vrijdag 5 februari 2010

Wat fotos in Haiti door ons team gemaakt.


het hele team


Hun "slaapkamer" boven op het platte dak van het politiebureau



Marcelo, onze chirurg in actie


Lika heeft al met verschillende geboortes geholpen. Dit had ze voorheen nog nooit gedaan. Ze is afgestudeerd aan de SPH! Ze was helemaal enthousiast.



Fernanda, één van de verpleegsters van het team, laat de nieuwe moeder zien hoe ze de borst geeft.



Samen doen ze het babietje voor het eerst in bad.



Nog een paar actiefotos in de "operatiekamer"


Marcelo heeft benen, armen, vingers en tenen moeten amputeren


Mario, ook geen verpleegkundige van beroep, maar hij leert snel :)


Au


Eduardo met wat kinderen


Ze steekt stiekenm haar tong uit

's Avonds wordt er vaak afgesloten met aanbidding. Samen met een YWAM team uit de Dominikaanse Republiek

woensdag 3 februari 2010

Nieuws uit Port au Prince

Ondertussen is het al een week geleden dat Johan met het team naar Haïti vertrokken is. Ze zijn 2 dagen in St. Marc gebleven en toen zaterdagochtend vroeg naar Port au Prince gegaan.

In Port au Prince was er eigenlijk alleen maar één echtpaar als fulltime medewerker van YWAM, en die kregen net één dag voor de aardbeving hun eerste kindje… Moeder en kind maken het goed, en de vader, Peterson, is vanaf die dag non stop bezig om te proberen zijn volk zo goed mogelijk te helpen.

Hij kreeg vanaf de tweede dag hulp van YWAM teams uit de Dominicaanse Republiek en uit Tyler, Texas, waar er een speciale YWAM ministry is, “Mercy Works” die meteen 36 dokters en verpleegsters stuurden. Peterson bracht ze onder in een weeshuis waar vrienden werkten, en organiseerde dat ze een politiebureau, midden in het centrum van de stad, recht tegenover het ingestorte paleis, mochten gebruiken om er een kliniek van te maken. De chirurgen hebben ieder 12 operaties per dag verricht, geen kleine prestatie, met elkaar behandelden ze 500 patiënten per dag. Maar na twee weken, moesten de chirurgen terug naar huis en was vrijdag de laatste dag dat de politiepost/kliniek nog een chirurg had. Peterson bad hard en de volgende morgen vroeg stond Johan met zijn team op de stoep, 10 personen inclusief verpleegsters en chirurg! Wat een feest! Er was alleen geen plaats meer voor hen om ook in het weeshuis te slapen, daar waren ondertussen hele series kinderen heen verhuisd, die geopereerd waren, maar waar in de kliniek geen plek voor was geweest om ze na de operaties te laten blijven. Wat nu? Er werd al snel een oplossing gevonden. Het politiebureau had een groot open dak en Johan had een plastic zeil. Dat werd op het dak uitgespreid en voila: een tienpersoonsbed! Zo hebben ze de afgelopen nachten naast elkaar onder de sterrenhemel geslapen, met als uitzicht aan de ene kant: het kamp met lakens en doeken gemaakt, van duizenden haitianen die alles kwijtgeraakt zijn, en aan de andere kant het halfingestorte paleis.

Een van de patiënten op die eerste dag in het politiebureau/kliniek was een meisje van 15 die over buikpijn klaagde, een uur later werd haar baby geboren. Waarschijnlijk door alle recente trauma’s die ze meegemaakt had, wilde ze niets van het kind weten, ontkende ze zelfs dat het haar baby was… Ja, hoe zorg je voor een kindje als je zelf nog maar 15 bent en je wereld net letterlijk en figuurlijk ingestort is? Gelukkig wilde ze haar zoontje, die ze Mozes genoemd heeft, na een paar uur toch de borst geven. Langzaam maar zeker ontwaakte de liefde voor haar kind in haar, en heeft ze hem toch zelf meegenomen.

