dinsdag 19 maart 2019

Even wat kort nieuws tussendoor!



Afgelopen week mochten we in Rio de Janeiro les geven.


Het was heerlijk de studenten en medewerkers van de Children at Risk School, die we daar in 2016 geleid hebben, weer te ontmoeten en samen met enkelen op Copacabana ijskoud kokosnotenwater te drinken!



We zijn zo trots op onze ex studenten en medewerkers, die doorgaan om naar God te luisteren en Hem te gehoorzamen. 



Een week eerder was er hier in Brazilie het grote carnavalsfeest. In Belo Horizonte gingen er miljoenen mensen de straat op! Ook teams van de basis, die de kans aangrepen op een creatieve manier over de liefde van God voor ieder te vertellen.


We weten ons bevoorrecht om met jongeren te mogen werken en hen te mogen trainen!



"Ik ga wel naar beneden, als jij het touw vasthoudt", zei William Carey, een van de eerste zendelingen naar India, tegen zijn vriend die in Engeland achterbleef en er voor zorgde dat William financieel gesteund werd en er voor hem gebeden werd.

Iedereen die met ons meeleeft en ons "touw vasthoudt" heel hartelijk bedankt en Gods rijke zegen!

donderdag 31 januari 2019

Wat hebben deze negen grote steden in Zuid Amerika gemeen?

Vorige week is er een grote dam doorgebroken van een ijzerertsmijn vlakbij de plek waar onze dochter en schoonzoon, Michele en Romeu, altijd hun “Lamalma” kinderkampen houden, ongeveer 40 km bij Belo Horizonte vandaan.


De dam hield toxische modderafval tegen, en bij de doorbraak ging de hele modderstroom direct over een grote eetzaal heen waar op dat moment honderden medewerkers van de mijn aan het lunchen waren. Daarna stroomde hij richting het stadje Brumadinho. Op sommige plekken was de modderstroom wel 15 meter diep. Hij sleepte auto’s, bussen, een paar huizen en een hotel mee. Gelukkig ging de stroom langs het stadje, en niet erdoorheen. Maar er zijn nu al 84 doden en er wordt nog naar ongeveer 300 vermisten gezocht. De kans dat die het overleefd hebben, is nu wel heel erg klein.


Troost

Een team van onze Jeugd met een Opdracht campus in Belo Horizonte is naar het stadje gegaan, waar bijna alle inwoners wel familie of vrienden hebben, die overleden of vermist zijn. Het team helpt de plaatselijke kerk bij de begrafenissen en bij het centrum waar nog steeds heel veel familieleden wachten. Daar bidden ze samen met de families van de mensen die vermist worden, troosten ze hen, luisteren naar de verhalen, zijn ze er voor hen. 


In het midden van al dit verdriet zijn ze de handen en voeten van de Here Jezus. Ook zijn er constant gebeden voor de polities en brandweer die met honderden aan het zoeken zijn.

Niet de eerste keer

Drie jaar geleden brak er ook zo’n dam door, en overleden er 19 personen. Er stierven ook ontzettend veel vissen in de rivier waar de giftige modderstroom van ruim 50 miljoen ton(!) op uit kwam. Het wordt als een van de grootste ecologische rampen gezien. In onze staat, Minas Gerais, blijkt nu dat er nog 200 van die dammen niet veilig zijn en door kunnen breken, en in het hele land wel 3000! Dat geeft natuurlijk erg veel onrust. 


De mijnen zijn van het mijnbouwconcern Vale, die wereldwijd tot de top van de ijzerertsproducenten behoort. Er zijn nu vele protesten tegen Vale. Brazilië is zo’n geweldig mooi land, maar er zijn dus ook (nog) hele grote problemen. Willen jullie ook bidden voor de betrokken rouwende families en dat er juiste beslissingen genomen worden om de onveilige dammen weer veilig te maken?

2019 Plannen voor lessen en seminars over het werken met kinderen in nood

We zijn nu al vanaf september 2018 terug in Belo Horizonte, en hopen dit hele jaar hier in Brazilië en Peru les te geven. 

Samen met de medewerkers van de basis in Belo Horizonte

De Children at Risk School, die we al in 1989 in Belo Horizonte opgezet hadden, in samenwerking met de University of the Nations, om onze eigen medewerkers op te leiden hoe met kinderen in nood te werken, is flink aan het vermenigvuldigen naar andere steden. Het is een modulaire cursus van drie maanden, en steeds meer basissen en campussen van Jeugd met een Opdracht willen de school ook graag gaan geven. Daar willen we graag bij helpen. Onze jaarplanning voor 2019 ziet er zo uit:

Fortaleza - Johan gaat er in april les geven. Ze plannen daar op de JmeO-basis om dit jaar nog een eerste Children at Risk School te draaien.

Recife – Er draait daar al meer dan 20 jaar een Children at Risk School, we gaan er eind april lesgeven.

Sao Luis – Er is daar nog geen school, we gaan er een eerste seminar geven in mei.

Een vluchtelingenkamp in Boa Vista, iedereen slaapt in hangmatten.

