Kinderen zien met Gods ogen

“Heer wat wilt U dat we vandaag doen?”

Was de vraag van één van de vier teams van onze studenten, die deze twee maanden op evangelisatiereis zijn. Ze baden ervoor en vijf verschillende studenten hadden vijf verschillende impressies: het kruis, liefde, dankbaarheid, waterijsjes en bushalte… Ja wat had dat nu met elkaar te maken? Vooral die laatste twee!?!

Ze besloten om bij de bushalte gratis waterijsjes uit te gaan delen, met de boodschap dat Jezus een hoge prijs voor ons betaald heeft aan het kruis, en dat we nu net als dit ijsje, zijn liefde gratis mogen ontvangen.

Het is geweldig om voor God te leven!

“Het was ongelooflijk wat er toen gebeurde!” vertelde Aline, één van de medewerksters.

“God nam onze verlegenheid weg, gaf ons de juiste woorden, en gebruikte ons. Het kwam echt binnen bij de mensen, verschillenden barstten in huilen uit toen we hen vertelden: “Jezus houdt van jou!”, en daar bij de bushalte mochten we met ze bidden en namen ze Hem aan als hun Heer, terwijl ze in de rij stonden voor de bus!”

De studenten vertelden de ene na de andere getuigenis: “Het is geweldig om voor God te leven! Hij wil ons gebruiken!”

Johan en ik zijn er blij mee, het is een fantastische tijd, en we zijn dankbaar voor alles wat de Heer aan het doen is in de studenten en in ons! Het is altijd weer zo bijzonder om te zien hoe jongeren hun leven radicaal aan God overgeven en wat God dan in hun leven doet!

Studenten op reis, wij lekker druk.

Nu de studenten en medewerkers in april en mei op evangelisatiereis zijn, hadden wij tijd om een nationale conferentie voor YWAM leiders te helpen organiseren, die vorige week plaatsvond.

We zijn we de laatste weken ook druk geweest met één van de internationale studenten die in het ziekenhuis opgenomen moest worden en daarna gerepatrieerd. Maar ook daar mochten we Gods liefde en voorzieningen ervaren: een dokter die ons geweldig geholpen heeft en goede samenwerking met ouders en het consulaat. Het was natuurlijk een grote teleurstelling voor de student, dat hij de school niet af kon maken, maar we bidden dat God hem snel zal genezen en deze situatie ten goede zal keren.

Verder zijn we in mei hard aan het werk aan allerlei voorbereidingen voor de Children at Risk school, die we in de maanden juni, juli en augustus in Rio zullen geven. We plannen om naast de theorielessen, de 40 studenten ook enkele middagen per week op te delen in zeven verschillende teams, om praktijkervaring op te doen.

Ze zullen dan naar verschillende favelas gaan om kinderwerk te helpen opzetten, evenals het werk onder de meisjes in de rosse buurt. Vooral met de Olympische Spelen op komst, is het belangrijk een paar teams te hebben die specifiek kunnen werken tegen seksuele uitbuiting en mensenhandel.

Johan en ik zijn deze weken op die plekken met leiders van de verschillende projecten wezen spreken, zo mooi om te zien hoe de Heer ons leidt en steeds weer belangrijke contacten geeft en deuren opent!

“Vredige” favelas?
Hier in Rio de Janeiro zijn ongeveer 800 favelas. Sommige van die favelas zijn nog steeds niet “pacificada”. Dat betekent dat de politie die favela niet binnenkomt en de lokale drugsdealers er de baas zijn. Jonge jongens staan er op de ingangswegen en op de hoeken van de straten met grote geweren op wacht, terwijl er openlijk plastic zakjes met drugs op plastic tafeltjes uitgestald worden voor de verkoop. Dat het goed loopt zie je aan de grote stapels bankbiljetten die er nonchalant naast liggen.

Het woord “pacificada” betekent letterlijk “daar waar er vrede gebracht is”. Het leger is dan zo`n favela met tanks en veel manschappen binnengegaan en hebben er “oorlog” gevoerd met de heersende drugsbendes, waarna ze er verschillende politieposten opgezet hebben. Maar ook in die “pacificada favelas” is er nog veel criminaliteit, zoals vorige maand in Borel, een favela waar Jeugd met een Opdracht al meer dan 20 jaar een buurthuis met een medische post, crèche en muziekschool beheert.

Tranen

De politie en de lokale drugsdealers in Borel raakten in een gevecht, vlak voor de groene ijzeren deur van het buurthuis. Een paar van onze studenten waren net naar buiten gestapt om naar de bushalte te lopen toen ze midden in het gevecht terecht kwamen. Gelukkig konden ze ongehinderd terug rennen en werden ze snel binnengelaten.

Ze hebben toen samen met de medewerkers plat op de grond gelegen, biddend, zingend en ondertussen luisterend naar de schoten die over en weer vlogen. Hun ogen traanden, en niet alleen van het traangas dat via de ramen naar binnen kwam. Toen ze, na ruim een uur, voorzichtig hun deur weer openden, lag daar het levenloze lichaam van de 17 jarige drugsdealer op de stoep…

Met Gods ogen naar kinderen kijken

Willen jullie voor de veiligheid van ons, onze studenten en medewerkers bidden? En ook voor die van de families die in de favelas wonen, die vaak geen andere wereld kennen, dan die van oorlog tussen bendes of tussen een bende en de politie? Willen jullie bidden voor de jongens en meisjes die daar opgroeien? Dat Gods plannen, “Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven.” (Jer29:11) voor hun leven uit zullen komen?

We hopen en bidden dat in augustus, aan het eind van de 8 maanden training in Rio, de studenten geleerd zullen hebben om met Gods ogen naar de kinderen te kijken, dat er studenten zullen zijn die op lange termijn door zullen gaan in het werken met kinderen in nood. Dat ze genoeg lessen, in theorie en praktijk gehad zullen hebben, om zelf God te leren vertrouwen en om nieuwe projecten op te zetten onder kinderen die (heel veel) hulp nodig hebben om tot Gods doel in hun leven te komen.

Naar China en Thailand

In oktober en november hopen we even thuis te zijn in Belo Horizonte, om lessen te geven in de Children at Risk school daar en in Curitiba, een stad in het zuiden van Brazilië.

In 2016 hebben we in Thailand een seminar gegeven over het werken met kinderen in nood. 

En volgend jaar zijn we uitgenodigd om de een Children at Risk Seminar in China  te gaan geven, zodat we daar ook lokale medewerkers kunnen vertellen van alle lessen die we geleerd hebben met het opzetten en runnen van een tiental verschillende werken, allemaal gericht op het helpen van kinderen in nood.

Naar Nederland, op verlof!