Gisteren en vandaag is Johan ook naar de meeting over kinderbescherming geweest in de UNICEF tent. Haiti was al voor de aardbeving een land met schokkende statistieken: in 2007 waren er al 380.000 weeskinderen in Haïti, ( UNICEF ) nu schatten ze dat het aantal minstens verdubbeld is. … Ook waren er al 300.000 “Restavecs”, kinderen die door hun arme ouders weggegeven of verkocht zijn, om in de grote stad bij een familie te gaan wonen en werken. Onder het mom van betere kansen werden deze kinderen vaak misbruikt als goedkoop slaafje om het huis schoon te houden, of nog erger, als privé sexslaaf…er zijn al Restavecs van 5 of 6 jaar. Alles bij elkaar dus meer dan een miljoen kinderen in hele erge nood, op een bevolking van 9 miljoen waarvan 4,5 miljoen onder de 18 jaar.

Samen met leiders van Viva, Tearfund, Micah Network, en andere christelijke organisaties hebben we internationale Skype meetingen met Johan in Haïti, om strategieën te bespreken en samen te bidden. Zo’n grote nood brengt kerken en organisaties samen, niemand kan het alleen, o Heer maak ons één! Willen jullie ook hiervoor bidden?

En ook voor de gezondheid van het team, 7 van de 10 kregen krampen, diarree, moesten spugen… bid dat ze zich snel beter zullen voelen.

Het is al twee keer gebeurd dat ons team als ze net lekker op hun zeiltje naar de maan lagen te kijken, honderden stemmen hoorden zingen. Engelen in de nacht? Nee, een groep van ruim 300 Haitiaanse christenen die al zingend om het ingestorte paleis lopen en dan voor de politiepost tot stilstand komen.

“Wat zingen ze? wilde ons verbaasde team weten.

“Ze loven God dat ze nog leven, ze bidden God voor de zieken, en voor troost voor hen die familie verloren hebben, ze zingen dat egoïsme en corruptie geen toekomst hebben en ze danken God en alle hulpverleners voor de hulp die ze ontvangen. Maar bovenal zingen ze over hoop…” vertaalde een Haitiaanse medewerker. Wow!

Ja, dat is wat onze machtige God kan doen in zo’n vreselijke situatie: Hij belooft altijd bij ons te zijn en geeft ons hoop! Deze Haitiaanse broers en zussen getuigden ervan!

vrijdag 29 januari 2010

Veilig in Haïti aangekomen.

Gisteravond belde Johan me via de Skype, met een satellietverbinding, dat ze veilig in Haïti aangekomen zijn. ( Wat is internet en Skype toch handig!) Ze hadden één nachtje bij Jeugd met een Opdracht in Santo Domingo geslapen en waren toe ’s morgens vroeg, om 4 uur, op een bus gezet naar de grens. Gelukkig is dat een goede en rustige reis geweest en zijn ze vandaar door de medewerkers van YWAM Haïti opgehaald en naar St. Marc gebracht, waar de YWAM basis is.
Het team had hun eigen tentjes meegenomen. Gistermiddag hebben ze er meteen al geholpen met wat werk. De medewerkers daar hebben sinds de aardbeving nog geen vrije dag gehad en hebben vaak wel werkdagen tot 20 uur gemaakt! Het is de bedoeling dat die nu tijdens het weekend uit mogen rusten.

Ik ben ondertussen hier in Brazilië druk om een tweede Braziliaans team voor Haïti te organiseren. Op de nationale website van JOCUM Brazilië was mijn email adres gegeven voor geïnteresseerden om te schrijven als ze ook naar Haïti wilden, geld wilden geven of andere vragen hadden… Mijn inbox stond dus meteen vol. En na een hele lange dag hard werken aan de computer, is de inbox nog steeds voller dan toen ik begon!

Volgende week begint alles hier op de basis ook weer, is de zomervakantie voorbij. Werk genoeg!

*Willen jullie voor de veiligheid van het team in Haïti blijven bidden?

*Voor het samenstellen van het tweede team, dat we rond 20 februari hopen te zenden.

*Voor onze gezondheid, dat we beiden genoeg kracht en energie zullen hebben voor al het werk.

Dank je wel! We zijn dankbaar voor ieder die met ons meeleeft en voor ons wil bidden!

woensdag 27 januari 2010

Johan is onderweg naar Haiti

Vanochtend om 3 uur is Johan met twee medewerkers van JOCUM Belo Horizonte, Eduardo Santos en Michelle Chaves,  en nog zeven jonge mensen van andere YWAM basissen in Brazilië, naar de Dominicaanse Republiek vertrokken.