Boa Vista – ligt op de grens met Venezuela en heeft dertien vluchtelingenkampen. We gaan er in mei en juni 5 weken heen om in de avonden een training te geven aan de medewerkers van kerken en organisaties die al onder de kinderen van deze vluchtelingen werken, overdag hopen we de vluchtelingenfamilies zelf te kunnen helpen, met Bijbelstudies, counseling en training. 

Een medewerkster met wat kinderen in Boa Vista

Manaus – Er is daar op de JmeO-basis al vele jaren een groot werk onder kinderen in nood. Vorig jaar hebben enigen van de medewerksters de Children at Risk school in Belo Horizonte gevolgd en dit jaar hopen ze hem te “planten” in Manaus. We gaan er lesgeven in juni.

Rio de Janeiro – In 2016 hebben we er de eerste CAR School gegeven, en daaruit voortkomend zijn er vier teams in vier verschillende favelas fulltime gaan werken. We hopen hen in juli/ augustus te bezoeken.

Belo Horizonte – Waar we wonen en de school ook gestart is. Er is veel mooi werk onder kinderen in nood in de buurtcentra in twee verschillende grote favelas, en ook is er een bloeiend werk op straat en in de tienergevangenissen. We hopen er in augustus les te geven.


Lausanne, Zwitserland - Johan gaat hier in september alleen heen voor een internationale vergadering van de University of the Nations.

Belo Horizonte – Johan geeft hier nog een week les in de Discipelschaps Training School (DTS), ook in september.

Lima, Peru - Er werkt hier bij JmeO een Nederlands echtpaar, Jordi en Ria, die graag de Children at Risk School ook op hun basis willen gaan runnen. We gaan er in oktober heen om een seminar te geven, en hopen dan dat de volledige school in 2020 gegeven gaat worden.

Curitiba – Hier draait de school ook al vele jaren, en is er een mooie bediening in het buurtcentrum, wat ze in een achterstandswijk opgezet hebben. We gaan er in november lesgeven. Dit is dan de negende grote stad in Zuid Amerika, waar we dit jaar les hopen te geven. Allemaal steden waar er een grote nood onder kinderen is, en waar er jonge zendelingen zijn, die getraind willen worden in het werken onder deze groep.

Ermelo – vlak voor Kerst hopen we weer naar Nederland te komen.


2020

Voor 2020 staat er al een reis naar Angola op de kalender, om een paar weken les en een seminar te geven, en een drie maanden reis naar de Filippijnen waar we een eerste Children at Risk School zullen gaan leiden. Maar daar schrijf ik een volgende keer wel meer over.

Downsizen

We genieten ervan om weer even een poos (met reizen tussendoor dan) in Belo Horizonte te wonen, en hebben de afgelopen weken ons boeltje verhuisd naar een klein appartementje op de benedenverdieping. We zijn heel modern aan het “downsizen” 😊, en ruimen ondertussen heel wat spullen op die we de laatste 35 jaar hier in Brazilië verzameld hebben. Michele en Romeu, die hier eerst woonden, waren wel aan wat ruimers toe. Die wonen met hun twee kinderen nu boven ons in een groter appartement.

Tussen de bedrijven door werken we aan de website en andere communicatie en bereiden we lessen, PowerPoints en reizen voor. Ook is Johan super handig allerlei klusjes aan het doen zoals keukenkastjes op maat maken, een tafel maken, planken en foto’s ophangen, etc. Langzaam maar zeker wordt ons nieuwe appartementje erg gezellig! We zijn God dankbaar om hier zo samen met Michele en Romeu en de kleinkinderen te mogen wonen en werken.

Samen zijn we een team!

We willen iedereen bedanken voor de (Kerst) kaarten, bemoedigende e-mails, voor jullie gebed (we kunnen niet zonder!) en voor jullie financiële steun. Wanneer we les mogen geven en anderen opleiden, zodat er steeds meer kinderen en families met Gods liefde, genade en hulp bereikt worden, dan doen we dat, wetend dat er een heel team van familie, vrienden en supporters achter ons staan. Wij mogen de lessen geven, doordat jullie ons steunen. Samen zijn we een team! Dank je wel daarvoor!

Gebedspunten
  • Bid voor mijn zwager Sieb. Hij is erg ziek. In februari komen we even voor drie weken naar Nederland om bij hem en mijn zus te zijn. We hebben een zendelingenverzekering die deze reis voor ons betaalt. 
  • Bid voor de families die iemand verloren hebben tijdens de ramp van de doorbraak van de dam. Dat de Heilige Geest hen mag troosten en dat ze Gods armen om zich heen zullen voelen. 
  • Bid dat er juiste beslissingen zullen komen over de andere onveilige dammen, dat er door de bedrijven niet alleen maar aan winst en geld gedacht zal worden, maar ook aan de bescherming van de mensen en de natuur. Dat er goede wetten over gemaakt zullen worden. 
  • Bid voor onze reizen naar al die verschillende Jeugd met een Opdracht basissen. Dat de lessen en seminars en scholen een geweldige bemoediging zullen zijn voor de plaatselijke medewerkers, zodat er vele kinderen geholpen zullen worden. 
  • Dank voor ons fijne plekje in Belo Horizonte. 
  • Dank voor onze gezondheid. 
  • Dank voor alle mensen die ons steunen.

woensdag 21 november 2018

Luisteren, gehoorzamen en nooit opgeven!

