maandag 19 juni 2017

Jongeren in Azië zetten zich in om kinderen in nood te helpen.

Na ons heerlijke maar ook drukke verlof in Nederland zijn we ondertussen aan onze grote reis begonnen. Een reis van bijna 7 maanden in verschillende landen in Azië. Eind september hopen we dan weer terug in Nederland te zijn, om de Children at Risk School voor te bereiden, die we in januari 2018 op Heidebeek hopen te gaan geven. Dat wordt een school met een focus op kinderen van vluchtelingen.
  

Verre Oosten
Maar nu eerst dus even een paar maanden in het verre oosten. Kinderen in nood zijn er over de hele wereld, en we zijn blij dat er ook hier jongeren zijn die heel graag deze kinderen willen helpen, en willen leren hoe ze dat het beste kunnen doen.

We verblijven nu in een hele grote stad, en zijn onder de indruk van de duizenden torenflats waar hier dag en nacht aan gebouwd wordt. Prachtig aangelegde wijken schieten als paddenstoelen  uit de grond. Grote 8-baans wegen lopen door de hele stad, en auto’s, geruisloze elektrische brommertjes, voetgangers en bussen lijken zonder al te veel problemen er samen bezit van te nemen.
  


Goudvisjes vissen
In het centrum van de stad is een kleine vijver met duizenden goudvisjes. Op zondagmiddag zien we daar ouders die met hun kleuters komen vissen, met kleine hengeltjes en emmertjes, om hun aquaria thuis weer op te vullen. Zo schattig! De mensen lachen vriendelijk naar ons als ze zien dat we er foto’s van willen nemen. Ze zijn trots op hun stad en land, en willen gastvrij ons van alles mee laten genieten.


Achtergelaten
Maar er is hier ook een grote nood. In de dorpen worden miljoenen kinderen door hun ouders achtergelaten in de zorg van opa’s en oma’s of ooms en tantes, zodat de ouders beiden ver weg in een grote stad kunnen gaan werken, om meer geld te verdienen. Sommige ouders doen dit omdat ze superarm zijn, en het hun enige manier is om voor hun gezin in het onderhoud te voorzien. Anderen doen het omdat ze meer geld willen, betere huizen, mooiere auto’s, meer luxe. Doordat alleen de ouders naar de grote steden vertrekken, en niet de hele gezinnen, is het hier gelukt om favelas te voorkomen, in tegenstelling met Brazilië. Maar daar is in de gezinnen een hoge prijs voor betaald.

We hebben al met zoveel van deze achtergelaten kinderen gesproken, en allemaal vertellen ze over de diepe pijn die dit veroorzaakt, de gevoelens van verlaten te zijn, genegeerd en afgewezen. Soms worden ze van het ene familielid naar het andere doorgeschoven en moeten ze dus ook steeds van school en vriendjes en vriendinnetjes veranderen. Ze voelen zich vaak teveel bij de gezinnen waar ze tijdelijk opgenomen worden, en zien hun eigen ouders alleen maar even tijdens een jaarlijkse korte vakantie. Ook de jonge mensen met wie wij spraken, hebben bijna allemaal dezelfde ervaringen en kunnen zich goed hierin identificeren.
  

Maar er zijn ook veel kinderen die geen grootouders of andere familieleden hebben om op hen te passen en dan maar in een soort weeshuis-kostschool onder gebracht worden. Het zijn natuurlijk geen echte wezen, want hun ouders leven nog, maar die zijn druk met hun werk in een verre stad. Voor deze kinderen is het vaak nog zwaarder, zo op te groeien zonder goede banden te maken met familieleden. Niet alleen is het allemaal tijdens hun kinder- en tienertijd een stuk moeilijker, maar het geeft vaak later in hun leven ook allerlei psychologische en sociale problemen.


Abortus
Waar we ook veel over horen is dat het afbreken van zwangerschappen door middel van abortus hier de normaalste zaak van de wereld is. Het is erg goedkoop.

Het is hier een zo “normale” procedure geworden, dat de eerste vraag, die de dokter aan een nieuwe vrouwelijke patiënt stelt, vaak is: “Hoeveel abortussen heb je al gehad?” wetend dat bij elke abortus er niet alleen een kindje gedood wordt, maar de vrouw ook steeds meer kans heeft op allerlei lichamelijke en psychosomatische klachten.


Jongeren zetten hun leven in.
Het is dan ook geweldig om te zien dat er jonge mensen zijn die hun leven in willen zetten om kinderen, tieners en hele families te helpen. Er zijn jongeren met plannen om huizen voor zwangere meisjes te beginnen, er wordt gedroomd om organisaties op te zetten die adopties gaan promoten en bevorderen. Er worden families getraind in de opvoeding van hun kinderen, onder andere door middel van korte weekend-kampen en door websites met allerlei goede artikelen. Ook voor kinderen worden er kampen georganiseerd,  worden kinderen in naschoolse opvang begeleid en worden er vrijwilligerswerk en counselingpraktijken opgezet om kinderen te helpen, die door hun ouders achtergelaten zijn. Prachtig om al die plannen te horen, en te zien hoe de eerste stappen hierin genomen worden.