Na dagenlange voorbereidingen, ze mochten ieder 70 kilo verdeeld over 3 koffers meenemen, waren alle koffers vol. We hadden van alles gekregen: allerlei soorten medicijnen, verband, pleisters, kleurtjes, schriften, etc.

Best heel bijzonder hoe mensen uit de buurt, die gehoord hadden dat Johan zou gaan, dozen vol medicijnen kwamen brengen. We hadden het ook op de nationale Braziliaanse YWAM website afgekondigd, met als resultaat dat ik hele bergen e-mails kreeg van jongeren die ook meewilden om te gaan helpen. We zullen gaan proberen om zo gauw mogelijk een volgend team te organiseren, misschien al voor eind februari.

Het was wel een hele spannende week. Het is niet zomaar een reisje. Wat zullen ze er allemaal aantreffen? De medewerkers van Jeugd met een Opdracht (YWAM) in Haïti schreven dat ze de afgelopen 2 weken meestal om 2 uur ’s nachts pas naar bed gingen en dan om 5 uur ’s morgens alweer begonnen. Dat kan je natuurlijk niet zo lang volhouden!

Ons team zal donderdag de rit per bus maken, tussen de hoofdstad van de Dominicaanse Republiek, en St. Marc. Het stadje in Haïti waar de YWAM basis is. Dat is een gevaarlijk stuk, omdat er zoveel wanhopige en hongerige mensen zijn, die de laatste tijd zelfs ook de auto’s met dokters en hulpgoederen aangevallen hebben. Normaal kan je die 200 km in een paar uur rijden, maar we hoorden dat ze er nu vaak wel 18 uur over doen.

Willen jullie bidden voor een veilige aankomst?


Eduardo Santos, Johan en Michelle Chaves uit BH

Eduardo is de leider van het buurtcentrum in een van de meest criminele wijken van Belo. Hij is een echte evangelist, praat met iedereen, en vertelde me vanmorgen op het vliegveld wat een voorrecht hij het vond, om in deze moeilijke situatie in Haiti, als een ambassadeur van God te mogen gaan. Eduardo is getrouwd met (Nederlandse) Tinka, ze hebben een dochtertje van anderhalf en verwachten de tweede.

Michelle is, net als Eduardo, Braziliaans en spreekt ook nog eens vloeiend engels en frans. Zij is een geweldig goeie onderwijzeres, haar koffers gaan dan ook vol met kleurtjes, schriftjes, ballonnen en ballen. Ze is van nature geen avonturierster, en heeft een moeilijke week van zorgen maken gehad. Maar toch voelde ze zich geroepen en bevoorrecht om ook in dit eerste team te mogen gaan.

En wij? Ja, we lazen al het nieuws op het internet over Haiti. CNN,BBC, de nederlandse kranten. We zagen vreselijke fotos, gruwelijke filmpjes, lazen over de reddingspogingen. We stonden er mee op en gingen ermee naar bed. Maar wij hebben ook hoop, dat de komst van het team een hele opluchting zal zijn voor de vaste staf van YWAM daar. Dat ze tot zegen zullen zijn voor velen, vooral voor kinderen. En dat ze zullen kunnen helpen om de komst van toekomstige teams voor te bereiden.

Wat mij hielp was een stukje uit Markus 3 waar de Heer Jezus vraagt: “Mag met op de sabbat iemand helpen of moet je hem in de kou laten staan? Is het een dag om mensen te redden of om te doden?”

Het sprong eruit: ja, het is een dag om mensen te helpen! En ook al ben ik zelf niet gegaan, omdat mijn rug toch teveel problemen geeft, weet ik me wel helemaal betrokken bij het team, en ben ik blij dat Johan wel kon gaan.




De laatste dag was een gekkenhuis met kranten die voor interviews belden, tv's die programmas over het team wilden maken...