“Wat is het geheim van jullie leiderschap? Wat waren de strategieën?” werd er aan Loren en Darlene Cunningham gevraagd, de oprichters van Jeugd met een Opdracht.


In bijna 60 jaar is deze wereldwijde zendingsbeweging tot één van de grootste gegroeid, met de meeste zendelingen. Tussen de 5 en 6 miljoen jongeren hebben de basisopleiding van 5 maanden, de Discipelschaps Training School (DTS) gevolgd, en ruim 30.000 zendelingen werken er fulltime wereldwijd in evangelisatie, training en hulpverlening. ”Loren en Darlene, hoe hebben jullie dat toch voor elkaar gekregen?”


We zijn samen met nog 350, voornamelijk Braziliaanse Jeugd met een Opdrachters, in een conferentie, waar Loren en Darlene, de oprichters van Jeugd met een Opdracht, persoonlijk een paar weken de tijd nemen om les te geven en te bemoedigen. “Het antwoord is eigenlijk heel simpel,” zegt Darlene, “het zijn maar 4 woorden: luisteren, gehoorzamen en nooit opgeven!”

“We luisteren naar God, Hij is de leider, Hij zegt ons welke volgende stap te nemen. We gehoorzamen, en zelfs als het moeilijk is, geven we niet op!”


“Dat is eigenlijk ook de basis van wat we aan alle studenten van de DTS leren”, glimlacht Loren. “Het zijn geen slimme uitgedachte strategieën van mij, het zijn niet wat de wereld “leiderschapskwaliteiten” noemt, maar het is je laten leiden door de Here Jezus, naar Hem luisteren, dan gehoorzamen, en dan nooit opgeven!”

Darlene gooit haar handen in de lucht, en voegt enthousiast toe: “We willen JA zeggen tegen God, nog voor we weten wat Hij van ons vraagt! Heer, hier zijn we, gebruik ons!”

De woorden blijven bij me hangen. Ik ben dankbaar voor leiders die gehoorzaam zijn aan God en de eer van een geweldige bediening niet naar zich toe halen, maar juist alle eer aan de Here Jezus geven. Die ons erop wijzen, om altijd de Here Jezus op de eerste plaats in ons leven te hebben, en Hem te volgen, wat het ook zal kosten, in het liefhebben en dienen van de mensen om ons heen.


We mochten zelf tijdens deze conferentie ook een paar workshops geven over het werken met kinderen in nood en over hulp aan getraumatiseerde kinderen van vluchtelingen. Heerlijk om zo jongeren te mogen aanmoedigen hun gaven in te zetten voor God en voor de kinderen die vaak in zulke moeilijke omstandigheden wonen.

Dinosaurussen met een Opdracht
Ha ha, Loren is al 83 jaar, Darlene iets jonger, maar het ontbreekt hen zeer zeker niet aan energie. Ook zijn wij zelf de jongsten niet meer. Soms wordt er wel eens gek gekeken als we zeggen te werken bij Jeugd met een Opdracht. Jeugd? Ja het overgrote deel van onze collega’s zijn jonge mensen tussen de 18-30 jaar, maar er zijn dus ook een paar “vaders en moeders” met wat grijs haar hier en daar. De zendelingen van onze generatie noemen zich dan ook wel gekscherend “Dinosaurussen met een Opdracht”!

Tijdens de conferentie, en ook de week ervoor kwamen we met leiders van basissen vanuit heel Brazilië bij elkaar. Sommigen van hen zijn al meer dan 30 jaar onze vrienden. Heerlijk om weer even met zo’n groepje dinosaurussen samen te zijn! 😊


Eerste meeting van leiders en medewerkers van de Children at Risk Scholen in Brazilië Vorige week zijn we ook voor het eerst bij elkaar gekomen met de leiders en medewerkers van de verschillende Children at Risk Scholen die hier in Brazilië jaarlijks draaien. In Costa Rica hadden we vorig jaar al een meeting gehad met de leiders van scholen in andere landen, maar dit was dus voor Brazilië de eerste keer. Heel belangrijk natuurlijk, om samen op dezelfde pagina te zitten, goed het curriculum te begrijpen en alles wat er komt kijken bij het aangesloten zijn bij de Universiteit van de Naties. Maar nog veel belangrijker om samen God te loven en naar Hem en elkaar te luisteren.


Heerlijk om dan alle plannen voor de volgende 2 jaar van vermenigvuldiging te horen. Nieuwe Children at Risk Scholen in steden in Brazilië zoals Manaus, Boa Vista en Salvador, maar ook in andere landen als Chili, Peru en de Filippijnen. Meer Children at Risk Scholen betekent dat er meer jonge mensen opgeleid worden in het starten of werken in een bediening met kinderen in nood, wat dus weer betekent dat er meer kinderen in nood bereikt worden met Gods liefde. Daar worden we helemaal blij van!