Oogontsteking
We genieten er beiden van om dit mooie land met zijn prachtige mensen een klein beetje te leren kennen, maar hadden niet verwacht dat we ook de gezondheidszorg van nabij zouden leren kennen door een opname in een ziekenhuis!

Johan heeft al vanaf dat hij tiener was de ziekte van Bechterew, een soort reumatische ziekte. Een van de bijverschijnselen is dat hij daar zo nu en dan een nare oogontsteking bij krijgt. We hebben als we op reis gaan, altijd een hele zak met medicijnen bij ons, in geval dat… maar deze keer reageerde zijn oog niet op de prednison druppels en werd het alleen maar erger. We moesten er snel mee naar een dokter.
  


Ziekenhuis opname
Vlakbij waar wij verblijven, is een schitterend nieuw 20 verdiepingen groot ziekenhuis. Daar gingen we toen heen voor hulp. Toch altijd spannend in zo’n heel ander land met een taal die we niet spreken! Maar we hoefden ons geen zorgen te maken, de dokters waren super aardig en deden hun uiterste best om ons te helpen. En gelukkig, met een heleboel gebed van mensen uit allerlei werelddelen, infusen met antibiotica, spuiten rond zijn oog met corticosteroïde en vele oogdruppels, begon de ontsteking langzaamaan te verminderen. Willen jullie ook met ons danken en bidden voor een goede gezondheid tijdens de rest van onze reis?

We zijn dankbaar voor jullie, een lieve en trouwe groep mensen die om ons heen staan met jullie gebed en met jullie giften. Het is een heerlijke geruststelling voor ons, vooral in de meer onzekere tijden, dat jullie met ons meeleven, voor ons en de kinderen in nood bidden, en ons zo “dragen” in deze reis. We bidden dat vele kinderen, die in moeilijke situaties leven, bereikt worden met de liefde van de Vader. En we bidden ook jullie allen Zijn rijke zegen toe!

Johan en Jeannette


Giften
Er zijn in Nederland wat nieuwe regels, wat betreft het overmaken van giften aan zendelingen. Daarom verzoeken wij u bij het overmaken van een gift voor ons altijd te vermelden: PF2496 Children at Risk

(IBAN: NL25 INGB 0003 1890 27 t.n.v St. Jeugd met een Opdracht comite fam. Lukasse, Reeuwijk

Gebedspunten
Bid voor de achtergelaten kinderen, die zich meestal niet gewenst en geliefd voelen. Bid voor hun families, dat ze in zullen zien dat hun kinderen hun kostbaarste geschenk zijn.

Dank voor de jonge mensen die deze kinderen willen helpen, met liefde en counseling.

Bid voor alle vrouwen die al verschillende abortussen gehad hebben, of die op het punt staan hun kindje te aborteren.

Dank God voor de jongeren die zich inzetten deze vrouwen te helpen, onder andere door adopties te bevorderen.

Bid voor onze reis en onze gezondheid.

Dank God voor de verschillende Children at Risk Scholen die er in Brazilie en wereldwijd zijn.

Bid dat er vele jonge mensen opgeleid zullen worden om God te gehoorzamen en hun leven in te zetten voor de kinderen in nood.

Bid voor de voorbereidingen van de Children at Risk School in Nederland in januari 2018 (zie: http://ywamheidebeek.org/car/)

maandag 20 februari 2017

Recht erop af

Een nieuw jasje, een nieuwe lay-out. Met dank aan onze schoonzoon Jonathan! Ja, het bleek dat een heleboel mensen toch nog niet zo goed begrepen hadden dat ons werk aardig veranderd is sinds 2013, en dat velen dachten dat de nieuwsbrieven die via St. Redding en Herstel gestuurd worden, of die van de JOCUM basis in Belo Horizonte, eigenlijk nog steeds van ons waren. Dat is dus niet zo.

Lesgeven wereldwijd
In 1986 mochten wij de JMEO basis is Belo Horizonte beginnen en tot 2013 leiden, maar sindsdien hebben we dat overgedragen aan Braziliaanse leiders, en werken wij nu full time en wereldwijd door les te geven op Children at Risk Schools en seminars, over het werken met kinderen in nood. Met lessen als: “Hoe doe je dat nou? Hoe zet je een werk op? Wat zijn de valkuilen? Wat zegt Gods woord er eigenlijk over?” Etc.

Johan vindt het heerlijk om les te mogen geven.
Natuurlijk gaven we die lessen tijdens onze tijd op de basis in Belo Horizonte ook vaak, aan onze eigen medewerkers of op andere locaties. Maar nu we niet meer die (zware) verantwoordelijkheid hebben over een heel groot team vaste medewerkers, is het allemaal een stuk gemakkelijker geworden om nu uitnodigingen van over de hele wereld aan te kunnen nemen.

Dus om de verwarring met de andere twee nieuwsbrieven te voorkomen hebben wij nu deze nieuwe lay-out. In deze brief zullen we dus u op de hoogte houden van ons persoonlijke leven en ons werk wereldwijd met het lesgeven over werken met kinderen in nood. Onze nieuwsbrieven zijn met hetzelfde jasje aangepast!