Maar tussendoor, in de maanden december, januari en februari hopen we op verlof naar Nederland te komen! We zouden graag komen vertellen over Gods liefde voor de kinderen in nood, in jullie huiskring, zendingsavond, kerk, jongerengroep of vrouwenbijeenkomst. We hebben al verschillende reacties gehad en afspraken gemaakt, maar we hebben nog wel gaatjes in de agenda. Willen jullie ons ook uitnodigen? Dat zouden we erg fijn vinden! U kunt ons dan mailen op jlukasse@gmail.com.

Belangrijk!

Er zijn in Nederland wat nieuwe regels, wat betreft het overmaken van giften aan zendelingen, daarom verzoeken wij u bij het overmaken van een gift voor ons te vermelden

PF2496 Children at Risk
(IBAN: NL25 INGB 0003 1890 27 t.n.v. St. Jeugd met een Opdracht comité fam. Lukasse, Reeuwijk)

Gebedspunten

• Bid voor de studenten en medewerkers die op evangelisatiereis zijn. 
• Dank God voor de kinderen en jongeren die hun leven deze afgelopen paar weken in Gods hand gelegd hebben.
• Bid voor de Children at Risk School, in Rio de Janeiro, dat God de lessen en de praktijkmiddagen zal gebruiken tot Zijn eer in het leven van de studenten en de kinderen die ze gaan bereiken. 
• Dank God voor de geweldige groep studenten en medewerkers, niet alleen in Rio, maar ook in Belo Horizonte en Curitiba. 
• Bid voor bescherming voor ons, de studenten, de medewerkers, de families en de kinderen in de favelas. 
• Dank voor de mogelijkheden om samen te werken met kerken en andere zendingsorganisaties.
• Bid voor de plannen voor volgend jaar in China en Thailand. 
• Dank voor de tijd die we op verlof mogen gaan naar Nederland a.s. december, januari en februari.

Heel hartelijk bedankt voor jullie hulp, meeleven en meebidden!

Heel veel liefs en Gods rijke zegen toegewenst,

Johan en Jeannette Lukasse

Waarom je tijdens carnaval in Rio het licht niet uit moet doen!

“Ik heb de laatste maand gezien hoe God tot in de kleinste details voor me zorgt: toen mijn tandpasta net op was lag er opeens een nieuwe tube op mijn kussen, en vanochtend, toen ik 90 reais nodig had, voor de evangelisatiereis tijdens carnaval, voelde ik in mijn broekzak en had iemand er een briefje van 100 reais in gestopt…”

 “Ik kon de afgelopen nacht niet slapen, voelde me erg onrustig. De lessen waren diep gegaan, hadden veel in me los gemaakt. Opeens legde iemand haar hand op mijn schouder, het was mijn kamergenote.

“Zullen we samen bidden?” fluisterde ze.

Zij kon ook niet slapen. Maar nadat we samen al onze gedachten en zorgen bij God gebracht hadden, sliepen we als rozen!”

Een nieuwe YWAM familie van 50

We horen het ene na het andere enthousiaste getuigenis van onze studenten. Begin januari zijn we met 31 studenten en 19 medewerkers het trainingsprogramma in Rio de Janeiro begonnen. Daar zijn eerst wel wat wonderen aan vooraf gegaan!

We hadden dit programma al afgekondigd, in geloof dat het Gods plan was, en dat Hij zou gaan voorzien. We hadden een website gemaakt, de eerste studenten zelfs al aangenomen, maar nog steeds geen plek hier in Rio de Janeiro om het ook echt te gaan doen. We hadden gezocht om een gebouw te huren, maar dat bleek veel te duur.

Grote en kleine wonderen

Opeens bood er toen een voorganger zijn grote, bijna lege, kerkgebouw aan. Het was perfect met verschillende slaapzalen, leslokalen, industriële keuken, etc., midden in Rio, en super dichtbij de metro-, trein- en busverbindingen.

Dat was nog maar het begin: de twee bestaande kleine JMEO basissen in Rio zetten er hun schouders onder, vrijwilligers kwamen daarna helpen om te verven en douches te maken, iemand anders wilde ons wel naast de kerk een appartement verhuren, gedeeltelijk gemeubileerd, tientallen studenten uit 7 verschillende landen gaven zich op, en vanuit heel Brazilië kwamen er medewerkers om mee te helpen.

DTS EN C@R School

Opeens hebben we een nieuwe “familie” van 50 personen die samen in het hartje van Rio Gods wil willen leren verstaan voor hun leven en Zijn liefde willen uitdragen. Wat bijzonder en ook wat heerlijk! We genieten van al die geweldige jongeren die God gestuurd heeft, het is een prachtige groep.

Het hele programma loopt van januari tot augustus en bestaat uit een Discipelschaps Training School en een Children at Risk School. Met heel veel praktijkdagen ertussen door.

Ik had samen met de studenten 10 grote poppenkastpoppen gemaakt: groot succes!

Met carnaval gaan alle remmen los
Carnaval is hier in Brazilië een groot feest van vier dagen en vooral vier nachten lang veel drinken, dansen en seks. De regering had zelfs 5 miljoen gratis condooms ter beschikking gesteld, alleen voor de carnavalsdagen...

Het is een feest waar veel mensen veel te ver gaan en er later spijt van hebben. De meeste kerken in Brazilië waarschuwen hun leden om er vooral niet aan mee te doen. Vaak worden er door de kerken juist tijdens de carnavalsdagen christelijke kampen en conferenties georganiseerd.

Doe het licht niet uit!

“Maar”, legde Johan uit aan de studenten, “als wij het licht zijn, en dan met carnaval allemaal de stad uitgaan om onszelf tegen de wereld te beschermen, doe je eigenlijk het licht uit in de stad. Wat al donker was wordt dan nog donkerder. We moeten dus eigenlijk als christenen juist de straat opgaan tijdens die nachtelijke feesten van carnaval, en de mensen, die aandacht, liefde en vervulling aan het zoeken zijn op alle verkeerde plaatsen, zoals in drank en seks, vertellen waar ze de ware Liefde kunnen vinden.”

Met z’n allen logeren in de favela

We mochten de vier dagen van carnaval met al onze studenten midden in een favela logeren, bij een kleine bevriende zendingsorganisatie. Dunne matrasjes, dicht naast elkaar op de grond, het was eerst wel even slikken voor sommige studenten!

Maar wat een bijzondere tijd is het geworden, met overdag speciale programma’s voor de kinderen uit de favela, voor hun moeders, en ook nog in een opvanghuis voor drugsverslaafden.

Grote plastic bekers bier

En `s avonds om tien uur elke avond met zijn allen lopend naar het lokale plein, waar de hoofdstaat afgezet was voor het “feest” dat elke nacht tot ongeveer 3 uur duurde. Hele families kwamen erop af, vreemd uitgedost, met de vaders en tiener zoons vaak in uitdagende vrouwenkleren. We zagen moeders, die met rode lichtgevende duivelshorentjes op hun hoofd rondliepen, met kleine kinderen aan de hand en baby’s in hun armen. Wat raakte het ons weer om te zien hoe leeg zo’n feest is, en hoeveel mensen zoekende zijn naar een beetje vreugde, een beetje een doel in hun leven, en het dan denken te vinden in grote plastic bekers met bier.