Family7 in actie voor straatjongeren in Brazilië
Er zijn de laatste maanden 4 mooie documentaires uitgezonden op Family7, over het werk van het team in Huize Redding, van onze Jeugd met een Opdracht basis in Belo Horizonte. Deze zijn nu te bekijken op YouTube: “Family7 in actie voor straatjongeren in Brazilië.” Het is een hele mooie serie geworden, die een goed beeld geeft van het werk op de straten van Belo Horizonte. De moeilijke momenten, maar vooral ook de mooie en verbazende situaties, waar het team, door God geleid, in terecht komt. Van harte aanbevolen! Klik HIER op de link!

Financiën
We willen ieder heel hartelijk bedanken die ons de afgelopen maanden een (extra) gift gegeven hebben, we zijn zo dankbaar voor jullie, die zo trouw zijn, in ons en ons werk geloven, voor ons bidden en ons ook financieel ondersteunen! Een hele dikke knuffel van ons!


Kerstkindje
Davi, onze geadopteerde zoon, die met Hydrocephalus en Spina Bifida geboren is, is op eerste kerstdag geboren, 32 jaar geleden. Een kerstkindje. Het heeft waarschijnlijk zijn leven gered, omdat de neuroloog die hem in het ziekenhuis opereerde, besloot hem een cadeautje te geven: een speciaal pompje wat hij net zelf toegestuurd gekregen had vanuit de Verenigde Staten. Het was een duur pompje, wat hier in Brazilië nog niet verkrijgbaar was. Maar omdat het kerst was, besloot de dokter deze kleine baby te zegenen en het pompje te plaatsen.


Kerstcadeautjes, we doen er doorgaans niet aan, maar voor dit kerstcadeautje zijn we dus heel dankbaar! Maar het allergrootse cadeau, waar het echt om draait met Kerst, is dat God zijn zoon gegeven heeft voor ons. De God die alles geschapen heeft en onbegrijpelijk groot is, werd door zijn liefde voor ons als een klein en tastbaar kindje geboren, God Immanuël, God met ons.

Johannes beschrijft het zo in zijn evangelie (1:14, naar de Message Bijbelvertaling): “Het Woord werd vlees en bloed en kwam in onze wijk wonen. We zagen de glorie met onze eigen ogen, de onvergelijkbare en “enig in zijn soort” glorie, zo Vader, zo Zoon, gul en genereus van binnen en buiten, echt en waar van begin tot einde!”

We bidden dat dit komende jaar nog veel meer mensen, nog veel meer families en kinderen, nog veel meer vluchtelingen en nog veel meer kinderen in nood Hem zullen mogen zien, en erkennen dat hij Heer is.

We wensen jullie allemaal hele betekenisvolle feestdagen toe, en Zijn rijke zegen in het komende jaar!


Gebedspunten
  • Dank God voor leiders als Loren en Darlene, mensen die ons voorgaan, en een geweldig voorbeeld en bemoediging zijn. 
  • Bid dat we allemaal steeds naar God zullen luisteren, Hem zullen gehoorzamen en nooit zullen opgeven. 
  • Bid dat we altijd “Ja” willen zeggen tegen God, zelfs nog voor we weten wat Hij van ons vraagt! 
  • Dank voor alle seminars en lessen in de Children at Risk Scholen die we mogen geven. 
  • Bid dat er zo steeds meer jongeren opgeleid worden om naar kinderen in nood uit te reiken. 
  • Bid voor Gods zegen en leiding in de vermenigvuldigingen van de scholen naar andere steden en landen. 
  • Dank God voor het grootste kerstcadeau: zijn zoon!

dinsdag 9 oktober 2018

40 jaar getrouwd en weer terug in Brazilie

Even wat nieuws tussendoor!
“Heer hier ben ik, wilt u mijn leven gebruiken”, bad een van de studenten met tranen in zijn stem, nadat ik vorige week lesgaf over de kinderen van vluchtelingen.

We zijn weer in Brazilië! Deze 2 weken geven we les in de Children at Risk School hier in Belo Horizonte. Het is fijn om te zien hoe het werk hier op de basis, die wij in 1986 begonnen zijn, nog steeds goed doorgaat. En het is prachtig om al die jonge mensen te zien die hun hart en leven aan God geven en zich door Hem laten leiden.


Deze weken zijn er in Nederland op de tv van family7 zelfs vier afleveringen te zien over het werk van het team dat in Huize Redding werkt. Het zijn indrukwekkende documentaires en we bevelen ze van harte aan!

Het is heerlijk om weer een poos bij onze dochter Michele en schoonzoon Romeu te zijn, en hun 2 kinderen, we voelen ons alweer thuis!


Deze week zijn Johan en ik 40 jaar getrouwd. We hadden het al een beetje eerder gevierd met familie en vrienden in Nederland. We zijn ontzettend dankbaar voor al die mooie jaren samen. 