(Krijgt u alle drie de nieuwsbrieven en wilt u zich voor een of meerdere afmelden, dan kan dat via de mail: jlukasse@gmail.com) Maar we hopen natuurlijk dat u zich blijft interesseren voor al het werk onder kinderen in nood, en er ook voor blijft bidden.

Thuis

“Waar wonen jullie nu?” Horen we vaak. Tja, volgens onze kleinzoon wonen we in een vliegtuig… Dat klopt niet helemaal, maar we begrijpen de logica wel! We wonen nog steeds in Belo Horizonte, daar is ons huis, maar door het vele reizen zijn we dus niet zo vaak meer thuis. Maar ja, het begrip “thuis“ is natuurlijk ook rekbaar… Johan zegt altijd: “we zijn thuis waar we samen zijn!” Misschien klinkt dat cliché, maar het klopt wel, en op die manier zijn we dus meestal wel “thuis”.

"Thuis" op de bank!
Vierde keer naar Irak

We genieten op dit moment van ons verlof in Nederland, we hadden dit eigenlijk vanaf begin december gepland, maar we kregen vlak van te voren de vraag of we in december, dus tijdens ons verlof in Nederland, opnieuw in Irak een seminar wilden geven over traumaverwerking bij kinderen. Dat zou dan onze vierde reis naar de vluchtelingen in Irak worden binnen 2 jaar. Wij hadden uitgekeken naar onze tijd in Nederland, en na onze drie reizen naar Irak, die allemaal best wel spannend geweest waren, hadden we eigenlijk begrepen dat de derde reis toen voorlopig onze laatste reis daarheen was.


Tja, dat was dus even onze plannen bijstellen… maar toen we erover baden had ik het idee dat God tot me sprak vanuit Romeinen 15: 1-4, wat ik die dag in de Message vertaling las. Daar staat (mijn vrije vertaling):

Degenen van ons die sterk staan in het geloof moeten ingrijpen en de helpende hand bieden aan hen die het moeilijk hebben, en niet alleen maar doen wat voor ons het beste uitkomt. Kracht hebben we gekregen om te dienen en niet voor status. Laat wij ieder ons best doen om de mensen om ons heen te steunen, jezelf afvragend “Hoe kan ik helpen?” Dat is precies ook wat Jezus deed. Hij probeerde het zichzelf niet makkelijker te maken door de problemen van anderen uit de weg te gaan, maar ging er recht op af, en hielp.

“ Ik heb de problemen van hen in nood op me genomen” is wat het woord van God zegt. Zelfs als dat al lang geleden opgeschreven was, kan je er toch zeker van zijn dat het nu ook voor ons geldt.


Tja, dat kwam wel even binnen! Hoe vaak wil ik het mezelf makkelijker maken door de problemen van anderen maar te negeren? Maar hier staat dus dat de Here Jezus juist het tegenovergestelde deed, Hij ging er recht op af, zocht ze op, en hielp.


We zijn dus begin december weer naar het noorden van Irak gegaan, om deze keer 22 jufs te helpen, die zelf ook allemaal gevlucht waren, christen zijn, en de kinderen van vluchtelingen willen helpen. Het werd een ontzettende leuke reis en wat een bijzondere groep vrouwen! Hoewel het ijskoud was, en ik zelfs ‘s nachts behalve m’n fleecepyjama, legging, trui en sokken ook nog wanten in bed aanhad(!) was de sfeer erg warm. We mochten hen op verschillende manieren bemoedigen en hen natuurlijk ook lesgeven over hoe je met kinderen speciale programma’s kan doen die hen helpen met het verwerken van hun trauma’s.


De boekjes die we hiervoor gebruiken hebben we in PDF vorm, dus als je geïnteresseerd bent, schrijf ons gerust, we sturen ze je graag gratis toe!

Vluchtelingen in de sneeuw in Servië

We mochten deze maand, tijdens een conferentie in Boedapest, ook nog een seminar geven over het gebruik van deze boekjes voor de kinderen van vluchtelingen. Er waren daar ruim 150 mensen van verschillende christelijke organisaties bij elkaar gekomen, die allemaal in Europa vluchtelingen op verschillende manieren aan het helpen zijn.


We kregen die week ook de kans om even over de grens te gaan naar Servië, en daar vluchtelingen te bezoeken. We hadden van onze gemeente in Nederland ruim 52 kilo (!) aan wanten, sokken, mutsen en mobieltjes bij ons. Onbeschrijflijk hoe daar in Servië voor ruim 5000 vluchtelingen geen plek is in de vluchtelingenkampen, en hoe ze dan maar in de kou in oude gebouwen zonder elektriciteit of water, of soms gewoon in de sneeuw tussen de bomen moeten overnachten. Ze willen allemaal graag doorreizen, maar de grenzen van Hongarije laten er maar 10 per dag toe… Sommigen wachten al meer dan 6 maanden.


We bezochten een geïmproviseerd kamp, waar christenen elke dag warm eten en kleding komen brengen aan een groep van ongeveer 200 vluchtelingen van 14-25 jaar. “We zijn dankbaar voor wat jullie komen doen, maar willen jullie ook met ons bidden voor een wonder, voor bescherming?” Het waren voor zover wij wisten allemaal moslims (op één na, een christen uit een moslim land, die doodsbang was ontdekt te worden) maar ze wilden heel graag dat we voor hen baden.