Maar het is gelukt, ze zijn onderweg!
Wilt U ze gebruiken Heer om tot zegen te zijn!

vrijdag 22 januari 2010

Voorbereidingen voor de reis naar Haiti

Aanstaande woensdag gaat Johan met een team van 10 medewerkers naar Haïti. Het vliegveld in Haïti is nog steeds voor lijnvluchten gesloten. Ze hebben een ticket naar de Dominicaanse republiek, het land aan de andere kant van het eiland en zullen daar de eerste nacht op de basis van Jeugd met een Opdracht overnachten. Dan is er een busje voor hen gehuurd om hen naar de grens te brengen. Vanaf de grens zal het YWAM team van Haïti hen ophalen. De reis tussen de 2 YWAM basissen is maar 200 km, maar de afgelopen dagen heeft het wel 18 uur geduurd om dit traject te maken!

De situatie in Haïti is schrijnend. Sommige ziekenhuizen hebben nog wel wat materiaal, andere niet. Medewerkers van de YWAM basis in St. Marc, 30 km ten noorden van Port au Prince vertelden dat er nu amputaties gedaan werden, om levens te redden, zonder anesthesie, en dat ook de pijnstillers op waren. Niet voor te stellen!

De basis heeft de verantwoordelijkheid gekregen voor 8000 vluchtelingen. Mensen die uit de hoofdstad vluchten voor het geweld, de stank; mensen die alles kwijt zijn, gewond zijn, honger hebben, dorst hebben… Het is een YWAM basis van 30 medewerkers. Er zijn op het ogenblik 3 teams van samen 28 personen. 58 dus in totaal. De nood is overweldigend.

Johan hoopt samen met de medewerkers te helpen waar nodig, en vooral ook om te zien hoe er meer teams en vrijwilligers naar Haïti zouden kunnen komen, vooral ook om onder de kinderen te werken.

Eergisteren heeft het YWAM team in Haiti, na uren graven een baby levend uit het piun mogen halen. De baby werd snel naar een ziekenhuis gebracht, en daar hoorden ze dat de moeder er waarschijnlijk ook nog onder lag, omdat die ook nog vermist was. Ze zijn gauw terug naar dezelfde plek gegaan, en hebben haar na veel graafwerk gevonden, levend! wat een wonder! Dank U Heer!

Er waren voor de aardbeving volgens UNICEF, al 380.000 weeskinderen. Op een bewonersaantal van ongeveer 9 miljoen. Nu vrezen ze dat het aantal weeskinderen verdubbeld is. We krijgen noodkreet emails van mensen uit de Verenigde Staten die in het proces waren om kinderen uit Haïti te adopteren, maar het weeshuis waar die kinderen wonen, is ook getroffen. Er schijnen 133 kinderen te zitten, meer dan 60 onder de 3 jaar, zonder luiers, melk etc. Eén van de verzorgsters is overleden. Ze zouden gisteren met het hele stel naar de Amerikaanse ambassade lopen, in de hoop op een vliegtuig gezet te worden, maar dat is later toch niet doorgegaan.

Het eerste team is nog niet vertrokken en ik krijg nu al emails van Brazilianen die met het tweede team meewillen. De kosten om voor 2 -3 weken in Haïti te helpen zijn ongeveer 2000 Euro per persoon vanuit Brazilië. Dat is inclusief internationale reisverzekering, vaccinaties, reis en verblijf kosten. Als iemand daarmee wil helpen kan je me mailen voor de info.

----------------------------------------------------------------------
Willen jullie vooral met ons bidden voor :


• De organisatie van deze teams? Het is heel gecompliceerd, vooral omdat de communicatie met Haïti en de Dom. Republiek nog steeds heel moeilijk is.


• Voor alle voorbereidingen van het eerste team. Ze hebben nog een stel vaccinaties nodig, en twee wachten nog op hun paspoort die net vernieuwd zijn.


• Voor de kinderen van Haiti, vooral de weeskinderen.

-------------------------------------------------------------------------------
 


Verschillende kinderen die gered konden worden.


woensdag 20 januari 2010

Johan heeft een paar vliegtickets naar Haïti gereserveerd voor volgende week, 27 januari.

Wat een vreselijke situatie in Haïti! We zijn er de hele week mee bezig, volgen al het nieuws en bidden, bidden, bidden. O Heer, help ons bidden voor al deze mensen, al dit verdriet, al deze pijn, al deze kinderen! En langzaam maar zeker groeide er die vraag: “Heer wat wilt U dat wij doen?”