Johan heeft een heleboel van onze oude foto’s gedigitaliseerd, van toen we net naar Brazilië gingen en de kinderen nog klein waren, wat een heerlijke herinneringen! 


Willen jullie bidden voor ons, de volgende 4 weken gaan we lesgeven in Curitiba, een stad in het zuiden van Brazilië, voor gezondheid, en dat de plannen die we gaan maken voor volgend jaar door God geleid zullen worden.

Heel hartelijk bedankt en Gods rijke zegen!

dinsdag 14 augustus 2018

Van gloeiende platen, druppels en stroompjes...

Hevig na-schokkend van haar huilbui hou ik het kleine meisje op schoot. We zitten midden in een Syrisch vluchtelingenkamp, in één van de landen die grenzen aan Syrië, en waar meer dan één miljoen mensen heen gevlucht zijn.


Dit kamp bestaat al vanaf het begin van de oorlog, in 2011. Sommige kinderen zijn hier geboren, anderen zijn pas later met hun ouders gevlucht en moeten nog wennen aan de nieuwe situatie. Zoals ook het kleine meisje, die me krampachtig vasthoudt als ik voorzichtig probeer haar op de bank naast me te zetten. Ze slaat haar benen en armen om me heen en wil niet meer van mijn schoot af… uit haar grote bruine ogen stromen nog steeds de tranen. Ze is nieuw op dit schooltje en vindt het duidelijk allemaal nog veel te spannend.

Dit is één van de schooltjes waar onze studenten van de Children at Risk School uit Nederland nu al ruim 2 maanden aan het helpen zijn. Johan en ik zijn ze de laatste 2 weken van hun verblijf hier aan het opzoeken, om daarna met de studenten naar een volgend buurland van Syrië te reizen, waar ook miljoenen vluchtelingen neergestreken zijn.


Geïmproviseerde schooltjes voor Syrische kinderen.

Nadat er kinderen waren die soms al jarenlang niet meer naar school geweest waren, zijn er nu op een heleboel plekken kleine schooltjes ontstaan. Soms worden ze geleid door de vluchtelingen zelf, in andere gevallen door de lokale bevolking, die dan een paar van de vluchtelingen een baan als onderwijzeres aanbieden. Vaak hebben ze geen Pabo of andere vooropleiding gehad en het valt niet altijd mee. Maar het is prachtig om de onderwijzers en onderwijzeressen van deze geïmproviseerde schooltjes een beetje te leren kennen en hun geweldige toewijding en liefde voor de kinderen te zien. En het was natuurlijk ook geweldig voor ons, om onze studenten in actie te zien. 


Lesgeven aan de onderwijzeressen

Het onderwijzend personeel van de schooltjes wilde graag zelf onderwezen worden. De onderwijzeressen gaven een verlanglijst met alles wat ze graag wilden leren en problemen waar ze tegenaan liepen. De studenten verdeelden de lessen onderling en genoten van hun leergierige publiek, terwijl een groepje vrijwilligers die dagen de lessen met de kinderen op zich nam.


Gratis

Het onderwijzend personeel was super dankbaar. “We hadden deze lessen al eerder willen hebben, maar het was altijd te duur om dit soort seminars te regelen, nu komen jullie en geven ons al die lessen gewoon gratis!?!”

Ja, we zijn dankbaar dat dit kon. Onze studenten en wij hadden de reis- en verblijfskosten zelf betaald, sommigen hadden voor de school nog een baan gehad en hadden gespaard, terwijl anderen (zoals wij) al langer door een groep van vrienden gesponsord worden. Zo mochten we de vluchtelingen, vaak families die alles verloren waren, een stukje helpen, hen bemoedigen, hen laten zien dat ze niet vergeten waren, en hen een klein beetje van Gods ontzaglijk grote liefde voor hen laten zien.


Spelen en lachen

En wat een beloning is het als je dan de kinderen, die al door zoveel trauma gegaan zijn, ziet spelen en lachen. Ook het kleine meisje wat zich tijdens de les meer dan een uur zich aan me vastgeklampt had. Langzaam aan stopte het diepe snikken en begon ze nieuwsgierig naar het mooie felgekleurde speelgoed te kijken. Even later wilde ze er wel mee spelen, en aan het eind van de morgen zat ze heerlijk zelf op een stoeltje aan haar tafel met een schriftje voor zich en een potloodje in haar hand!

Meer Children at Risk Scholen in Nederland

We zijn ontzettend blij dat de eerste Children at Risk School op Heidebeek, de basis van JMEO in Heerde zo goed door Joke mede geleid werd. Ze heeft het geweldig gedaan en gaat er nu mee door in Nederland en zal de volgende CAR School leiden, die in jan 2019 begint op Heidebeek, zodat wij onze tijd en inzet weer op andere landen kunnen richten.