In de conferentie in Boedapest, hoorden we vele getuigenissen van de honderden moslims in Europa die tot geloof komen. Ze zijn zóóó open! Bid voor de vluchtelingen, bid voor de mensen die hen helpen en vraag God wat jij mag doen!

Nederland

Zou je graag getraind willen worden om met de kinderen van vluchtelingen te gaan werken? Wij hopen in januari 2018 in Nederland een Children at Risk School aan te bieden, met een speciale focus op het werken met kinderen van vluchtelingen. Geïnteresseerd? Mail ons voor meer info! johan@jocum.org.br

Dank je wel
Johan leest onze jongste kleindochter voor

We willen iedereen bedanken die de afgelopen maanden in Nederland onze verloftijd tot een onvergetelijke tijd gemaakt hebben: de kerken en groepen waar we mochten komen spreken en die ons zo gezegend hebben, de familie en vrienden met wie we weer even bij konden praten en gezellige dingen doen, al het lekkere eten wat we overal kregen, de extra gebeden en de extra giften, wat zijn we verwend!

Heel hartelijk bedankt hiervoor!

Giften


Willen jullie ons steunen, b.v. voor de extra kosten die we gaan maken met de verschillende reizen om vluchtelingenkinderen te helpen, en Children at Risk Scholen te organiseren, dan kan dat door een gift over te maken op:

IBAN: NL25 INGB 0003 1890 27 t.n.v. St. Jeugd met een Opdracht comité fam. Lukasse, Reeuwijk.

(St. Jeugd met een Opdracht heeft de ANBI-status en een RfB-keurmerk.)

Er zijn in Nederland wat nieuwe regels, wat betreft het overmaken van giften aan zendelingen. Daarom verzoeken wij u bij het overmaken van een gift voor ons altijd te vermelden: PF2496 Children at Risk.

Gebedspunten
  • Dank God voor de verschillende Children at Risk Scholen die er in Brazilie en wereldwijd zijn. 
  • Bid dat er vele jonge mensen opgeleid zullen worden om God te gehoorzamen en hun leven in te zetten voor de kinderen in nood.
  • Bid voor de intern ontheemden in Irak, 300.000 christenen en 2 miljoen moslims. 
  • Dank God voor de verschillende zendingsorganisaties en kerken die hen in woord en daad bijstaan. 
  • Bid voor de grote stroom vluchtelingen, wereldwijd al 65 miljoen en er komen elke dag gemiddeld 34.000 bij. 
  • Bid dat kerken en organisaties de christelijke gastvrijheid zullen tonen, zoals het in de Bijbel staat, philoxenia: de vreemdeling als een vriend behandelen. (Het tegenovergestelde van xenophobia: de angst voor vreemdelingen)

donderdag 16 februari 2017

52 kilo mutsen, wanten, sokken en mobieltjes!

Allemaal heel hartelijk bedankt voor de ruim 52 kilo (!) aan wanten, sokken, mutsen en mobieltjes voor de vluchtelingen in Servië! We konden het vorige week allemaal meenemen en afgeven. 
  

Onbeschrijflijk hoe daar  in Servië voor ruim 5000 vluchtelingen geen plek is in de vluchtelingenkampen, en hoe ze dan maar in de kou in oude gebouwen zonder elektriciteit of water, of soms gewoon in de sneeuw tussen de bomen moeten overnachten. Ze willen allemaal graag doorreizen, maar de grenzen van Hongarije laten er maar 10 per dag toe… Sommigen wachten al meer dan 6 maanden. 


We bezochten een geïmproviseerd kamp, waar de christenen elke dag warm eten en kleding komen brengen aan een groep van ongeveer 200 vluchtelingen van 14-25 jaar. 

“We zijn dankbaar wat jullie komen doen, maar willen jullie ook met ons bidden voor een wonder, voor bescherming?” 

Het waren voor zover wij wisten allemaal moslims maar ze wilden heel graag dat we voor hen baden. 

In de conferentie in Boedapest, waar we met 150 mensen van allerlei christelijke organisaties waren die vluchtelingen in Europa  helpen, hoorden we vele verhalen van de honderden moslims in Europa die tot geloof komen. Ze zijn zooo open! Bid voor de vluchtelingen, bid voor de mensen die hen helpen, bid wat jij mag doen!

Hartelijke groeten en Gods rijke zegen, Johan en Jeannette

maandag 30 januari 2017

Gevraagd: Wanten, sokken, mutsen, mobieltjes en opladers

Wat genieten we van ons verlof in Nederland en de mooie mensen die we overal mogen ontmoeten in kerken, op kringen, etc.