Ook `s nachts op straat hadden we een poppenkast

“We gaan ervoor!”

Onze medewerkers en studenten hadden van te voren in enkele dagen een superleuk straat evangelisatie programma in elkaar gezet, met dansen, toneelstukjes, poppenkast en circusacts (o.a. een menselijke piramide), alles om even de aandacht te trekken, waarna een korte getuigenis gegeven werd en iedereen met de omstanders ging praten. Geweldig! Er werd met vele volwassenen en kinderen gebeden, sommigen gaven hun leven ter plekke aan de Heer.

En hoewel de studenten aardig moe werden van het drukke programma en de weinige uren slaap, werden ze elke avond enthousiaster om weer de straat op te gaan, en het goede nieuws van het evangelie te vertellen. Wat een voorrecht om met zo`n mooie groep jongeren, die er helemaal voor gaan, te mogen samenwerken! We genieten ervan!

Met het hele stel naar een JmeO congres!

“Empty nest”

Nu we deze tien maanden in Rio wonen, is het voor het eerst dat we ver van alle vijf onze kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen wonen. Voorheen waren er altijd wel enkelen die naast, onder of dichtbij ons woonden. Empty nest dus, we missen ze wel hoor!

familie op wielen!

Gelukkig hebben we in december nog wel even een paar weken van Johanneke, Jonathan, Michele, Romeu en hun kinderen kunnen genieten: samen allerlei gezellige dingen doen, heel veel lekker eten, uren kletsen, koekjes bakken met de kinderen, kamperen in de tuin, skeeleren, etc. Het was heerlijk zo samen te zijn, hoewel we dan ook de kinderen en kleinkinderen die in Nederland wonen weer extra missen!

Eind 2016 begin 2017 op verlof in Nederland

Aan het einde van dit jaar hopen we die weer te zien, als we op verlof komen van december tot en met februari. Ik weet dat het vroeg is om al afspraken te maken, maar misschien zijn er onder jullie wel vroege planners: als jullie ons uit willen nodigen in die maanden om in jullie kerk, kring, bijbelstudiegroep, zendingsavond, vrouwenbijeenkomst of jeugdgroep te komen spreken, willen jullie ons dan mailen: jlukasse@gmail.com

DANK.JULLIE.WEL!!!
We willen ieder die ons de laatste maanden geholpen hebben, met (extra) financiële giften, gebeden, bemoedigingen, etc. heel hartelijk bedanken. Wat bijzonder om te weten dat jullie met ons meeleven, achter ons en ons werk staan, en ons op allerlei manieren steunen. Zonder jullie zouden we dit allemaal niet kunnen doen! We bidden voor jullie en wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Belangrijk!

Er zijn in Nederland wat nieuwe regels wat betreft het overmaken van giften aan zendelingen, daarom verzoeken wij jullie bij het overmaken van een gift voor ons te vermelden:

PF2496 Children at Risk (IBAN: NL25 INGB 0003 1890 27 t.n.v. St. Jeugd met een Opdracht comité fam. Lukasse, Reeuwijk)

Heel veel liefs,

Johan en Jeannette

Gebedspunten:

• Dank God voor de geweldige groep medewerkers en studenten die we nu in Rio de Janeiro hebben. 
• Bid dat we allemaal zullen groeien in ons geloof en liefde voor de Heer.
• Dank God voor al zijn voorzieningen voor ons en de studenten hier in het hartje van Rio. 
• Bid dat er na deze trainingsperiode hier een full time team van onze medewerkers en studenten door zal gaan met het werk onder kinderen in nood.
• Dank God voor de geweldige evangelisatie tijd die we mochten hebben met carnaval. 
• Bid dat alle kinderen, tieners en volwassenen waar mee gebeden is, zullen gaan groeien in hun relatie met hun Hemelse Vader.     

Jezus: hoop voor de vluchtelingen!

Beste familie en vrienden,

“Ik ben een vluchteling en heb hulp gekregen, nu wil ik zélf de kinderen helpen die hebben moeten vluchten.” Malik praat met enthousiaste gebaren. Hij opent zijn armen wijd om te laten zien hoeveel kinderen hij zou willen helpen. Voorheen was hij aan het studeren op de technische hogeschool in Qaraqosh, een stad in Irak waar voornamelijk christenen woonden. “God heeft mijn leven veranderd, het een andere richting gegeven. Nu droom ik ervan om een grote school te beginnen, hier in het kamp, waar Gods waarheid zal stromen als een rivier, redding brengend, genezend…”
 

Interne verdrevene

Malik was één van de studenten aan wie we vorige maand les mochten geven. Het was onze derde reis dit jaar naar Irak. Net als alle andere 24 studenten is Malik een IDP (internally displaced person) of in het Nederlands: een interne verdrevene: iemand die gedwongen is zijn huis of woonplaats te ontvluchten, maar wel binnen de grenzen van zijn eigen land blijft.

200.000 christenen gevlucht

In Irak zijn er ondertussen ongeveer 3 miljoen interne verdrevenen, mensen die voor het schokkende, brute geweld van de IS hebben moeten vluchten, waaronder ruim 200.000 christenen. De meesten van deze christenen woonden in de provincie Nineve, en zijn naar Koerdistan gevlucht, het noordelijke gebied in Irak, toen de hoofdstad van Nineve, Mosul, en de omliggende steden door de IS ingenomen werden. Het is hetzelfde Nineve als waar in Bijbelse tijden Jona heen gestuurd werd om Gods woord te verkondigen.
 

Lessen over onderwijs en traumaverwerking

Onze studenten wonen nu in Erbil, de hoofdstad van Koerdistan, in vier verschillende christelijke kampen. Ze waren allemaal al begonnen om geïmproviseerde scholen of opvang voor de kinderen van hun kampen te organiseren. De meesten hadden geen enkele ervaring in het onderwijs, maar hadden hun opleidingen voor dokter, ingenieur, architect, etc. af moeten breken. Ze waren dan ook super dankbaar om nu wat lessen over onderwijs aan kinderen en traumaverwerking voor kinderen te krijgen en deden zeer toegewijd mee.
 