Voor info en interesse in de school in Nederland, zie hun website: https://ywamheidebeek.org/nl/dts-training/children-at-risk/


Afrikaanse studenten

We zijn nu een weekje aan het lesgeven op een YWAM basis in Zwitserland, waar de studenten vooral uit verschillende landen van Afrika komen. Sommigen van hen leiden daar al kleuter- en basisscholen, en ze willen allemaal meer toegerust worden. Wij geven er les over kinderen in nood, straatkinderen, kinderen die seksueel misbruikt worden, maar ook over de vluchtelingenkinderen en hoe je hen kan helpen hun opgelopen trauma’s te verwerken.

Ook in Afrika zijn er miljoenen kinderen die op de vlucht moesten slaan voor geweld in hun dorpen en steden. Sommigen vluchtten met hun ouders, maar er is ook een alarmerend aantal dat niet meer bij hun familie is, omdat hun ouders gedood zijn, of “kwijtgeraakt zijn” tijdens het vluchten. Je hoort er niet zoveel van in het nieuws, en we komen ook steeds vaker mensen tegen die er eigenlijk liever niets over horen of lezen. Omdat het zo uitzichtloos lijkt, “Wat kan ik er aan doen?” verzuchten sommigen, “niets toch?” Maar dat is niet waar. We kunnen altijd bidden, (wat zo vaak onderschat wordt, maar zooooo nodig is) en organisaties en kerken steunen die deze kinderen en families helpen.


Van druppels en stroompjes

Ook in ons werk jaren geleden met de straatkinderen in Brazilië hoorden we dat vaak: “Ja maar het is alleen maar een druppel op een gloeiende plaat!”

Maar er lopen nu een heleboel ex-straatkinderen rond, die door die druppel van de gloeiende plaat gered zijn, de Heer hebben mogen leren kennen, gestudeerd hebben, een baan hebben, getrouwd zijn en kinderen hebben. Sommigen zijn zelf ook zendeling geworden en helpen op hun beurt weer andere kinderen die in wanhopige situaties terecht gekomen zijn. De druppels worden stroompjes…

Dus geloof alsjeblieft de leugen niet, dat het toch allemaal geen zin heeft. God wil zijn koninkrijk uitbreiden en we mogen allemaal helpen, samen met Hem zien, hoe kinderen en families door Hem gered en genezen worden.


Weer terug naar Brazilië
In september hopen we weer naar Brazilië terug te gaan, waar we officieel nog steeds wonen, maar nu dus door al het reizen al een flinke tijd niet geweest zijn. We hopen daar in oktober met alle leiders van de zeven verschillende CAR scholen een meeting te hebben en ze dan in 2019 allemaal op te zoeken en er lessen te geven.


We hebben hulp nodig

We hebben het in onze nieuwsbrief eigenlijk bijna nooit over onze financiën, en we zijn super dankbaar voor alle mensen die ons met giften steunen, er is een fijne groep mensen die ons regelmatig en trouw giften geven. Maar door de jaren heen is ons support toch minder geworden. Sommigen van onze supporters zijn overleden, terwijl er anderen waren, die in de afgelopen jaren zelf financiële problemen kregen en zich gedwongen voelden om te stoppen. Het is steeds goed gegaan, maar het wordt voor ons nu wel erg krap. Dus daarom wilden we nu eigenlijk vragen, als u deze nieuwsbrief krijgt en met ons meeleeft, maar ons (nog) niet financieel helpt, hierover te willen bidden.

We hopen vooral, dat er mensen zullen zijn die ons en ons werk maandelijks met 25, 50 of 100 euro willen gaan steunen. Maar ook eenmalige giften zijn natuurlijk van harte welkom. De informatie van hoe u ons kunt steunen staat in de colofon, maar u kunt ons natuurlijk ook e-mailen, mochten er vragen zijn.

Gebedspunten 
  • Bid voor de kinderen die hebben moeten vluchten, dat God hen zal helpen te genezen van hun trauma’s. 
  • Bid voor het onderwijzend personeel van de geïmproviseerde schooltjes voor de vluchtelingenkinderen, dat God hen zal bijstaan en zegenen. 
  • Bid voor de studenten van de CAR Scholen en seminars, dat ze Gods leiding zullen ervaren in het werk wat ze doen, en Zijn wijsheid en zegeningen. 
  • Dank God voor alle kinderen die door de jaren heen al bereikt zijn met Gods liefde, wat heel hun leven getransformeerd heeft. 
  • Bid dat er nog veel meer studenten zullen gaan komen die ook uit willen gaan reiken naar kinderen in nood. 
  • Bid voor onze plannen in Brazilië en de verschillende CAR scholen die daar draaien. 
  • Bid voor ons support, dat we genoeg mensen zullen hebben, die biddend en gevend achter ons staan.
We wensen jullie allemaal Gods rijke zegen toe!

maandag 18 juni 2018

Heel veel mierzoete koffie en thee

Even wat nieuws tussendoor!

“We zijn zo blij met alle hulp die jullie team van staff en studenten geven hebben aan onze kinderen!” Vertelden de onderwijzers van het schooltje voor Syrische kinderen ons.