Willen jullie de vluchtelingen helpen?
Tussen alle spreekbeurten door hopen we volgende week, van 6-11 februari, deel te nemen aan een conferentie in Boedapest, waar alle christelijke organisaties die in Europa met vluchtelingen werken, bij elkaar zullen komen. We zullen daar vooral gaan vertellen over het trauma counselingsprogramma voor kinderen van vluchtelingen wat we ook al verschillende keren gebruikt hebben in Irak, en hopen veel te leren van de andere deelnemers. Dit is ook vooral een goede voorbereiding voor de Children at Risk school die we hier in Nederland hopen te gaan geven in jan 2018, op Heidebeek, Heerde, met een speciale focus op het leren werken en uitreiken naar kinderen van vluchtelingen.

Wanten, sokken, mutsen, mobieltjes en opladers
Nu zullen we volgende week in Boedapest ook de kans hebben om een middagje naar een vluchtelingenkamp in Servië te gaan, en ze vroegen of we misschien extra warme sokken, wanten en mutsen voor de vluchtelingen mee willen nemen. Een andere praktische en broodnodige gift zijn gebruikte mobieltjes met opladers. Ze vertelden dat grenswachten die van vele vluchtelingen in beslag genomen en vernietigd hebben, toen ze probeerden de grens over te steken.

Dus: willen jullie helpen?
We mogen ieder een koffer van 32 kilo meenemen en willen die graag vullen. Wij vertrekken volgende week maandagochtend,  al vroeg, dus het is kort dag.

Het handigst zou zijn om aanstaande zondagochtend, 5 februari, als we in de Evangelie gemeente in Ermelo spreken, gezellig naar de dienst te komen en dan meteen jullie giften voor de vluchtelingen mee te nemen en af te geven: sokken, wanten, mutsen, mobieltjes met opladers. (geen truien, jassen, etc)

De dienst op 5 februari begint om 10 uur in de grote aula van het Christelijk College Groevenbeek.
Paul Krugerweg 50, Ermelo. 


Afbeeldingsresultaat voor mobieltjes met opladers

Mocht dat nu niet uitkomen, maar heb je wel een mobieltje met oplader die je wilt geven, dan kan je het ook voor 5 feb naar ons opsturen, per post: (Sokken, wanten en mutsen liever niet opsturen per post) Neem dan even contact met ons op: jlukasse@gmail.com

Alvast heel hartelijk bedankt, Gods rijke zegen toegewenst

Johan en Jeannette Lukasse

woensdag 21 december 2016

Fijne Kerstdagen!


We zijn net terug uit Irak waar we 22 jufs van een school voor vluchtelingenkinderen getraind hebben in traumaverwerking voor kinderen. Het was geweldig! Wat een prachtige, veerkrachtige vrouwen allemaal, die moedig elke dag weer naar God opkijken voor nieuwe krachten.

Met al die beelden nog op ons netvlies, luisteren we met kippevel naar de kerstliederen over vrede op aarde! O wat verlangen we daarnaar, vrede voor Mosul, vrede voor Irak, voor Syrie en Aleppo!

Soms lijkt het ver weg, maar kijken we goed dan mogen we zien dat Gods Koninkrijk gekomen is, niet alleen hier in de westerse wereld, maar ook op de meest onmogelijke plekken, en dat Hij meeleeft in de moeilijkste situaties, om te troosten, redden, genezen, en om Heer te zijn van allen. 

"Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft."

maandag 21 november 2016

Millenials inspireren om met kinderen in nood te werken

Wat hebben we het afgelopen jaar genoten van de grote groep jongeren in Rio de Janeiro met wie we op mochten trekken, die we les mochten geven en die we allerlei voorbeelden van werk onder kinderen in nood te mochten laten zien en ervaren, terwijl we samen met hen groeiden in geloof!


Het spannende moment aan het eind van de school is dan: wat gaan ze ermee doen? Gaan ze het echt toepassen of was het gewoon één van de vele “goede ervaringen” of “een mooie tijd”?

Meerderheid full time in de zending

Gelukkig mochten we zien dat de lessen niet zomaar wat interessante informatie was, nee, de studenten raakten steeds meer betrokken bij de verschillende categorieën van kinderen in nood. Zoals de kinderen die in de favelas wonen, waar de drugsdealers de criminaliteit op schrikbarende hoogtes brengen. Of, een andere categorie van kinderen in nood: de kinderen en tieners, die in de val van mensenhandel en seksuele exploitatie terecht komen.



Aan het eind van de school wisten onze studenten zich geroepen om zich in te zetten voor deze kinderen. De grote meerderheid van de studenten heeft zich fulltime bij Jeugd met een Opdracht of andere zendingsorganisaties aangesloten. Ze hebben geweldige plannen om de kinderen met Gods liefde te gaan bereiken. Ik geloof dat we nog heel wat succesverhalen van hen zullen gaan horen!

Millennials en YouTube

De huidige generatie jongeren, de “Millennials” kunnen alle informatie die ze voor hun opleiding nodig hebben tegenwoordig wel op het internet vinden. Van recepten tot je eigen auto bouwen, via de filmpjes op YouTube kan je van alles leren. Je zou ons kunnen vragen waarom we dan eigenlijk nog les geven? Kunnen we onze lessen niet allemaal op YouTube zetten in plaats van de wereld rond te reizen? Ja, dat zou kunnen, maar zou dat effectief zijn?



Nee, we geloven van niet, want de huidige jongeren hebben nog steeds mensen nodig die deze lessen en informatie voor hen kunnen interpreteren en die een voorbeeld kunnen zijn met hun levensstijl en hun ervaringen.