De leider van Jeugd met een Opdracht in Haïti stuurt elke dag een update hoe het gaat en vraagt elke dag om hulp. Vooral financiële hulp, maar ook praktische. Zouden we kunnen helpen? Zouden we met onze ervaring met kinderen in nood wat kunnen betekenen voor de kinderen daar? Is dit de juiste tijd? Zouden we de weg kunnen banen voor meer teams, meer vrijwilligers?

De afgelopen dagen hebben Johan en ik er verschillende keren samen voor gebeden. We zijn sinds kort samen betrokken in het bestuur van het Global Compassion Netwerk, een netwerk dat met mensen en organisaties samenbrengt om gezamenlijk hulp te bieden op het gebied van kinderen in nood, mensenhandel, gezondheidszorg, schoon water, transformatie van achterstandswijken, etc. En, jullie raden het natuurlijk al, wij waren ervoor uitgenodigd om specifiek op het gebied van “kinderen in nood” te netwerken. De directeur van dit bestuur is Karl, een Noorse Chirurg die in de VS werkt en gespecialiseerd is in het opzetten van crisishulp bij grote rampen zoals aardbevingen. Hij is vorige week al naar Haïti gegaan.

“Ik ga erheen” zei Johan, “ik kan helpen schoonmaken, tenten opbouwen, organiseren. .., en misschien nog wel belangrijker, ik kan mogelijk zien hoe we wat langere termijn plannen kunnen gaan maken om jongeren uit te nodigen daar kinderen te gaan helpen. “

Ik zou zelf ook wel willen, maar met mijn rugproblemen ben ik bang, dat ik daar niet veel hulp kan geven, of zelfs erger, dat ik daar voor nog meer problemen zou zorgen als ik weer een hernia crisis zou krijgen.

Vanmiddag hebben we met een groepje van de leiders hier van JOCUM in Belo Horizonte samen gebeden. Wat hebben we toch een bijzondere medewerkers! Niemand stond te springen om te gaan, ieder begreep hoe gevaarlijk en moeilijk deze reis kan gaan worden. Maar toch wilden ze er allemaal voor bidden om God te vragen of Hij wilde dat ze nu gaan. Wat een voorrecht om te mogen werken met mensen die Gods wil voor hun leven op de eerste plaats willen zetten.

Zoals het er nu uitziet gaat Johan samen met twee medewerkers hier van de basis en gaan er ook nog een paar medewerkers van andere basissen mee. We hebben al contact met Karl, en ook met de YWAM basis en een paar YWAM teams die meteen de tweede dag na de ramp gegaan zijn. Ze blijven allemaal bevestigen dat ze blij zijn als Johan en het team komen, en dat er heel veel te doen is.

----------------------------------------------------------------------------------

Willen jullie bidden voor alle voorbereidingen deze week? (wat neem je mee naar een land waar geen water is, waar je niet kan pinnen, waar hulpverlening auto’s aangevallen worden?)

-----------------------------------------------------------------------------------
Hier nog wat fotos van de afgelopen week in Haiti:







En wat fotos die het YWAM team stuurde, die er al hard aan het werk is:






Dit team logeert in een weeshuis voor gehandicapte kinderen






woensdag 13 januari 2010

Goede voornemens

Tja, bij het nieuwe jaar horen goede voornemens! Eén van de mijne is om regelmatig deze gebedspunten blog bij te houden met nieuwe informatie van ons, fotos, en natuurlijk gebedspunten. Jonathan heeft me geweldig geholpen met de layout, bedankt Jonathan! Het laat al een klein beetje zien wat de stijl van onze nieuwe persoonlijke nieuwsbrieven gaat worden. Ik ben er erg enthousiast over.
De laatste paar weken is er hard gewerkt om de adreslijsten helemaal weer te updaten. Nieuwe adressen, nieuwe emailadressen, lijsten voor de nieuwsbrief van JOCUM Belo Horizonte, andere lijsten voor onze persoonlijke nieuwsbrief, etc. Tjonge wat een werk! Een applaus voor Jacob die al ruim 28 jaar onze contactpersoon in Nederland is, en een fantastisch archief opgebouwd heeft, en voor Ans die de afgelopen maand dágen aan deze lijsten gewerkt heeft. Dank je wel!
Een eigen blog bijhouden is  nieuw voor me, er zal zo nu en dan wat aan gesleuteld worden, maar goed hier istie dan!