Ons team heeft twee en een halve maand geholpen in een land in het Midden Oosten, op een school voor Syrische vluchtelingenkinderen. Dat was een hele uitdaging. Maar ze hebben het geweldig gedaan. Wij zijn er zelf de laatste twee weken ook bij geweest, en nu zijn we met ons team in het volgende land aangekomen, om nog eens twee weken te helpen en les te geven aan de onderwijzeressen. Het is een hele onderdompeling in de arabische cultuur, aangepaste kleding, heel veel mierzoete koffie en thee, en heel veel prachtige kinderen.

En wat zijn de mensen dankbaar! Het is geweldig om hier te mogen zijn, en onze staff en studenten in actie te zien, we zijn trots op hen! 

Willen jullie bidden voor ons en het team, voor gezondheid, veiligheid en dat ieder van het team zich geleid door God mag weten in de volgende stappen. 

Heel hartelijk bedankt en Gods rijke zegen!

dinsdag 15 mei 2018

Dankbaar hoe God onze studenten en ons wil gebruiken.

Hoe voelen de vluchtelingen zich? En hoe kunnen wij een beetje met hen meevoelen? Het is lastig, als zij zoveel kwijt geraakt zijn, en wij juist zoveel hebben. Het zijn twee werelden.


Onze studenten stonden voor de taak om les te geven, op een avond die Stichting Gave in een kerk in Zwolle georganiseerd had, over hoe je kinderen van vluchtelingen kunt helpen bij het verwerken van hun trauma’s. We hebben er geweldig materiaal voor, maar eerst werd er dus even stilgestaan bij wat de vluchtelingen allemaal verloren hebben, en hoe dat (een beetje) voelde.

Je kunt natuurlijk nooit echt het verlies voelen wat zij allemaal voelen, maar om je een klein beetje in te kunnen leven werd er een korte inleiding gegeven.


Je leven op 16 briefjes

Alle aanwezigen kregen 16 briefjes waarop ze mochten schrijven wat hun 4 favoriete personen in hun leven waren, hun 4 leukste dingen om te doen, hun 4 belangrijkste materiële dingen, en hun 4 dromen voor de toekomst. De briefjes bevatten al gauw de namen van hun mannen, vrouwen, kinderen, ouders, hobby’s zoals schaatsen, rennen, fietsen, fotograferen, eigendommen zoals laptops, afwasmachines, auto’s, camera’s en dromen zoals trouwen, kinderen krijgen, een goede baan etc.

Met de medewerkers van de Children at Risk School

Nog maar 4 over

Het was een gezellige sfeer, je zag mensen glimlachen terwijl ze hun briefjes schreven. Maar met de volgende opdracht zag je al dat er verschillende mensen opeens stil werden. De opdracht was namelijk dat de buurvrouw of buurman nu 4 briefjes van je uitkoos, zonder te zien wat daarop stond, en je de andere 12 door moest scheuren.

“Er is een aanval op je stad geweest, en je hebt moeten vluchten” vertelde onze student aan de mensen. “Je bent nu de twaalf dingen of personen die op je briefjes stonden kwijtgeraakt…” je hoorde de mensen hun adem inhouden. “Maar de vier briefjes die je buurvrouw of buurman voor je gekozen hebben, en weer aan je teruggeven hebben, die heb je nog.”

Vlug keken de mensen wat er nog op hun overgebleven briefjes stond. Sommigen bedankten hun buurvrouw: “Je hebt mijn broer gered, die heb ik tenminste nog” hoorde ik fluisteren. De sfeer was nu veel soberder. Met grote ogen keken ze naar onze studenten, die nu aan iedereen een ballon gaven.


Knallende ballonnen

“Blaas de ballon op en schrijf dan met een stift de 4 mensen, hobby’s, dingen of dromen die je nog over hebt op deze ballon”, was de volgende opdracht. De zaal was stil, ieder was bezig en nog een beetje in schok bij het bedenken wat dit betekende. Opeens gingen er een paar studenten door de rijen, die alle ballonnen lek prikten. “Je was op de vlucht, maar je groep werd aangevallen, je bent nu ook de laatste vier dingen kwijt” legde de student uit. “Hoe voel je je nu?”

“Ik ben boos”, riep een mevrouw met blond haar.

“Ik voel me bang, angstig”, zei een ander zachtjes, “er is nu niets meer om voor te leven!”

“Ik voel me alsof er geen hoop meer voor mij is, ik ben nu alles kwijt”, vertelde een jonge vrouw met tranen in haar bruine ogen.

“Boos, angstig, gedeprimeerd, zonder hoop…” Opeens viel het kwartje, ja, dat is zoals vluchtelingen zich voelen. Alleen is het bij hen geen opdracht met 16 papiertjes, maar is het echt…


Er is hoop boekjes

Deze introductie geven we gewoonlijk in westerse landen voor de mensen die niet door gezamenlijke trauma’s gegaan zijn, om een beetje te begrijpen waar de vluchtelingen doorheen gegaan zijn, om een beetje met hen mee te voelen. Zodat we daarna kunnen uitleggen, hoe het “Er is hoop” boekje dat we hebben, gebruikt kan worden om kinderen te helpen met het verwerken van trauma. Kinderen die zoveel kwijtgeraakt zijn, moeten geholpen worden.