In een vluchtelingen kamp (flatgebouw) voor christenen

Ons leslokaal was op de vijfde verdieping van een onafgebouwd groot flatgebouw. De lokale kerk had het ruwe karkas, met hulp van geld uit het buitenland, in één week om weten te toveren tot een woonplaats voor 150 christelijke gevluchte families. Op de eerste t/m de vierde verdieping hadden ze met plastic muurtjes voor elke familie een slaap/woonkamer gemaakt en aan het eind van de gangen waren er toiletten, douches en een gezamenlijke keuken. Ze woonden hier nu alweer een jaar. Alles werd door de families zelf brandschoon gehouden. Op de vijfde verdieping was er een grote samenkomstzaal, die voor kerkdiensten, bruiloften en begrafenissen gebruikt werd. Daar mochten we elke dag met onze studenten gebruik van maken. Een ideale plek, want na een week theoretische lessen, konden de studenten het geleerde in de praktijk brengen toen de kinderen van 6-12 jaar van dit gebouw (of “kamp” zoals ze het zelf noemen) naar boven mochten komen. Het werd een fantastische ochtend, met ruim tachtig kinderen die in kleine groepjes van 3 of 4 over onze studenten verdeeld waren.
 

 

We zijn allemaal uniek geschapen, en God houdt van ieder!

"Maar voor u, die mijn naam vreest, zal de zon der gerechtigheid opgaan, en er zal genezing zijn onder haar vleugelen" schreef één van onze studenten de belofte uit Maleachi 4 in zijn schrift.

“Jezus kwam!”

Hani, een van onze studenten vertelde met tranen in zijn ogen hoe het programma gegaan was. Tijdens de ochtend werkten de studenten met de kinderen met een traumaverwerkingsboekje dat in hun taal, het Arabisch, vertaald is. Hani had 4 jongens aan zijn tafel van 10-13 jaar. Hij zag dat de jongen die naast hem zat een naam opschreef toen er gevraagd werd wie hij tijdens de vlucht verloren had. Daarna begon de jongen stilletjes te huilen.

“Wil je erover praten?” vroeg Hani, zich naar hem toebuigend.

De jongen knikte, “Ja, het was mijn vader, ze hebben hem onthoofd…” fluisterde hij met een verstikte stem.

Hani schrok. Zijn eigen broer was ook door de IS vermoord toen ze uit Mosul vluchtten, hij moest er nog elke dag aan denken. Hij had het er zelf vreselijk moeilijk mee. Hoe zou hij dan nu deze jonge tiener kunnen helpen met het verdriet over zijn vader? Opeens herinnerde hij zich de lessen weer, híj hoefde niet sterk te zijn voor deze jongen. Waar hij zelf nog pijn had, kon de Here Jezus hen beiden troosten in hun zwakheid en verdriet!

“Zullen we samen bidden?” vroeg Hani aarzelend, zijn hand vastpakkend. Hani had dit nog nooit met iemand gedaan. Ja, knikte de jongen, dat wilde hij graag.

“En Jezus kwam!”, vertelde Hani stralend, “we voelden ons heel erg verdrietig en omgeven door duisternis, maar toen brak het licht door en was het alsof de Heer Jezus onze lasten letterlijk op zich nam, we ervoeren opeens zo’n diepe vrede!”

Kippevel

Geweldig, ik kreeg er helemaal kippenvel van toen ik Hani dit hoorde vertellen! Dat was nu juist de reden dat we deze gevaarlijke reizen hadden gemaakt! Als ik alle nood om mij heen zag, voelde ik me zo klein. Heer wat kan ik nu doen om hen te helpen? We kunnen hier maar zo kort zijn.

Maar dit was het antwoord! Ja, het was waar, we konden maar 2 weken blijven. Maar God gebruikte de lessen die we mochten geven, om de vluchtelingen hoop te geven. En hoop was iets wat we daar nog niet veel gezien hadden.

Hopeloos

Eigenlijk juist het tegenovergestelde: de meeste christenen waren nu al een jaar geleden gevlucht. Voor velen was het niet de eerste keer dat ze huis en haard achter zich lieten en weer opnieuw moesten beginnen. Maar deze keer was er bijna geen hoop meer. Ze voelden zich bedrogen: het leger had hen niet tegen de IS beschermd, maar was ‘s nachts stilletjes uit hun steden getrokken. Hen aan hun lot overlatend. Ze willen hier niet meer een nieuw bestaan opbouwen, want wat garandeert hen dat ze deze keer wel beschermd zullen worden? Niets! Ze geloven niet meer in de beloftes van hun regering en voelen zich onveilig.

Allemaal naar Europa

Volgens de lokale christelijke kerken zouden alle christelijke interne verdrevenen, ruim 200.000, wel naar Europa willen vluchten. (En dan heb ik het nog niet eens over de ruim 2,5 miljoen moslim in vluchtelingenkampen…) Ze zijn nog niet gegaan omdat ze nog familie in het door IS bezette gebied hebben, en willen wachten totdat die ook kunnen vluchten, of ze zijn nog niet gegaan omdat ze geen geld voor de reis en de mensensmokkelaars hebben. Als ze al gevlucht waren met wat geld en wat van hun bezittingen, is dat meestal tijdens hun vlucht bij de checkpoints van hen afgepakt. De vluchtelingen die dit jaar in Europa aangekomen zijn, waren de rijkere vluchtelingen, zij hebben nog geluk gehad. Die achtergebleven zijn, wachten met smart op hun kans.

Vluchtelingen in Nederland

Natuurlijk volgen we al het nieuws over de vluchtelingen uit Syrië, Irak en Afghanistan die o.a. ook in Nederland aankomen. En we vinden het geweldig om te lezen dat er christenen in Nederland zijn die willen helpen, die vrijwilliger worden, of zelfs hun eigen huizen openstellen. Is dat ook niet wat de Heer Jezus bedoelde in Matheus 25 toen hij zei: “Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op… Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor één van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”
 

Werkboekjes voor kinderen

We hebben geweldig en super praktisch materiaal beschikbaar in het Engels en Arabisch, voor ieder die de kinderen van vluchtelingen willen helpen om over hun trauma’s heen te komen. Het is een werkboekje voor kinderen en een gids voor de begeleiders, makkelijk te gebruiken en geschreven door zeer ervaren hulpverleners op het gebied van trauma verwerking. Misschien kan het in jullie gemeente of in een AZC gebruikt worden? Stuur ons maar een email jlukasse@gmail.com en we sturen je het graag toe.

Geloof opbouwen

We zijn dankbaar dat we deze reizen mochten maken, en het geloof van een paar groepen christelijke vluchtelingen op mochten bouwen, zodat zij op hun beurt weer veel getraumatiseerde kinderen zullen kunnen helpen. Dank jullie wel voor jullie gebed en steun tijdens deze reizen!
 

Na afloop vsn het programma met de kinderen, mochten we hen ieder een prachtige kinderbijbel aanbieden.

Kinderen in nood in Rio, een andere wereld

Voor de komende maanden zijn we druk met de voorbereidingen van een grote Children at Risk school in Rio de Janeiro. Weer een hele andere wereld, maar als we naar de kinderen van 10 en 11 jaar in de favela’s kijken, die gewapend rondlopen en “in dienst” zijn van de grote drughandelaars, of jonge meisjes zien, die op de boulevard hun lichaam verkopen, zien we dat ook daar weer een hele grote nood is, waar de Heer Jezus door zijn kerk heen een antwoord op wil geven! We hopen dan ook een flinke groep jongeren 8 maanden lang te trainen. Maar daarover meer in de volgende nieuwsbrief!