Wat onze studenten ons schreven

Dit zijn een paar van de dingen die enkele van onze studenten ons schreven:

“Jullie lessen hebben mijn leven op zijn kop gezet…”

“Dank jullie voor het delen van jullie levenslessen en ervaringen, jullie hele levensstijl is zo’n inspiratie…”

“Ik heb veel geleerd van jullie lessen, ze raakten mij en er zijn sommige diepe wonden in mij genezen…”

“Enorm inspirerend, geestelijk en praktisch, het zal mij voor de rest van mijn leven helpen…”


We zijn dan ook enorm dankbaar. Dankbaar aan God die ons riep om een jaar in Rio te gaan werken, en voorzag in alles wat er nodig was. Dankbaar aan de medewerkers die met hun gaven en inzet de school tot een succes gemaakt hebben. Dankbaar aan de studenten, die met open harten kwamen om te leren en om daarna het geleerde in praktijk te brengen.

Overal waar de Heer ons leidt

Het geeft ons een geweldige impuls om door te gaan. Nu we enkele jaren geleden de leiding van de Jeugd met een Opdracht basis in Belo Horizonte, Brazilië, overgedragen hebben, zijn wij veel vrijer om overal waar de Heer ons leidt te gaan helpen om Children at Risk scholen op te zetten, of om les te geven over het werken met kinderen in nood, in seminars en in kerken.


Zo geven wij deze maanden nog les in verschillende steden in Brazilië in Children at Risk scholen en kerken. En hopen we dat volgend jaar te gaan doen in verschillende landen in Azië, maar daar schrijf ik nog wel meer over in een volgende brief.

Kinderen helpen in de vluchtelingenkampen

Want eerst komt nog onze vierde reis naar de vluchtelingenkampen in het Midden Oosten eraan. Ja, de kinderen die met of soms ook zonder hun ouders vluchten van oorlogsgeweld, zijn weer een andere categorie van “Children at Risk”, of “Kinderen in Nood”.

We hopen daar deze keer een seminar te geven aan de onderwijzeressen van een school in één van de vluchtelingenkampen, gericht op het helpen van de getraumatiseerde kinderen. Willen jullie daar ook voor bidden?

Het zijn vaak zware reizen, lichamelijk, financieel en emotioneel. Toch zijn we dankbaar dat we het mogen doen, en zo een klein beetje van Gods liefde en hoop door mogen geven aan deze jonge mensen en kinderen, die al zo vreselijk veel verschrikkelijke situaties meegemaakt hebben.


Verlof in Nederland

Voor de kerst hopen we dan weer voor ons verlof in Nederland te zijn, zodat we dat met onze “Nederlandse” kinderen en kleinkinderen kunnen vieren. Om dan in januari en februari in verschillende kerken en kringen te spreken. Hier komt ons lijstje:

Kerkdiensten op zondag:

· 15 januari, Deventer, 10 uur, House of Sion, Internationale Evangelische Gemeente, gebouw “De Driehoek”, Rielerweg 110.

· 22 januari, Gouda, 9:30 uur, Vrij Evangelische Gemeente, Turfmarkt 23.

· 29 januari, Rijswijk, NB, 9:30 uur, Hervormde Gemeente Rijswijk, Maasdijk 27.

· 5 februari, Ermelo, 10 uur, Evangeliegemeente Ermelo, Grote aula van het christelijk college Groevenbeek, Paul Krugerweg 50.

· 5 februari, Almere Buiten, 19 uur, Rock Jongerenwerk, Makassarweg 80.

· 12 februari, Haarlem, 10 uur, Evangelische Gemeente Zuiderkapel Koningkerk, Kloppersingel 57.

· 19 februari, Hoorn, 10 uur, Pinkstergemeente de Brug, Marketentster 3.

Seminar “Children At Risk”

Van 13-17 februari, organiseert Jeugd met een Opdracht Heidebeek in Heerde een seminar “Children At Risk”, speciaal gericht op hulp aan vluchtelingenkinderen. Wij zullen hier de eerste twee dagen spreken.

De kosten zijn € 175,00 (All in).

Meld je aan via: jokevanheuven@gmail.com


Huisgroepen, Bijbelstudies, etc.

Wij vinden het altijd erg leuk om doordeweeks uitgenodigd te worden door huisgroepen bij mensen thuis. Daar hebben we in januari en februari nog een paar gaatjes voor. Wil je ons daarvoor uitnodigen, mail ons dan op jlukasse@gmail.com



Giften

Willen jullie ons steunen, b.v. voor de extra kosten die we gaan maken met de verschillende reizen om vluchtelingenkinderen te helpen, en Children at Risk Scholen te organiseren, dan kan dat door een gift over te maken op:

IBAN: NL25 INGB 0003 1890 27 t.n.v. St. Jeugd met een Opdracht comité fam. Lukasse, Reeuwijk.

(St. Jeugd met een Opdracht heeft de ANBI-status en een RfB-keurmerk.)