We onderwijzen de ouders en leerkrachten, die dan aan de hand van dit boekje leren om naar de verhalen van de kinderen te luisteren en hen nieuwe hoop te geven. Het helpt hen om de kinderen te laten zien dat God van hen houdt, dat Hij bij ze is en hen wil helpen. God heeft hen niet verlaten maar wil hen juist troosten. In alle ellende en angst en onzekerheid is de Here Jezus de stabiele persoon waar ze op mogen vertrouwen. Kinderen mogen zo leren hun hand in die van Jezus te leggen.


Vluchtelingenkampen in het Midden Oosten
Onze studenten deden het geweldig, het was een goede voorbereiding op de drie maanden praktijktijd in het Midden Oosten in de vluchtelingenkampen waar ze deze lessen ook gaan geven aan de ouders en begeleiders van kinderen in de vluchtelingenkampen.


Les-fase afgerond

De drie maanden les-fase van de Children at Risk School op Heidebeek zijn omgevlogen, en naast korte praktijkmomenten zoals hier boven beschreven, hebben ze dus heel breed les gehad over kinderen in nood, en hoe je die kunt helpen, hoe je verschillende ministries op kunt zetten, en wat je juist niet en wel moet doen. Deze cursus is ingeschreven bij de University of the Nations. Er moesten boek verslagen geschreven worden, testen gedaan, projecten gemaakt, en we waren trots toen aan het eind van de les-fase alle studenten hoge cijfers gehaald hadden, dat werd een feestje!


Ondertussen zijn de studenten dus al op hun internationale outreach en we hopen hen in juni te bezoeken en met hen naar het volgende land in het Midden Oosten te reizen. Willen jullie ook bidden voor hun en onze veiligheid?


Hongarije, Zwitserland en Opwekking

Volgende week hopen Johan en ik eerst nog naar Hongarije te gaan, waar we uitgenodigd zijn op een grote Europese conferentie “Reaching Europe’s Children” om een paar seminars te geven. Er komen vooral vanuit Oost Europa veel deelnemers van kerken en zendingsorganisaties. Ook zijn we in Zwitserland uitgenodigd om les te komen geven, en tussendoor hopen we ook met een gehuurde caravan, voor het eerst mee te doen met Opwekking samen met twee van onze kleinkinderen. Gezellig samen met nog 50.000 anderen met Pinksteren kamperen in Biddinghuizen. Misschien ontmoeten we sommigen van jullie daar wel? We kijken ernaar uit!


Gezondheidsproblemen

De afgelopen maanden hebben we ook wat vaker bij dokters en in het ziekenhuis doorgebracht. Eerst werd Davi erg ziek toen hij het weekend bij ons logeerde. Het ging steeds slechter en we zijn toen met hem naar het ziekenhuis in Harderwijk gegaan, waar we meteen doorgestuurd werden naar het UMC Utrecht, waar hij opgenomen werd met een fikse nierbekkenontsteking. Doordat hij een urostoma heeft, heeft hij een veel grotere kans op dit soort ontstekingen. Gelukkig waren we er op tijd bij, en na een flinke intraveneuze kuur van heftige antibiotica, mocht hij enkele dagen later weer mee naar huis. Maar ze hadden via een scan ook ontdekt dat er wat problemen met zijn maag en slokdarm waren. Daar heeft hij ondertussen ook een onderzoek voor gehad, en net vandaag belden ze dat de uitslag goed was, ook weer een hele opluchting! Willen jullie ook voor zijn gezondheid blijven bidden?

Met koningsdag gezellig samen oranje tompouces eten!

Ik ben zelf een beetje aan het tobben geweest met een klapvoet en om er een goede brace voor te krijgen, die niet te heet wordt in tropische landen… Ik had er één aangemeten gekregen, maar die paste maar in één paar schoenen, dus dat was niet echt leuk! Maar het lijkt erop dat we nu toch wat gevonden hebben, ik had ondertussen al mijn oude schoenen al weggegeven, dus dat wordt nu weer nieuwe schoenen kopen! Dat is wel leuk! 😊

Even uitwaaien aan het strand in Zeeland

Ook heb ik deze maanden al een paar keer wat huidkanker plekjes moeten laten weghalen, dat blijft een dingetje, en ik moet er goed op blijven letten. Willen jullie daar ook voor bidden?

Dank jullie wel voor jullie meeleven, giften en gebeden. We wensen jullie Gods rijke zegen toe!

Gebedspunten
  • Bid voor de vluchtelingen en hun kinderen die in grote kampen wonen, zonder dat er veel hoop is. 
  • Bid voor de studenten dat ze juist de hoop die er in Christus is, uit mogen dragen in deze kampen. 
  • Bid voor de veiligheid van long en short term medewerkers in deze gebieden in het Midden Oosten, en ook voor ons als we er in de maand juni heengaan. 
  • Bid voor de lessen en seminars die we in verschillende landen en conferenties mogen geven. 
  • Bid voor onze gezondheid en die van Davi. 
  • Dank God voor zijn liefde en trouw.