Gebedspunten

• Meer dan 50% van de vluchtelingen zijn kinderen. Bid voor hen, dat er iemand zal zijn die naar hen wil luisteren, die met hen wil bidden. Dank met ons voor de studenten die we in de vluchtelingenkampen op mochten leiden. 
• Bid voor onze broers en zussen die hebben moeten vluchten en vaak al hun bezittingen, en of erger: één of meer van hun familieleden, kwijt geraakt zijn. Dank voor de kleine lokale kerken in Koerdistan, die zo ontzettend hun best doen om 200.000 mensen op te vangen.
• Bid voor de vluchtelingen die de gevaarlijke reis naar Europa beginnen. En bid voor de christenen in Europa, dat ze zich niet bang zullen laten maken voor de vluchtelingen, van wat voor geloof dan ook, maar aan God zullen vragen wat Hij wil dat ze zullen doen met al die mensen die hulp nodig hebben. 
• We horen steeds meer verhalen van mensen die op zoek gaan naar de waarheid en de Here Jezus vinden. En dan hebben we het over miljoenen! Bid dat de kerken open zullen staan, en de christenen klaar zullen staan om hen te onderwijzen. 

We wensen jullie allemaal alvast hele fijne feestdagen toe, waarin Gods liefde centraal mag staan! Gods rijke zegen toegewenst, ook voor het nieuwe jaar!

Hoe kunnen we het beste investeren in Rio, om kinderen in nood te helpen?

Lieve familie en vrienden,
Bijna elke dag ontvangen we e-mails of Facebook boodschappen met vragen over de Discipelschaps Training School en Children at Risk School, die we in 2016 in Rio de Janeiro hopen te geven.
 

Het lijkt nog zo ver weg 2016, maar het is nog maar een paar maanden. We bieden dit trainingsprogramma in Rio aan, samen met de verschillende lokale Jeugd met een Opdracht basissen. Het is voor jongeren die Gods wil voor hun leven en Zijn hart voor kinderen willen leren kennen en zal allemaal in twee talen gegeven worden, (Engels-Portugees).

Investeren in Rio de Janeiro

We zien het als een investering in de stad, en hopen dat door onze studenten heel veel kinderen in nood, in de favelas, op straat en in de rosse buurt, geholpen zullen gaan worden.
 

Eind oktober hopen we er alvast weer een paar weken heen te gaan, voor een training voor de medewerkers. Het is vanaf ons huis in Belo Horizonte ongeveer zeven uur rijden. We hopen dan meteen ook een appartementje voor onszelf te kunnen huren, dicht bij de kerk in het centrum van Rio, waar de studenten zullen wonen. Ik ben via internet al aan het kijken, of ik wat kan vinden, maar tot nu toe nog niets… In januari hopen we er heen te verhuizen en er voor ruim acht maanden te gaan wonen. Best spannend allemaal!

Olympische voorbereidingen

In de kranten hier in Brazilië, verschijnt er steeds meer nieuws over de komende Olympische spelen: het Olympische Park wat nog lang niet af is; de baai, waar het water erg vies is; de favelas, die nog lang niet allemaal veilig zijn, etc. Maar er is ook goed nieuws: kerken uit Rio en andere steden in Brazilië bereiden zich voor. Na de Wereld Cup in 2014 kregen een heleboel kerken en jongeren de smaak te pakken om met teams een paar weken te evangeliseren en de handen uit de mouwen te steken. Verschillende teams mailden al, of ze zich weer in kunnen schrijven. Het is een boeiende tijd.
 

Veel praktijklessen in de “Wonderbare Stad”

We zijn erg blij met het grote kerkgebouw wat ons aangeboden is om te gebruiken voor de hele 8 maanden training. Met wat aanpassingen aan de wc’s en douches kunnen alle studenten daar in de zondagsschoolklaslokalen op de tweede en derde verdieping onder gebracht worden. Het leuke van het wonen in het centrum van Rio is, dat we de theorielessen, die vooral ‘s morgens gegeven zullen worden, dan ‘s middags en/of ‘s avonds goed af kunnen wisselen met veel praktijklessen: werken met kinderen en tieners in verschillende favelas, uitreiken naar de straatkinderen, bidden in de rosse buurt, etc. En tijdens de Olympische Spelen zullen we natuurlijk extra tijd nemen, om samen met de studenten aan allerlei acties op strategische plaatsen deel te nemen, in deze prachtige miljoenenstad, die de bewoners zelf ”Cidade Maravilhosa” noemen: “Wonderbare Stad”.

Johan en ik vinden het ook de mooiste stad van de wereld, maar ja, dat is dan gebaseerd op de steden die we persoonlijk hebben gezien…, een beetje subjectief dus! :)
 

Wat we hiermee willen bereiken
We hopen dat onze studenten na deze acht maanden in Rio geleerd zullen hebben om Gods stem te verstaan, Zijn wil te kennen voor hun leven, en ook Zijn liefde hebben leren uitdragen voor de mensen om hen heen en in het bijzonder voor de kinderen in nood. Kinderen die zonder onze hulp niet in staat zullen zijn om Gods doel voor hun leven te bereiken.

Sommigen jongeren die zich aanmelden voor het trainingsprogramma in Rio, komen in hun tussenjaar, anderen hopen na deze acht maanden nog wat langer in Rio te blijven als medewerker van JmeO, naar een andere basis van JmeO in Brazilië te gaan, of ergens anders op een JmeO basis te gaan werken. Er zijn ruim 12.000 basissen van JmeO wereldwijd, dus keus genoeg!
 

Snel aanmelden

Er is nog plek, dus als jullie misschien nog een of meer jongeren op deze geweldige mogelijkheid willen wijzen, dan kan het nog, hoewel de tijd wel gaat dringen, vooral omdat de aanvraag van een visum vaak een paar maanden in beslag neemt! Geïnteresseerden kunnen de website bekijken: http://jlukasse.wix.com/ywam-rio-2016 of mailen met Johan: johan@jocum.org.br

Belém

Maar de komende maanden geven we eerst nog op wat andere plaatsen lessen en seminars over kinderen in nood. Zo zijn we uitgenodigd om de sprekers te zijn op een zendingsconferentie van een kerk in Belém, een grote stad in het Amazonegebied. Wel leuk, we kennen de mensen van deze kerk helemaal niet, maar ze hadden ons boek gelezen, “Gods hart voor kinderen” en zijn ons vorig jaar al gaan mailen om alsjeblieft op hun conferentie te komen spreken. Wat een voorrecht!

