waarschijnlijk ook nog onder lag, omdat die ook nog vermist was. Ze zijn gauw terug naar dezelfde plek gegaan, en hebben haar na veel graafwerk gevonden, levend! wat een wonder! Dank U Heer!

Er waren voor de aardbeving volgens UNICEF, al 380.000 weeskinderen. Op een bewonersaantal van ongeveer 9 miljoen. Nu vrezen ze dat het aantal weeskinderen verdubbeld is. We krijgen noodkreet emails van mensen uit de Verenigde Staten die in het proces waren om kinderen uit Haïti te adopteren, maar het weeshuis waar die kinderen wonen, is ook getroffen. Er schijnen 133 kinderen te zitten, meer dan 60 onder de 3 jaar, zonder luiers, melk etc. Eén van de verzorgsters is overleden. Ze zouden gisteren met het hele stel naar de Amerikaanse ambassade lopen, in de hoop op een vliegtuig gezet te worden, maar dat is later toch niet doorgegaan.

Het eerste team is nog niet vertrokken en ik krijg nu al emails van Brazilianen die met het tweede team meewillen. De kosten om voor 2 -3 weken in Haïti te helpen zijn ongeveer 2000 Euro per persoon vanuit Brazilië. Dat is inclusief internationale reisverzekering, vaccinaties, reis en verblijf kosten. Als iemand daarmee wil helpen kan je me mailen voor de info.

----------------------------------------------------------------------
Willen jullie vooral met ons bidden voor :

• De organisatie van deze teams? Het is heel gecompliceerd, vooral omdat de communicatie met Haïti en de Dom. Republiek nog steeds heel moeilijk is.

• Voor alle voorbereidingen van het eerste team. Ze hebben nog een stel vaccinaties nodig, en twee wachten nog op hun paspoort die net vernieuwd zijn.

• Voor de kinderen van Haiti, vooral de weeskinderen.

-------------------------------------------------------------------------------

Verschillende kinderen die gered konden worden.

Johan heeft een paar vliegtickets naar Haïti gereserveerd voor volgende week, 27 januari.

2010-01-20T08:26:00.000-08:00

Wat een vreselijke situatie in Haïti! We zijn er de hele week mee bezig, volgen al het nieuws en bidden, bidden, bidden. O Heer, help ons bidden voor al deze mensen, al dit verdriet, al deze pijn, al deze kinderen! En langzaam maar zeker groeide er die vraag: “Heer wat wilt U dat wij doen?”

De leider van Jeugd met een Opdracht in Haïti stuurt elke dag een update hoe het gaat en vraagt elke dag om hulp. Vooral financiële hulp, maar ook praktische. Zouden we kunnen helpen? Zouden we met onze ervaring met kinderen in nood wat kunnen betekenen voor de kinderen daar? Is dit de juiste tijd? Zouden we de weg kunnen banen voor meer teams, meer vrijwilligers?

De afgelopen dagen hebben Johan en ik er verschillende keren samen voor gebeden. We zijn sinds kort samen betrokken in het bestuur van het Global Compassion Netwerk, een netwerk dat met mensen en organisaties samenbrengt om gezamenlijk hulp te bieden op het gebied van kinderen in nood, mensenhandel, gezondheidszorg, schoon water, transformatie van achterstandswijken, etc. En, jullie raden het natuurlijk al, wij waren ervoor uitgenodigd om specifiek op het gebied van “kinderen in nood” te netwerken. De directeur van dit bestuur is Karl, een Noorse Chirurg die in de VS werkt en gespecialiseerd is in het opzetten van crisishulp bij grote rampen zoals aardbevingen. Hij is vorige week al naar Haïti gegaan.

“Ik ga erheen” zei Johan, “ik kan helpen schoonmaken, tenten opbouwen, organiseren. .., en misschien nog wel belangrijker, ik kan mogelijk zien hoe we wat langere termijn plannen kunnen gaan maken om jongeren uit te nodigen daar kinderen te gaan helpen. “

Ik zou zelf ook wel willen, maar met mijn rugproblemen ben ik bang, dat ik daar niet veel hulp kan geven, of zelfs erger, dat ik daar voor nog meer problemen zou zorgen als ik weer een hernia crisis zou krijgen.

