“Kom je naar mijn diplomering van de middelbare school?” vroeg Igor, onze 18-jarige kleinzoon uit Brazilië.
Wat kostbaar om opeens bij zo’n feest aanwezig te kunnen zijn. Met onze getrouwde kinderen en kleinkinderen die bijna allemaal in andere landen wonen, missen we dat toch wel vaak. Het was dan ook des te meer genieten toen we in december in Brazilië zulke speciale momenten samen mochten vieren.
Een nog grotere familie
Ook heel bijzonder was de grote “familiebijeenkomst” van
Jeugd met een Opdracht in Brazilië, waar we met ruim 800 medewerkers genoten
van het samenzijn. We waren daar met onze dochter en schoonzoon, Michele en
Romeu, en hun kinderen Igor en Eva, en hebben genoten om te zien hoeveel
jongeren enthousiast hun leven aan de Heer hebben gegeven om door Hem gebruikt
te worden. God is echt iets groots aan het doen onder jongeren, ook in
Brazilië.
 |
| Lesgeven in Brazilie |
 |
| Met Romeu, Michele, Igor en Eva |
Een zee van aanbidding
Dat werd nog een paar weken later extra duidelijk toen vijf
voetbalstadions zich vulden met 250.000 (tweehonderdvijftigduizend!!) jongeren,
die 12 uur lang samen God loofden en biddend hun leven aan Hem toewijdden. Oh,
wat geweldig!
 |
| Lesgeven op Heidebeek |
Weer thuis met sneeuw
We hebben, weer terug in Nederland, een heerlijke kerst
gevierd met Davi en Dilma, die een paar weekjes kwamen logeren, en met Hannah,
onze oudste kleindochter die bij ons woont. Wat zijn we God dankbaar voor zulke
mooie dagen samen! We moesten wel weer even schakelen met de
temperatuurverandering, van Brazilië naar Nederland, maar hebben hier ook
genoten van alle sneeuw, die alles zo schitterend mooi maakte.
En toen werd het opeens hoog tijd om flink te werken aan de
drie geplande online seminars dit jaar. Wat het extra druk maakt, is dat we ze
nu in zes talen hopen aan te bieden. Dus alles moet niet alleen in het Engels
en Portugees, maar nu ook in het Frans, Spaans en Koreaans. De zesde taal is
Braziliaanse gebarentaal. De eerste honderd studenten hebben zich al aangemeld,
maar de inschrijvingen lopen nog even door, dus dat worden er waarschijnlijk
nog meer.
Even schrikken…
Vorige week werden we nog even opgeschrikt door een appje
uit Brazilië: Igor, die zich tijdens de bijeenkomst in december geroepen voelde
om een DTS (Discipelschaps Training School) te gaan doen en net een week
begonnen was, had een allergische reactie gekregen van een grote giftige rups
die op zijn arm was gevallen en lag in het ziekenhuis!
 |
| AI maakte er een mooi plaatje van! |
Geestelijke spierballen?
Dan voel je weer extra, dat je ver weg woont van kinderen en
kleinkinderen. Uit de onderzoeken leek het alsof de spieren van Igor aan het
afsterven waren, terwijl ondertussen zijn “geestelijke spieren” werden getraind
om dieper op God te vertrouwen, (en ook die van zijn ouders, van ons en de rest
van de familie!). Dan is het soms wel heel lastig om op zo’n grote afstand te
moeten afwachten.
Gedragen door gebed
Maar wat een zegen om dan zo’n grote familie en
vriendengroep te hebben die biddend om hen heen is gaan staan! We zijn daar zo
dankbaar voor. Het is allemaal weer goed afgelopen, hij voelt zich al veel
beter en is na drie dagen ziekenhuis alweer terug in de DTS. God is goed.
Afijn, Johan en ik gaan dus weer hard door met alle
voorbereidingen en vertalingen om straks in april de eerste module van het
online seminar klaar te hebben. Willen jullie daar ook voor bidden? Dat we de
juiste studenten zullen hebben: degenen die al met kinderen in nood werken of
van plan zijn dat te gaan doen en die wel wat hulp kunnen gebruiken. Vaak zijn
het zendelingen van Jeugd met een Opdracht of andere zendingsbewegingen en
kerken, die op plekken werken waar veel nood is.
Dankbaar met jullie verbonden
Heel hartelijk dank voor jullie meeleven en meebidden!
Heel veel liefs en Gods rijke zegen!