Phuket -Thailand

Daarna door naar Phuket in Thailand, waar een Nederlandse/Braziliaanse familie, Tinka en Eduardo, oud-medewerkers van ons hier in Belo Horizonte, nu een werk met kinderen en tieners in nood aan het opzetten zijn. Het is een plaats waar veel tienermeisjes in de prostitutie gedwongen worden. We gaan er heen om een seminar voor plaatselijke kerken te geven en om te zien of we er in de nabije toekomst een drie maandelijkse Children at Risk School kunnen geven, zodat er meer medewerkers opgeleid zullen worden.

Koerdistan
Op de terugreis naar Belo Horizonte, hopen we dan in Koerdistan te stoppen, waar we weer uitgenodigd zijn om een seminar te geven voor de vluchtelingen uit Irak. Net zoals de vorige keer, doen we het in samenwerking met verschillende lokale kerken, om een groep christenen, zelf ook vluchtelingen, te helpen en trainen. We hopen wat handvaten te kunnen aanreiken om met de getraumatiseerde kinderen te kunnen gaan werken in de speciale “veilige zones voor kinderen”, die de kerken samen met Unicef opgezet hebben in de vluchtelingenkampen.

Met alle onrust die er in dat gebied is, willen we jullie vragen om te bidden voor vrede en bescherming daar. Veel van de vluchtelingen hebben al meer dan één keer moeten vluchten. Alles wat ze opgebouwd hadden, achter moeten laten. Niet wetend of ze het ooit terug zullen zien. Ze moeten helemaal opnieuw beginnen. Ze hebben angst voor hun veiligheid en voor de veiligheid van hun kinderen. Zijn verdrietig over bezittingen die ze verloren zijn en nog erger: over familieleden en vrienden die ze tijdens de vlucht uit het oog verloren zijn. ‘s Nachts zijn er de boze dromen. Overdag de onzekerheid over de toekomst. Willen jullie met ons bidden?

Ons kroost
Met onze kinderen gaat het goed. Davi is ondertussen aan zijn urine stoma gewend, en zijn nierfunctie blijft nu goed. Dilma geniet van haar gezellige huisje. Van Pieter en Melissa en hun kids komen er bijna elke dag de mooiste WhatsApp foto’s voorbij. Bij Johanneke zijn we pas een weekje wezen logeren. Zij, Jonathan en de meiden zijn al lekker ingeburgerd in Vila de Louvor, een leuke JmeO basis in een kleine stad, Pira, hier elf uur met de auto vandaan. Dat is best nog wel ver, doe je niet even in een weekendje! Wij tenminste niet. Het is fijn om te zien dat ze daar lekker op hun plek zijn, maar wel even slikken dat ze niet meer bij ons achter wonen… Ook Michele, Romeu en hun kroost, die normaal in het huisje onder ons appartement wonen, zijn er niet. Die zijn op het ogenblik een paar maanden in Indonesië, op outreach van hun DTS! Tjonge, wat is het hier dan stil! Gelukkig hopen ze eind augustus weer thuis te komen, we zijn benieuwd naar alle verhalen!

Oud? Welnee!

Nog een grappig feitje. Het is al een poosje, dat als we les geven en naar onze studenten kijken, we denken: “Tjonge, die zijn de leeftijd van onze kinderen!” Als ze ons vragen hoe lang we al in Brazilië wonen (sinds 1984) is dat vaak langer dan onze medewerkers en studenten oud zijn: de meesten zijn in de jaren 90 geboren.

De studenten zijn nu vaak zelfs een stuk jonger dan onze kinderen. En wat zegt dat dan van onze leeftijd? Oud? Welnee! Maar nu met de DTS en Children at Risk school, die we in Rio gaan leiden, is één van de studenten de kleindochter van mijn zus en zijn wij dus haar oudoom en tante. Oud? Wij? Nee hoor, geef ons dan de Portugese versie maar, dan heten we haar tia-avos, of letterlijk: de tante-oma of opa. Dat klinkt toch veel gezelliger?
 

Dankbaar

We zijn dankbaar dat het goed gaat met onze gezondheid, en we nog steeds zoveel kunnen doen. God is goed! Ook zijn we dankbaar voor alle familie en vrienden die achter ons staan, met ons meeleven en ons op allerlei manieren steunen, zodat we door kunnen gaan met ons werk om kinderen in nood te helpen en te bereiken met Gods liefde.

We wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Johan en Jeannette Lukasse

Gebedspunten

• Bid voor de studenten die zich nu aan het voorbereiden zijn om aan het trainingsprogramma in Rio mee te doen. Vooral dat de buitenlandse studenten snel hun visum zullen kunnen krijgen. Dank voor het geweldige kerkgebouw wat we mogen gaan gebruiken.

• Bid voor de seminars/conferenties in Belém, Phuket en Koerdistan. Voor veilige reizen en dat we de lokale mensen mogen bemoedigen en onderwijzen in het uitreiken naar kinderen in nood. Dank voor de trouwe medewerkers in al deze plaatsen.

• Bid voor de vluchtelingen uit Syrië en Irak, dat ze Gods liefde voor hen zullen ervaren. Dank voor de lokale kerken die honderden families gehuisvest hebben.

Hulp nodig om de juiste studenten voor YWAM Rio 2016 te vinden!

In 2016, het jaar van de Olympische Spelen, wanneer de ogen van de hele wereld op Rio gericht zullen zijn, hopen we samen met de verschillende YWAM basissen van Rio eenmalig een tweetalig (Engels en Portugees) trainingsprogramma aan te bieden, bestaande uit een Discipelschaps Training School (DTS), gevolgd door een Children at Risk school. Het totale programma zal 8 maanden duren.

Hulp nodig

De eerste formulieren van de studenten zijn ook binnen. Maar daar hebben we nog wel wat hulp bij nodig. We zouden graag 80-100 studenten hebben en we willen jullie vragen om ons te helpen dit bijzondere trainingsprogramma in Rio te promoten.

Kennen jullie jongeren die geïnteresseerd zouden zijn om volgend jaar, van januari t/m augustus 2016 voor acht maanden naar Rio te komen, om de DTS te volgen met meteen daarna de Children at Risk School ? Willen jullie hen naar ons doorverwijzen?

We hebben een website met meer info: http://jlukasse.wix.com/ywam-rio-2016,
en ook via onze Facebook (Johan Jeannette Lukasse) of email johan@jocum.org.br kunnen ze met ons in contact komen. Willen jullie ons helpen om de juiste jongeren te vinden?