Vanmiddag hebben we met een groepje van de leiders hier van JOCUM in Belo Horizonte samen gebeden. Wat hebben we toch een bijzondere medewerkers! Niemand stond te springen om te gaan, ieder begreep hoe gevaarlijk en moeilijk deze reis kan gaan worden. Maar toch wilden ze er allemaal voor bidden om God te vragen of Hij wilde dat ze nu gaan. Wat een voorrecht om te mogen werken met mensen die Gods wil voor hun leven op de eerste plaats willen zetten.

Zoals het er nu uitziet gaat Johan samen met twee medewerkers hier van de basis en gaan er ook nog een paar medewerkers van andere basissen mee. We hebben al contact met Karl, en ook met de YWAM basis en een paar YWAM teams die meteen de tweede dag na de ramp gegaan zijn. Ze blijven allemaal bevestigen dat ze blij zijn als Johan en het team komen, en dat er heel veel te doen is.

----------------------------------------------------------------------------------

Willen jullie bidden voor alle voorbereidingen deze week? (wat neem je mee naar een land waar geen water is, waar je niet kan pinnen, waar hulpverlening auto’s aangevallen worden?)

-----------------------------------------------------------------------------------
Hier nog wat fotos van de afgelopen week in Haiti:

En wat fotos die het YWAM team stuurde, die er al hard aan het werk is:

Dit team logeert in een weeshuis voor gehandicapte kinderen

Goede voornemens

2010-01-13T23:43:00.000-08:00

Tja, bij het nieuwe jaar horen goede voornemens! Eén van de mijne is om regelmatig deze gebedspunten blog bij te houden met nieuwe informatie van ons, fotos, en natuurlijk gebedspunten. Jonathan heeft me geweldig geholpen met de layout, bedankt Jonathan! Het laat al een klein beetje zien wat de stijl van onze nieuwe persoonlijke nieuwsbrieven gaat worden. Ik ben er erg enthousiast over.
De laatste paar weken is er hard gewerkt om de adreslijsten helemaal weer te updaten. Nieuwe adressen, nieuwe emailadressen, lijsten voor de nieuwsbrief van JOCUM Belo Horizonte, andere lijsten voor onze persoonlijke nieuwsbrief, etc. Tjonge wat een werk! Een applaus voor Jacob die al ruim 28 jaar onze contactpersoon in Nederland is, en een fantastisch archief opgebouwd heeft, en voor Ans die de afgelopen maand dágen aan deze lijsten gewerkt heeft. Dank je wel!
Een eigen blog bijhouden is nieuw voor me, er zal zo nu en dan wat aan gesleuteld worden, maar goed hier istie dan!

Eerste officiële posting!!!

2009-12-26T19:00:00.000-08:00

Hier gaatie dan, de eerste posting van onze gebedspuntenblog! Deze link stuur ik naar een beperkt aantal familieleden en vrienden, en ik hoop dat deze blog een aanvulling zal gaan worden op onze persoonlijke nieuwsbrief. De bedoeling is dat hier onze gebedspunten opkomen, en dat ik ongeveer om de twee weken hier een nieuwe "post" (hoe heet zoiets in het Nederlands??) zal zetten. Wat persoonlijker en wat vaker dus. Voorlopig met een proeftijd van 6 maanden, dan kijken we of dit een goede manier van communicatie is, of dat we toch nog wat moeten sleutelen. Maar voor nu heb ik er zin in!

We willen beginnen om ieder een heel gezegend 2010 te wensen! En dan bidden we jullie vooral toe dat jullie heel dicht bij God zullen mogen leven, vervuld zullen zijn met Zijn Heilige Geest, Zijn nabijheid zullen ervaren, en zullen weten wat Hij van jullie vraagt.

Vorige week vertelde iemand me over een onderzoek dat gedaan was onder christenen boven de 40 jaar die allemaal al meer dan 15 jaar christen waren. Ze wilden nagaan wat de verschillende factors waren waarom sommige christenen lauw werden, terwijl anderen juist jarenlang in vuur en vlam voor de Here God bleven. Wat bleek? Dat in deze fase van hun leven de kwaliteit van hun kinder en tienertijd eigenlijk niet zoveel meer uitmaakte, sommigen hadden een vreselijke tijd gehad, met verwaarlozing, misbruik, drugs etc. anderen waren in liefdevolle christelijke gezinnen opgegroeid. Maar van beide groepen was het percentage wat echt langdurig jarenlang de heer Jezus bleven liefhebben met heel hun hart, ongeveer gelijk! Maar wat wel een heel groot verschil uitmaakte, was of ze dagelijks gevoed werden met woorden uit de Bijbel, of ze vervuld waren met de Heilige Geest en leefden in gehoorzaamheid aan de Heilige Geest.