Er zijn in Nederland wat nieuwe regels, wat betreft het overmaken van giften aan zendelingen, daarom verzoeken wij u bij het overmaken van een gift voor ons altijd te vermelden: PF2496 Children at Risk.



Gebedspunten
  • Dank God voor de geweldige grote groep studenten die we in Rio de Janeiro mochten opleiden, en die nu de eerste stappen in hun zending carrière zetten.
  • Bid dat ze veel kinderen in nood met Gods liefde zullen bereiken.
  • Dank God voor de open deuren om in vluchtelingenkampen in het Midden Oosten de onderwijzeressen te mogen trainen en bemoedigen.
  • Bid voor de veiligheid van de vluchtelingen en ieder die hen probeert te helpen.
  • Dank voor de kerken die met alles wat ze hebben, uitreiken naar de vluchtelingen.
  • Bid dat er vrede zal komen.

Kerst, God met ons, wij samen met God

Kijk hier naar uit: een maagd zal zwanger worden en een zoon krijgen. Ze zullen hem Immanuel noemen, Hebreeuws voor “God is met ons”. Matth 1:23

De Here Jezus werd als een klein baby’tje geboren, kwam uit de hemel bij ons op aarde, zodat ieder die in Hem gelooft zijn leven samen met God mag leven en gered wordt.

“God met ons”, dat wens ik voor iedereen: voor de kinderen in de vluchtelingenkampen, voor de tieners gevangen in seksuele uitbuiting, voor de families die in zwaar criminele buurten hun kinderen opvoeden. Samen met God wordt het anders, wordt het lichter, wordt het nieuw, wordt het goed!

We bidden jullie allen Zijn rijke zegen toe!

donderdag 25 augustus 2016

Rio: Olympische spelen in 5 favelas en een feest 's nachts op straat in de rosse buurt


 
"Vijf mini-Olympische spelen organiseren in vijf verschillende favelas!” was de opdracht die Johan aan de studenten van de Children at Risk school in Rio gegeven had, om tijdens de 2 weken van de Olympische Spelen in Rio te realiseren. 




En wat gingen ze uit hun dak! Na drie maanden lessen over werken met kinderen in nood, gebaseerd op Bijbelse principes, waren ze er klaar voor. Gemiddeld tachtig kinderen hadden zich per favela ingeschreven om mee te doen. Ik weet niet wie er méér genoten, de kinderen of de studenten en de medewerkers! Elke dag was een nieuw feest!





De kinderen waren in tien verschillende landenteams opgedeeld die ieder tien verschillende spellen moesten doen. Tussendoor was er tijd om hen te vragen hoe ze het spel gevonden hadden, wat moeilijk geweest was, was er tijd om naar hen te luisteren en voor hen te bidden.




En aan het eind was er natuurlijk de prijsuitreiking, met voor alle kinderen een “gouden” medaille en voor de drie beste landenteams een beker! Het was grappig om te zien dat de landenteams die op de laatste plaatsen uitkwamen, net zo enthousiast waren als die de eerste prijzen gewonnen hadden. Heerlijk!




“Is dit echt van U Heer?”

Dit hadden we ons verschillende keren afgevraagd, toen we vorig jaar baden voor het idee om tijdens dit Olympische jaar een 8 maanden durende school aan te bieden in Rio de Janeiro.


Ja, het was Zijn plan! Wat zijn we tijdens deze tijd vaak verrast door de Heer: de prachtige groep studenten die Hij stuurde, de geweldige medewerkers, en het appartement wat we konden huren voor onszelf naast het kerkgebouw waar de studenten gratis mochten wonen. Er zijn in deze tijd zoveel kleine en grote wonderen gebeurd!

Ervaren leraren
Elke week hadden we één of meerdere leraren die vanuit hun ervaring diepe en waardevolle lessen gaven. Zoals Carla, die bijna dertig jaar geleden Huize Toevlucht begonnen was in Belo Horizonte, voor kinderen met HIV/Aids. Of Alexandre die nu de basis in Belo Horizonte leidt en daarvoor jarenlang Huize Herstel geleid had, een opvanghuis voor straatjongens. Hij kwam samen met Anderson, die vroeger één van die straatjongens geweest was en nu Huize Redding leidt in Belo Horizonte.



Zo zijn we deze tijd gezegend door tientallen leraren. De studenten hebben zelfs nog enkele dagen les gehad van Michele en Romeu, onze dochter en schoonzoon, die les kwamen geven over het opzetten en werken in een avonturenkamp voor kinderen. Ook Johanneke en Jonathan kwamen nog even langs met hun kinderen, natuurlijk helemaal geweldig voor ons, om hen en de kleinkinderen weer even te zien!

Kerkgroei in een oude vervallen fabriek

En de kerk waar we de lessen hielden en waar de studenten woonden is ondertussen ook gegroeid! Er was een mooi klaslokaal voor kinderen ingericht, maar er kwamen normaal op zondagochtend nooit kinderen. Dat is nu wel veranderd: de ruim 30 studenten gingen op zondagochtend voor de dienst naar een oud vervallen fabrieksgebouw, net om de hoek van onze straat. Daar hadden tientallen families een paar vierkante meters geclaimd en hun optrekjes gemaakt. En elke zondagochtend waren er tientallen kinderen, die wel met de studenten mee wilden naar de zondagsschool!