Wonder: gratis onderdak voor 80 personen in Rio de JaneiroDe planning hiervoor is al 2 jaar geleden begonnen, maar we hadden nog steeds geen gebouw waar ook de studenten zouden kunnen verblijven. We wilden graag een plek dicht bij het centrum hebben, dicht bij de favela Borel waar we al een groot goedlopend buurtcentrum hebben, en zo mogelijk dicht bij het beroemde Copacabana strand…

Maar ja, waar vind je dat, en niet te duur tijdens het jaar van de Olympische Spelen? Vorige maand hoorden we via een medewerker uit Rio van het wonder: een grote kerk heeft haar leegstaande gebouw gratis aangeboden. Het heeft een grote kerkzaal, allerlei kleinere zalen die ze vroeger gebruikten voor de zondagsschool, een grote industriële keuken, een eetzaal, en een appartement. Precies waar we het wilden, dicht bij het openbaar vervoer, en ja hoor: 20 minuten van het strand! We hoeven alleen de kosten van water en licht maar te betalen. Dit helpt geweldig om de kosten van het programma per student zo laag mogelijk te kunnen houden. Is dat niet bijzonder?

De kosten voor het programma "YWAM Rio 2016, eight months that will change your life", zijn nu in Braziliaanse Reais als volgt:
• R$ 200.00 Registratie kosten. (Ongeveer €65,00)
• R$ 6,000.00 kosten voor de lesfase van de DTS en de C@R school samen, inclusief kost en inwoning (Ongeveer €1.920,00)
• R$ 1,000.00 zul je ongeveer nodig hebben voor eten en transport tijdens de twee maanden praktische outreach. (Ongeveer €320,00)
Totaal R$ 7,200.00 (Ongeveer €2.300,00)

Dat betekent dat het hele programma voor de 8 maanden YWAM Rio 2016 slechts €2.300,00 zal kosten.
(Dit is berekend op de koers van 03-07-2015 toen RS1= US$0,32 waard was. De prijs kan met koerswijzigingen daardoor in dollars of euros natuurlijk nog veranderen).

De aanvraag van een visum duurt al gauw een paar maanden, dus voor jongeren uit Nederland is er haast bij om contact met ons op te nemen (johan@jocum.org).

Willen jullie ons alsjeblieft helpen met het promoten van deze geweldige gelegenheid, in Rio de Janeiro in 2016?

Zo begonnen we het werk met straatkinderen in 1986

We hebben net de eerste documentaire die de EO van ons gemaakt heeft, in 1986, gedigitaliseerd. Het is een schitterend filmpje, met wel wat schokkende beelden van de straatkinderen in Belo Horizonte, Brazilie. Maar ook juist weer hele leuke beelden van ons gezin. Dit was het begin van ons werk in Belo. Nu, 30 jaar later zijn er 8 grote (opvang) huizen en buurtcentra in Belo, trainingscursussen, de "Children at Risk School", om medewerkers op te leiden in het werken met kinderen in nood, en is het werk uitgebreid naar verschillende grote steden in Brazilie en ook naar verschillende landen. Aan God alle glorie!
Ga er even lekkker voor zitten! :)

Wat doen we in het Amazonegebied, Irak en Rio de Janeiro? Een "Children at Risk School"!

Vandaag werden we wakker met het geschreeuw van een heel stel aapjes! Ja, we zijn drie weken in het Amazonegebied, waar we les geven in een Children at Risk School. De basis van Jeugd met een Opdracht in Porto Velho ligt midden in het oerwoud. Het is een prachtig groot terrein, waar bijna iedereen in houten huisjes op palen woont. Er zitten felgekleurde vogels in de bomen en we eten het meest exotische fruit. Maar de aapjes zijn niet altijd even lief als in de dierentuin: ze hadden gisteren met een heel stel op de waslijn gezeten en die als publieke wc gebruikt. Helaas hingen er ook net gewassen kleren aan…

Tijdens ons verblijf daar lieten een paar indianen zich dopen in het meertje. Dat was extra moedig omdat er een poosje daarvoor er vlak bij een 6 meter lange slang gezien was! :)

De focus van het werk hier is vooral het helpen van verschillende indianenstammen en de arme bevolking die langs de rivier woont. Er is dus ook de Children at Risk school, die de medewerkers opleidt om kinderen op allerlei manieren te helpen om God te leren kennen, Hem te leren vertrouwen en te gehoorzamen. 

We reizen wat af

Sinds we eind april weer in Brazilië teruggekomen zijn, hebben we al in een hele serie verschillende scholen les gegeven, om medewerkers op te leiden. Er komt ook de volgende weken en maanden nog een hele serie binnenlandse reizen aan, om in Children at Risk scholen, maar ook op conferenties, te mogen spreken. Normaal pak ik mijn oude, vertrouwde rode toilettas weer uit als ik thuiskom en stal ik mijn shampoo, zeep, flesjes en crèmes uit op de glazen planchetten in mijn badkamer, maar deze maanden reizen we zoveel, dat ik mijn toilettas helemaal niet meer opberg, maar vol en reisklaar in de badkamer aan een haakje hang.

Het “Children at Risk Seminar” in Noord Irak

Maar laat ik nog even over april, onze laatste maand in Nederland/Irak vertellen. Er gingen een heleboel deuren open sinds Johan en ik samen in februari in het noorden van Irak, Koerdistan, waren. We waren erheen gereisd om te zien of we de christenen daar, die voor de IS gevlucht waren, zouden kunnen helpen met o.a. korte opleidingen om de beginselen van traumacounseling te onderwijzen voor de kinderen van de vluchtelingen.  Voor ons was het allemaal spannend en nieuw, want we hadden wel al veel gewerkt met kinderen in nood in Brazilië, verschillende landen in Afrika, India en Haïti, maar nog nooit in het Midden Oosten.

Er werd toen besloten om in april terug naar Irak te gaan en een twee weken durend Children at Risk seminar te geven. Er was een plaatselijk team wat het voorbereidende werk deed en er waren verschillende plaatselijke kerken die heel erg geïnteresseerd waren in het programma. Ze hadden al honderden families opgevangen, waarvan er tientallen nu in hun kerkgebouwen of in andere vaak nog onafgebouwde structuren woonden.

Toen Johan begin april terugkwam, stonden er 22 enthousiaste studenten klaar om deze cursus te volgen. Ze deden erg goed mee. De lessen begonnen ‘s morgens vroeg en gingen tot laat in de middag door. Tussen de theorie lessen werden er ook nog 4 dagdelen praktijk lessen gegeven, in een grote witte tent van de Unicef die naast één van de kerken stond. Hier was een veilige plek gecreëerd voor de kinderen van de vluchtelingen, om te komen leren en te spelen. Er waren verschillende vertalers, die van te voren al het lesmateriaal voor de studenten vertaald hadden, samen met de boekjes die de studenten met de kinderen gebruikten. Het zag er allemaal piekfijn uit. Alles met elkaar werd het een groot succes.

Johan geeft les

  

De studenten tijdens de praktijklessen met de vluchtelingenkinderen

  

Aan de hand van zelfgemaakte kaarten van Irak, vertellen de kinderen hun verhalen
over de dagen dat ze met hun ouders op de vlucht waren.

“Wil je terugkomen om een vervolg cursus te geven?” 

“Zou je nog zo’n zelfde cursus kunnen geven, niet alleen hier maar ook in andere plaatsen, zodat er nog meer mensen opgeleid worden?