Dat is dus eigenlijk ook wat ik voor jullie allemaal wens, en ook ons eigen eerste gebedspunt is: dat we steeds onze levende relatie met de Here God na zullen jagen, zijn woord tot ons laten spreken, vervuld zullen zijn met Zijn Geest.

Dit zowel voor ons, als voor de grote groep ex straatjongens en meisjes, die al meer dan 10 jaar christen zijn. Velen zijn zelf in de zending gegaan. Het gaat goed met ze. God heeft hun nare verleden met zijn liefdevolle zorg bedekt. Maar dat is nog maar het begin. En wat echt pas telt is hoe we allemaal eindigen. laten we bidden dat we allen zullen blijven lopen in deze race, niet op zullen geven, maar steeds op onze Heiland , de Here Jezus zullen blijven zien.

In Zijn Liefde verbonden,

Johan en Jeannette

1. Bid dat we dit nieuwe jaar iedere dag heel dicht bij God zullen leven, Zijn stem zullen verstaan, Hem zullen gehoorzamen.

2. Bid dat ook de hele groep jonge mensen die tien-vijftien jaar geleden nog bij ons in een van de opvanghuizen woonden en nu zelf stabiele christenen en zendelingen zijn, zullen volharden in hun geloof.

1. Dank God voor Zijn Trouw, Zijn zorg en Zijn Liefde, voor ons, onze kinderen en kleinkinderen, de kinderen en jongeren die we mogen bereiken.

2. Dank God voor het nieuwe jaar, voor de mooie plannen die Hij al gemaakt heeft.

Nog even wat foto’s:

Wij zijn van 14-19 december met ruim 70 medewerkers van Belo Horizonte naar een grote nationale conferentie van YWAM in Brazilie geweest.Het was geweldig. Extra leuk omdat onze kinderen en kleinkinderen die hier wonen ook meegingen: Dilma, Jonathan, Johanneke en Iara, Romeu, Michele en Igor,

Hier het stel gezellig samen in een wagentje.

Igor bekijkt onze vriend "indiaan" eens goed.

Johanneke en Michele zijn beiden weer zwanger. Johanneke weet al dat het weer een meisje is, ze hebben haar al Naiomi genoemd. Ze hoopt begin april te bevallen. Michele weet nog niet of het een jongetje of meisje is. Zij hoopt halverwege juni te bevallen.

Na de conferentie nog een paar dagen wezen kamperen. Het is hier nu in december en januari vakantietijd, zomer hier in Brazilie. We kampeerden bij een rivier die warm stromend water had, de bron was bij een vulkaan! Heerlijk voor een koukleumen!

Wat een zegen om er zo even tussen uit te kunnen.

En wat een zegen te kunnen genieten van de prachtige (heerlijke warme) natuur en van kinderen en kleinkinderen, dan missen we wel het stel wat in Nederland woont!

Een gezegend nieuwjaar toegewenst van Dilma!

2009-12-03T05:30:00.001-08:00

Nog steeds aan het proberen een mooie funcionele blog te maken. Hoop dat ieder hier graag naar toe zullen gaan komen, en met een lekker kopje koffie erbij, de gebedspunten bij Onze Vader zullen brengen!

2009-11-15T06:42:00.000-08:00

November 2009

Een paar familiefotos:

Met Johans verjaardag samen met Iara en Igor "Ice Age" kijken bij Romeu en Michele, gevolgd door een barbecue!!!

Pasgeboren caviaatjes. Igor vind ze wel leuk, Iara is er een beetje bang voor.

Samen op omas computer "Bumba" kijken, nog steeds het favoriete filmpje van allebei. Ik geniet er ook van :)

Met zijn allen aan een heerlijke zondagmiddagmaaltijd in onze nieuwe tuinkamer. Met het klimaat hier hebben we dus geen ramen en deuren in deze kamer. De mooie grote tafel was het kado van de medewerkers toen we ons 25 jaar jubileum in Brazilie vierden.