Na een poosje kwamen er ook wat moeders naar de dienst, en later hele gezinnen. Het is een kerk die met kringen werkt en er zijn de laatste maand twee verschillende nieuwe kringen begonnen. We zijn dankbaar voor alle zegeningen die we mochten zien!

Een straatfeest voor de prostituees

Op verschillende avonden tijdens de Olympische Spelen, zijn we met de hele school naar de een plaatselijk park gegaan, waar erg veel meisjes en jongens op straat rondhangen om klanten op te pikken en waar één van de oudste prostitutiebuurten van Rio is: Vila Mimosa. Maar waar ook een huis van gebed is, waar er 12 uur per dag gebed en aanbidding is, als een licht in de duisternis.

Eigengemaakte bloemen die uitgedeeld werden en waarop stond:"Ik blijf van je houden, net zoals op de dag dat jij geboren werd."
Enkele internationale zendingsorganisaties, met wie we ook tijdens de WK samen gewerkt hadden en die specifiek werken tegen de seksuele exploitatie van tieners en jongeren, hadden onze hele school uitgenodigd om mee te helpen met een straatfeest, midden in die prostitutiewijk. Op een vrij brede middenberm werden vrolijk blauwe, gele en rode lichtjes tussen de bomen gehangen en tafeltjes met heerlijk eten en drinken gezet. Een paar speelde aanbiddingsliedjes op hun gitaar, terwijl anderen met rozen in cellofaan verpakt de prostituees uit gingen nodigen. Nieuwsgierig kwamen er al gauw een paar meisjes kijken, die meteen enthousiast door onze studenten verwelkomd werden. Ze konden er hun nagels gratis laten lakken en door het lekkere eten en drinken en alle persoonlijke aandacht voelden ze zich al gauw op hun gemak.


“Dit is de beste avond van mijn leven!” vertelde Ana Carolina. Ik zou zo graag nooit meer dit werk doen, maar ik heb vier kleine kinderen, ik werk door de week als ziekenverzorgster, maar mijn salaris is veel te weinig om van rond te komen, ik doe het voor hen.” Een ander meisje vertelde, dat het die avond de eerste keer was, dat ze op straat stond. Haar vriendinnen hadden haar meegenomen, maar ze had nu ernstige twijfels…

Een meisje kwam uit zichzelf naar één van onze studenten toe en haar eerste woorden waren: “Wil je voor me bidden?”

Weer een ander zei dat ze deze avond voor het eerst echte liefde ervaren had, liefde die geeft en niets terugvraagt...

Overal om ons heen zagen we onze studenten in kleine groepjes met de meisjes en jongens bidden, huggen en weer bidden. En zagen we hoop geboren worden in de betraande ogen, hoop dat er een uitweg was, hoop dat God toch van hen houdt, ondanks alles, en hoop op een nieuw leven.

Wil je ons uitnodigen als we in januari en februari 2017 in Nederland zijn?


Zouden jullie meer van onze verhalen willen horen over het werk in Rio of van ons werk in het opleiden van jongeren om met kinderen in nood te werken? Dan kan je ons uitnodigen. We komen namelijk naar Nederland op verlof en van 9 januari tot 23 februari 2017, zouden we het erg leuk vinden om in huiskringen bij mensen thuis op een doordeweekse avond uitgenodigd te worden. Onze zondagochtenden zijn al geboekt. Maar gedurende de week hebben we dus tijd over, voor bv zendingsavonden, vrouwenochtenden, studentenverenigingen en huiskringen. Interesse? Stuur me maar een email: jlukasse@gmail.com


Deze week krijgen onze 32 studenten hun diploma en beginnen de meesten hun werk als full time zendeling onder kinderen in nood. Ze gaan werken bij Jeugd met een Opdracht en enkele andere zendingsorganisaties, in Rio de Janeiro, maar ook in andere steden en landen. We zijn zo trots op onze studenten!

Willen jullie ook voor hen bidden als ze aan de volgende stap in hun avontuur met God beginnen?

We zijn God zo dankbaar, dat we hier in Rio, samen met ieder die voor ons gebeden heeft en ons financieel gesteund heeft, de studenten mochten onderwijzen, en op weg helpen in hun zending carrière, kinderen in favelas mochten bereiken met Gods liefde, en jonge vrouwen en mannen die in de prostitutie werken, hoop mochten geven op een God die naar hen omkijkt, die van ze houdt.

Dank jullie wel! Aan de Heer komt alle lof toe!

Hartelijke groeten en Gods rijke zegen toegewenst,

Johan en Jeannette Lukasse

Gebedspunten
  • Dank de Heer voor de geweldige School die we mochten leiden in Rio;
  • Bid voor de studenten nu ze bijna allemaal aan hun zending carrière beginnen onder kinderen in nood;
  • Dank de Heer voor Zijn bescherming tijdens deze tijd in Rio;
  • Bid voor de kinderen en prostituees die met Zijn liefde aangeraakt zijn.
PS.  Een fotoalbum van onze tijd in Rio kan je bekijken op onze Facebook pagina Johan Jeannette Lukasse