“ Zou je ook ‘s avonds les kunnen geven?”

Ontzettend fijn om zo’n geweldige feedback te krijgen natuurlijk, maar tegelijkertijd ook schrijnend, want de nood is zo verschrikkelijk groot.

 

Een tiener maakte deze tekening van wat ze gezien had: meisjes werden weggeleid
om als seksslavin verkocht te worden...

Een prachtig meisje, die al veel te veel meegemaakt heeft.

“Oh Heer, ontferm U”

Johan en ik en het plaatselijke team in noord Irak hebben erover gebeden, en hebben besloten om later dit jaar er weer heen te gaan. Het zijn plannen waarbij we steeds weer bidden of het nog kan. Elke dag lezen we weer in de krant over gebieden dicht in de buurt, waar hevig gevochten wordt. 

Deze week zijn er ook weer honderdduizenden mensen daar op de vlucht geslagen, het is niet te overzien. Maar tegelijkertijd is er een vreselijke grote honger en dorst om God te leren kennen, en zijn liefde, troost en trouw in alle nood om hen heen. Er zijn daar geweldige mogelijkheden. Wat kan je nu beter aan deze vluchtelingen geven, dan de kans om een persoonlijke relatie met God op te bouwen: Hem te leren vertrouwen, van Hem te leren houden, en Hem te leren gehoorzamen, en dat dan ook weer aan de kinderen te mogen onderwijzen? Niets toch? Willen jullie ook bidden dat de situatie daar veilig wordt voor de vluchtelingen en hun kinderen, voor de plaatselijke christenen en ook voor ons als we er weer heenreizen?

Verhuizen naar Rio de Janeiro

En tussen alle reizen door zijn we ook druk met de voorbereidingen om volgend jaar voor 8 maanden naar Rio de Janeiro te verhuizen. Rio met zijn adembenemende mooie natuur, zijn witte stranden en de tropische eilanden voor de kust. Er zijn de prachtigste foto’s en schilderijen van gemaakt.  Maar het is ook de stad met zijn 800 sloppenwijken of “favelas”. Sommige van die favelas zijn “gepacificeerd”, de drugsbendes zijn eruit verjaagd en er is een permanente politiepost gevestigd. Andere favelas gaan “gewoon” op de oude voet door, daar zijn de leiders van de drugsbendes nog steeds de baas. In beide soorten favelas zijn er dagelijks  grote problemen en is de criminaliteit hoog. Drugs gerelateerde moord is de doodsoorzaak van de helft van de tieners die in deze favelas overlijden, waarbij jongens 12 x zoveel kans lopen om vermoord te worden dan meisjes. 

Daarnaast zijn er nog een heleboel andere grote problemen. Jeugd met een Opdracht werkt al 30 jaar in de sommige van die favelas, en in 2016, het jaar van de Olympische Spelen, wanneer de ogen van de hele wereld op Rio gericht zullen zijn, hopen we samen met de  verschillende YWAM basissen van Rio eenmalig een tweetalig (Engels en Portugees) trainingsprogramma aan te bieden, bestaande uit een Discipelschaps Training School (DTS), gevolgd door een Children at Risk school. Het totale programma zal 8 maanden duren.

Wonder: gratis onderdak voor 80 personen in Rio de Janeiro

De planning hiervoor is al 2 jaar geleden begonnen, maar we hadden nog steeds geen gebouw waar ook de studenten zouden kunnen verblijven. We wilden graag een plek dicht bij het centrum hebben, dicht bij de favela Borel waar we al een groot goedlopend buurtcentrum hebben, en zo mogelijk dicht bij het beroemde Copacabana strand…

Maar ja, waar vind je dat, en niet te duur tijdens het jaar van de Olympische Spelen? Vorige maand hoorden we via een medewerker uit Rio van het wonder: een grote kerk heeft haar leegstaande gebouw gratis aangeboden. Het heeft een grote kerkzaal, allerlei kleinere zalen die ze vroeger gebruikten voor de zondagsschool, een grote industriële keuken,  een eetzaal, en een appartement. Precies waar we het wilden, dicht bij het openbaar vervoer, en ja hoor: 20 minuten van het strand! We hoeven alleen de kosten van water en licht maar te betalen. Dit helpt geweldig om de kosten van het programma per student zo laag mogelijk te kunnen houden. Is dat niet bijzonder?

De eerste formulieren van de studenten zijn ook binnen. Maar daar hebben we nog wel wat hulp bij nodig. We zouden graag 80-100 studenten hebben en we willen jullie vragen om ons te helpen dit bijzondere trainingsprogramma in Rio te promoten. Kennen jullie misschien jongeren die geïnteresseerd zouden zijn om volgend jaar, van januari t/m augustus 2016  voor acht maanden naar Rio te komen, om de DTS te volgen met meteen daarna de Children at Risk School ? Willen jullie hen naar ons doorverwijzen?

We hebben een website met meer info:

http://jlukasse.wix.com/ywam-rio-2016,

en ook via onze blog, mail en Facebook kunnen ze met ons in contact komen. Willen jullie ons helpen om de juiste jongeren te vinden?

Verschillende nieuwsbrieven

Al een paar jaar schrijven we onze persoonlijke nieuwsbrief, en wordt er op de basis van Jeugd met een Opdracht in Belo Horizonte een brief geschreven met het nieuws over de verschillende huizen en projecten. Sommigen van jullie krijgen alleen onze persoonlijke nieuwsbrief, anderen alleen de JOCUM BH  nieuwsbrief en weer anderen ontvangen ze allebei. Mochten jullie één van de twee niet meer willen ontvangen, of juist wel allebei, of andere veranderingen willen doorgeven, willen jullie dat dan naar mij mailen op jlukasse@gmail.com? Dan zal ik proberen naar ieder de juiste brieven te sturen!

Heel erg bedankt voor jullie gebed voor ons, voor jullie trouwe financiële giften en voor de bemoedigende e-mails. We zijn dankbaar voor de vrienden die we in jullie mogen hebben!

Gods rijke zegen toegewenst!

Gebedspunten

Bid voor de vluchtelingen uit Syrië en Irak, voor bescherming op de nieuwe plaats waar ze nu wonen, en dat ze God diep en persoonlijk mogen leren kennen: Zijn liefde, troost, vergeving en genade. Dank voor de deuren die open gaan om hen te onderwijzen, zodat de kinderen in de vluchtelingenkampen geholpen zullen worden.

Bid voor bescherming van de christenen in het Midden Oosten, de plaatselijke kerken en lokale teams, en ook voor ons als we lange reizen maken. Dank voor de geweldige dingen die God aan het doen is in die landen.

Bid voor het trainingsprogramma in Rio de Janeiro in 2016, dat God ons de juiste studenten zal sturen. Dank God voor het geweldige gebouw dat we dan mogen gaan gebruiken.